تکنولوژی Lane Keeping Assist؛ راهکار مرسدس بنز برای پیشگیری از تصادفات [تماشا کنید]

ایمنی موضوعیه که همیشه واسه آدما از اهمیت خاصی بهره مند بوده، چون مستقیما با جون اونا در رابطه بوده و هر گونه بی دقتی در مورد اون می تونه نتیجه های ناگواری به دنبال داشته باشه.

از این روه که هر ساله بودجه های کلانی صرف تحقیق و پیشرفت و ارتقای ایمنی در زمینه های جور واجور مثل ساختمانا، زیرساختای شهری و وسایل نقلیه می شه.

اون طرف مرزها، ایمنی خودروها بسیار روش زوم شده و هر ساله تماشاگر پیشرفتایی در این بخش هستیم، طوری که دو نسل از یه خودرو از دید ایمنی قابل مقایسه با همدیگه نیستن و نسل جدید به مراتب بهتر، امن تر و قابل اعتمادتر از نسل قبلیه.

در این نوشته و سلسله نوشتارهای بعدی می خوایم به سامانه های ایمنی در خودروهای روز پرداخته و کارکرد اونا رو تشریح کنیم.

ایمنی خودروها به دو دسته کلی تقسیم می شه

ایمنی فعال (Active Safety) و ایمنی غیر فعال (Passive Safety).

ایمنی فعال به مجموعه سیستمایی میگن که در پیشگیری از تصادف موثر هستن؛ مثل کروز کنترل تطبیق پذیر، کنترل چسبندگی و ترمز ABS. ایمنی غیر فعال به مجموعه سیستمایی می گن که بعد از لحظه تصادف وارد عمل شده و در کاهش صدمات وارد شده به سرنشینان اجرای نقش می کنن؛ مثل کمربند ایمنی، ایربگا و نقاط جذب کننده ضربه. این روزا بحث ایمنی فعال بسیار مورد توجه خودروسازان قرار گرفته و کمپانیای پیشرو اجناس خود رو با یه عالمه از سامانه های مربوط به ایمنی فعال روونه بازار می کنن.

یکی از این سامانه ها، سامانه Lane Keeping Assistه که در اجناس خودروسازان جور واجور استفاده میشن.

در تاریخ صنعت خودرو تصادفای زیادی به دلیل رانندگی در حالت غیر عادی، خواب آلودگی و نبود تمرکز به وجود اومده به وسیله خستگی به وقوع پیوسته س.

کم نبوده مواردی که به دلایل یاد شده راننده ای از راه خود در اتوبان منحرف شده و صدمات جبران ناپذیری به خود و یا بقیه رانندگان وارد کرده.

واسه کاهش سوانحی مثل این، بعضی از خودروسازان پا پیش گذاشته و سامانه ای رو به خاطر پیشگیری از اونا پیشرفت دادن.

این سامانه که عموما با نام LKAS)  Lane Keeping Assist System) شناخته می شه، وظیفه داره به رانندگی در بین خطوط کمک کرده و از تغییر مسیرهای ناخواسته و نامطمئن جلوگیری کنه.

چگونگی کارکرد اجزای این سامانه به فاکتورهایی مثل قیمت خودرو و روش اجرا وابسته.

نمونه های موجود روی خودروهای ارزون قیمت معمولا فقط به اخطار هنگام خروج ناخواسته از راه اکتفا می کنن. این اخطارها ممکنه به صورت صوتی، تصویری و یا لرزش فرمون باشه

. اما نمونه های موجود روی خودروهای گرون و لوکس علاوه بر این اخطارها، ممکنه وارد عمل شده و کارایی رو در جهت جبران خطای راننده بکنن.

پس دفعه بعد که سوار یه خودروی لوکس شدید آمادگی این رو داشته باشین که تماشاگر صحنه های تخیلی باشین!

نمونه اولیه این سامانه در اواخر دهه ۹۰ روی کشنده های تجاری اکتروس معرفی شد. اون موقع این سامانه کارکرد تقریبا ساده ای داشت و هنگام خروج از بین خطوط، از سمتی که خودرو به اون طرف منحرف می شد اخطار صوتی پخش می شد.

البته در صورت به کار گیری راهنما این سیستم تشخیص می داد که تغییر راه با کنترل و اختیار راننده انجام شده و اخطاری پخش نمی شد.

در سالای ابتدایی دهه اول قرن ۲۱، تلاشایی از طرف بعضی خودروسازان واسه پیشرفت تکنولوژیای مشابه انجام شد. این کمپانیا عبارت بودن از سیتروئن، نیسان، هوندا، تویوتا و ب ام و.

امروزه با پیشرفتای حاصل شده سازندگان جور واجور از سیستما و روشای جورواجور واسه حفظ خودرو در بین خطوط استفاده می کنن. هر چند ساز و کار این سیستما تا حدود زیادی مشابه همه اما در ادامه مکانیسمای به کار برده شده به وسیله بعضی از خودروسازان رو به صورت جداگونه بررسی می کنیم.

در خودروهای نیسان و اینفینیتی، دوربینی هست که به طور پیوسته لین (lane) – که به اشتباه در ایران لاین می گن – رو کنترل می کنه.

اگه تغییر راه ناخواسته به وسیله سیستم اصلی تشخیص داده شه، به راننده اخطار داده شده و روی چرخای سمت چپ یا راست ترمز ناچیزی اعمال می شه تا خودرو به میان خطوط برگردونده شه.

پس در سیستم ابداعی نیسان، هم اخطار داده شده و هم اقدام عملی واسه حفظ خودرو در بین خطوط انجام می شه.

دیگه خودروساز ژاپنی یعنی تویوتا روی خودروهای خود و لکسوس دوربینای دوگانه نصب کرده تا اطلاعات موجود در راه پیش رو رو جمع آوری کنن، پس دست کم روی کاغذ احتمال اینکه اطلاعات دریافتی به وسیله دوربینای دوگانه تویوتا نسبت به تک دوربین موجود روی خودروهای نیسان دقیق تر باشه زیادتره.

اگه سیستم LKAS تشخیص بده که تغییر راه ناخواسته در حال رخ دادنه، یه موتور الکتریکی وارد عمل شده و در جهت عکس، فرمون رو می چرخونه تا خودرو به راه اولیه برگرده. البته اخطار به راننده هم در دستور کار سیستم قرار می گیره.

در خودروهای پژو، سیتروئن و DS سیستم کمکی رانندگی بین خطوط با حسگرهای اینفرارد راه پیش رو رو تحت نظر میگیره.

اگه این سیستم تشخیص بده خودرو بدون قصد راننده در حال تغییر مسیره، از راه ایجاد لرزش در صندلی راننده به اون اخطار میده.

سیستم ابداعی فرانسویا تا این حد کارایی داشته و به صورت عملی دخالتی در اصلاح راه و برگشت به میان خطوط نداره.

اگه به دنبال پیشرفته ترین و کاراترین LKAS بگردیم باید سری به اشتوتگارت زده و به دنبال خودروهایی با نشون ستاره بگردیم. سامانه موجود روی خودروهای مرسدس بنز شامل دوربینای دوگانه و یه عالمه از سنسورها و رادارها جور واجور می شه که همیشه نه فقط راه موجود بلکه خودروهای عبوری رو هم کنترل می کنه.

این سامانه در صورت تشخیص انحراف از راه با نمایش اخطار روی نمایشگر و لرزش فرمون به راننده اخطار داده و هم اینکه با اعمال ترمز در چرخای سمت مخالف حرکت باعث برگشت خودرو به باند اصلی می شه.

این سامانه به طور پیوسته با بقیه سامانه های ایمنی در رابطه بوده و فقط وظیفه جلوگیری از انحراف از باند رو نداره. مثلا اگه باند بغل دستی اشغال باشه و راننده قصد تغییر باند رو داشته باشه، این سامانه با همکاری ESP وارد عمل شده و با فعال کردن ترمز در چرخای مخالف جهت حرکت، باعث جلوگیری از تغییر راه می شه.

سیستمای ایمنی موجود روی خودروهای مرسدس بنز اونقدر زیاد و زیاده که شاید پرداختن به LKAS و نقشی که این سامانه در تعامل با بقیه سیستما اجرا می کنه، به تنهایی موضوع یه مقاله جداگونه باشه.

همزمان با رشد دنیای دیجیتال، صنعت خودرو هم در سالیان گذشته پیشرفت زیادی داشته. در سالای گذشته این دو همگرایی بیشتری با همدیگه پیدا کردن و اصطلاحاتی مثل نمایشگر لمسی، رابط کاربری و ژستای کنترلی که قبل از این فقط در دنیای دیجیتال عادی بود وارد کابین خودروها شده.

اگه دقیق تر به خودروهای امروزی و کارکرد اونا نگاه کنیم در دل هر کدوم از اونا کامپیوتری پیشرفته می بینیم که با بررسی داده های دریافتی از حسگرهای جورواجور، راننده رو در مواقع حساس کمک می کنن.

خودروهای این دهه از دید ایمنی و فناوریای به کار رفته قابل قیاس با خودروهای بیست سال پیش نیستن. تحقیقات و آزمایشای کمپانیای پیشتازی مثل مرسدس بنز در این بی تاثیر نبوده، چون که همیشه استانداردهای جدیدی رو در مورد ایمنی تعریف کرده و انتظارات موجود از یه خودروی ایمن رو بالاتر می برن.

یافته های تحقیقات و آزمایشای این کمپانیا که با صرف میلیونا دلار حاصل شده، به وسیله بقیه خودروسازان بزرگ و کوچیک انگار الگوبرداری شده و میانبری می شه واسه پیشرفت کم هزینه اونا. به هر حال هر چی باشه ستاره نورانی آسمون صنعت خودرو و رقبای هم پای اون نعمتی واسه مردم هستن.

اگه تلاشای اونا فقط باعث نجات جون یه نفر شه، یه زندگی در راه هستی حفظ می شه؛ چیزی که درک ارزش اون ممکنه واسه برخیا صرفه اقتصادی نداشته باشه.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *