دانلود پایان نامه

ب: کیفیت زندگی به عنوان رضایت فرد از شرایط زندگی اش
ج: کیفیت زندگی به عنوان ترکیب شرایط و رضایت از زندگی فرد.
فلس و پری(1996) دیدگاه چهارمی را نیز مطرح کردند که علاوه بر شرایط زندگی، ارزش‌ها، آرزوها و انتظارات شخص را نیز مدنظر قرار می هد. هر چهار مدل در شکل 1-2 مشهود است.
شرایط زندگی
کیفیت زندگی
الف- کیفیت زندگی به عنوان شرایط کیفیت زندگی
رضایت از زندگی
کیفیت زندگی
ب- کیفیت زندگی به عنوان کیفیت رضایت از زندگی
شرایط زندگی
کیفیت زندگی
رضایت از زندگی
ج- کیفیت زندگی به عنوان ترکیب شرایط و رضایت از زندگی
شرایط زندگی
ارزش‌های شخصی
ارزش‌های شخصی
کیفیت زندگی
رضایت از زندگی
د- کیفیت زندگی به عنوان ترکیب شرایط و رضایت از زندگی با تکیه بر ارزشهای شخصی
در تعریف اول کیفیت زندگی مجموع اندازه‌های عینی از شرایط زندگی است که فرد تجربه می‌کند. این اندازه‌ها می تواند شامل سلامت جسمی، شرایط شخصی (ثروت، شرایط زندگی و …)، روابط اجتماعی و اقتصادی باشد.
در تعریف دوم کیفیت زندگی به عنوان رضایت از زندگی مطرح می شود. رضایت در حیطه هایی چون سلامتی، کار، یادگیری، تفریح، رفاه مادی و خلاقیت فرد (فلانگن، 1987؛ به نقل از رنجبر، 1385)، موقعیت زندگی، روابط خانوادگی، روابط اجتماعی، فراعت، امنیت، سرمایه و مذهب (لمن، 1988؛ به نقل از خزدوز، 1391)، ازدواج، زندگی خانوادگی، دوستی، استانداردهای زندگی، همسایه‌ها، شهری یا روستایی بودن، ملیت و سطح تحصیلات (کمیبل،‌1981؛ به نقل از خزدوز، 1391). این تعریف نسبت به تعریف اول کاملاً ذهنی است و بهزیستی را بیشتر مدیون وضعیت درونی می داند تا بیرونی.
در تعریف سوم، هر دو عامل شرایط و رضایت مندی نقش ایفاء می کنند. مثلاً شاخص‌های فیزیکی، اجتماعی، رفتاری یا روانی عامل شرایط و احساس ذهنی فرد در هر مورد عامل رضایت مندی را معرفی می کند.
فلس وپری در تعریف چهارم تاکید بر تاثیر ارزش‌های شخصی، آرزوها و انتظارات فرد را مطرح می کنند. در واقع این محققان در این تعریف مفهوم تفاوت‌های فردی را با دقت وارد کرده اند.
حیطه های کیفیت زندگی یا تقسیم بندی های موضوعی کیفیت زندگی
نخستین پژوهش‌ها در زمینه کیفیت زندگی به کمپبل، کانورس، راجرز (1976؛ به نقل از خزدوز، 1391)، اندروز و وایتی (1976؛ به نقل از خزدوز، 1391) بر می گردد. کمپبل و همکارانش کیفیت زندگی را رضایت از زندگی در حیطه های خاصی می دانستند. آن‌ها حیطه های کار، مسکن، همسایگی، دوستی‌ها، ازدواج، زندگی خانوادگی، سطح تحصیلات و پس انداز را مولفه های کیفیت زندگی قلمداد می کردند.
اندروز و وایتی (1976؛ به نقل از خزدوز، 1391) با استفاده از سئوالات باز، مصاحبه های ساختار یافته، در نظر گرفتن شاخص‌های اجتماعی و ارزش‌های شخصی هفت حیطه در کیفیت زندگی مطرح کردند: