هولولنز رویای واقعیت افزوده را برای همه واقعیت می بخشد

روز گذشته مایکروسافت به کاربران، پیشرفت دهندگان و بقیه شرکتا نشون داد که چیجوری و تا کجا، پروژه واقعیت اضافه خود به نام HoloLens رو به پیش رانده س؛ پس از قدرت نمایی مایکروسافت، حال میشه گفت هولولنز تبدیل به یکی از هیجان انگیزترین تکنولوژیای دوران ما گشته؛ اونم طوریکه نمونه اش رو هیچ جای دیگری نمیشه یافت.

وقتی که مایکروسافت از این پروژه در ماه ژانویه پرده برداشت، بیشتر استفاده هاش رو «خونگی» گفت؛ می تونین قصری در بازی ماینکرفت رو در اتاق پذیرایی خود بنا کنین یا به صحبت و گفتگو با دوستائی در دوردستها، با اسکایپ بپردازید. با اینکه میشه فکر برد که از همین حالا، تعداد خیلی از سازمانا و موسسات در حال برنامه ریزی واسه به کار گیری این هدست واقعیت اضافه هستن، مایکروسافت اما بیشتر مایل به عرضه هولولنز به عنوان محصولی کاربر-محوره.

شاید بشه اینجور اقدامی رو با فکر نامید. مرورگر وب به شکل مجازی روی دیوار اتاقتون نقش می بنده، یه حیوان خونگی، به شکل مجازی روی زمین به بازی مشغوله و… ؛ تبدیل کردن یه خونه به تفریحگاهی هولوگرافیک، از کم جذابیتی بهره مند نیس. هرچند که هنوزم پرسشای بسیاری به ذهن خطور می کنه: داشتن اینجور قابلیتایی چقدر هزینه در بر داره؟ چالشای اجتماعی به کار گیری هولولنز چه هستن؟ استفاده همیشگی از این محصول آسیبی به سلامت فرد وارد نمیکنه؟

در کنفرانس بیلد، مایکروسافت کاربرده های خونگی زیادی رو واسه هولولنز به نمایش گذاشت اما در اصل روشنه که محصولی اینجور انقلابی رو چیجوری میشه در دانشگاه، دفاتر و آزمایشگاها مورد استفاده قرار داد تا به شکل کلی، سطح «کیفی زندگی» زیاد شه. با سایت ما همراه باشین.

علم حقیقی

کمپانیایی دست به کار می شن و کاربرده هایی رو واسه هدست واقعیت اضافه مایکروسافت خلق می کنن که به وجدتان میاره. NASA، Autodesk و Sketchfab حال در حال همکاری با مایکروسافت واسه پیشرفت کاربرده های هولولنز هستن؛ می تونین بگید هیچ کدوم از ایده های اون شرکت ها موجب پیشرفت کیفیت زندگی شما نمیشه؟

مایکروسافت با اینکه ادعا می کنه که هدست واقعیت اضافه اش محصولی کاربر محوره اما در کنفرانس دیشب دیدیم که چیجوری روی کاربرده های حرفه ای اونم حساب باز کرده؛ نمایندگان دانشگاه Case Western Reserve در مورد اینکه چیجوری تشریح دروس پزشکی می تونه با هولولنز هر چی ساده تر شه، سخن گفتن.

Mark Griswold در این مورد در کنفرانس بیلد گفت: «ترکیبی از واقعیت که هولولنز اونو در برابر چشمامون قرار میده، پتانسیل اونو داره که در تشریح مباحث پزشکی و با به کار گیری محتوای سه بعدی، انقلابی بسازه.» نتیجه اینجور محصولی اینه که خیلی راحت به هر جزء از بدن و تشریح ساده اون با اشکال سه بعدی دسترسی داشته باشیم.

Griswold هم اینکه گفت که با اینکه نمیشه هولوگرما رو لمس کرد، اما طبیعت مجازی اونا به تنهایی از امتیازات بالایی برخورداره؛ میشه جریان خود در مشکی رگا رو با حالتی انیمیشنی به نمایش کشید، یا اندازه قلبی که حجمش به اندازه مچ دسته رو در ابعادی بسیار گسترده تر به نمایش درآورد تا تموم جزییات اون واسه محققان به تصویر کشیده شه… تموم این توضیحات فقط در مورد پزشکی بود، حال به این کاربرده ها در معماری، مهندسی و طراحی فکر کنین.

بدون در نظر گرفتن عجیب بودنش، عالیست

دموهای زنده ای که در کنفرانس بیلد به نمایش گذاشته شدن، حکایت از اون دارن که قرار نیس فقط از هولولنز – یا هر هدست واقعیت اضافه دیگری – فقط در منازل خود استفاده کنیم. بزرگترین مشکل واقعیت اضافه، حالا فقط عجیب بودنشه. به کار گیری اون مثل گذاشتن تابلویی روی صورت خود، توجه ها رو به خود جلب می کنه؛ گویی فردی که از اینجور هدستی بهره می جوید می خواد با کسی رابطه چشم در چشم پیدا نکنه و از طرف دیگه این موضوع رو فریاد می زنه که «من اینجا نیستم».

تا وقتی که هدستای واقعیت اضافه جای خود رو به یه عینک معمولی – یا بهتر از اون لنزهای چشمی – ندن، نخوان تونست تبدیل به کالاهایی گسترده گشته و در دامنه ای گسترده مورد قبول طیف بالایی از کاربران قرار گیرند. در حالتی که یکی از کاربرده های هدستای واقعیت اضافه، کمک به ندیده گرفتن دور و بریا باشه، میشه وجودشون رو کمی پوچ دونست.

هرچند به کار گیری هولولنز در نشستای حرفه ای و کاری، چالشای اجتماعی کمتری داره. حتما فردی که این هدست رو روی چشم نهاده، قصد ندیده گرفتن دور و بریا خود رو نداره، بلکه واسه انجام کارا و وظایفش راهی ساده تر پیدا کرده.

گجتای مربوط به واقعیت اضافه قبلا هم در محیطای کاری با آغوش بازتری پذیرفته شدن تا در مکانای عمومی؛ گوگل گلس واسه نمونه، محصولی بود که به دلیل نوع کاربری – و البته ضعف هاش – محکوم به شکستی سهمگین گشت اما به سابقه اش در مجامع پزشکی که نگاه کنین، می بینین که از استقبال تقریبا مناسبی بهره مند بوده. حالا هولولنز با قدرتی بیشتر و امکانات تازه تر، در کنار نرم افزار و اپلیکیشنای پر محتواتر و با همکارانی قدرتر، اومده تا دست کم دنیای پزشکی رو از این رو به اون رو کنه.

چیزی که مایکروسافت شب گذشته به نمایش کشید، درکی درست از موارد استفاده واقعیت اضافه بود؛ کاربردی و حرفه ای. این محصول مانند گوگل گلس جنبه ای فقط سرگرم کننده نداره؛ نیامده تا با اون فقط ماینکرفت بازی کرده و در اتاقتون مشغول به ساخت و سازی مجازی گردید، بلکه با نگاهی بسیار واقعی تر پا به این جهان گذاشته.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *