خصوصیات سازمان‌های غیررسمی

1- از آن‌جا که سازمان‌های غیررسمی‌بر اثر خواسته‌های افراد، بخصوص خواسته‌های درونی آنها بوجود آمده است، نمی‌توان آنها را با دستورالعمل‌های اداری معنی کرد یا از بین برد.

2- برخلاف سازمان‌های رسمی‌که اختیارات از بالا به پایین واگذار می‌شود، در سازمان‌های غیررسمی‌ معمولاً اختیارات به صورت افقی و یا از پایین به بالا جریان پیدا می‌کند.

3- سازمان‌های غیررسمی، بر خلاف سازمان‌های رسمی‌که ممکن است خیلی بزرگ و گسترده باشند، غالباً کوچک و محدود هستند و تعداد آنها از چند نفر تجاوز نمی‌کند.

4- اختیارات و تفویض آن در سازمان غیررسمی‌بیشتر براساس اعتماد است در حالی‌که در سازمان رسمی‌براساس سلسله مراتب و مشاغل قرار دارد.

5- رهبران سازمان‌های غیررسمی، با معیارهایی از قبیل شخصیت، نفوذ معنوی، لیاقت، کبر سن و نظایر آن انتخاب می‌شوند که در حالی‌که در سازمان رسمی‌ممکن است مسئول یا مدیری، هیچ‌یک از این خصوصیات را نداشته باشند.

6- گروه‌های غیررسمی‌نسبت به تغییر و تحول سازمان رسمی‌یا غیررسمی‌مقاومت نشان می‌دهند.

7- در محتوای شبکۀ ارتباطات غیررسمی‌شایعات تأثیر زیادتری می‌گذارد و اطلاعات درست نیز سریع‌تر انتقال پیدا می‌کند.

انگیزه و تحرک در فعالیت‌های اعضای یک سازمان، روابط داخلی آنها با یکدیگر، برداشت‌ها وقضاوت‌ها و عکس العمل‌های آنان در قبال مسائل مختلف «رفتار سازمانی»[1] نامیده می‌شود که ابتدا مورد توجه مکتب روابط انسانی قرار گرفت و موجب کشف گروه‌های غیررسمی‌شد.

با این ‌که سازمان غیررسمی‌را به علت تغییر و تحولات آنها نمی‌توان همچون سازمان رسمی ‌نشان داد، در عین ‌حال کوشش‌هایی برای نشان دادن این سلسله ارتباطات در سازمان غیررسمی ‌به‌ عمل آمده است.

[1].Arganizational Behaviou