در ضمن تیمارهای D1M3 ، D1M2 ، D2M2 ، D3M1 ، D3M2 در یک گروه قرار می‌گیرند.
در بین نسبت اختلاط های به کار رفته در آزمایش از نظر شاخص برداشت اختلاف معنی داری مشاهده شد و همان طور که در مورد صفت ارتفاع بوته ذکر گردید نسبت اختلاط های مختلف نسبت به تک کشتی جو ارتفاع بوته کمتری دارند که این امر موجب کاهش وزن کاه و افزایش شاخص برداشت در نسبت اختلاط ها نسبت به تک کشتی جو شد و افزایش شاخص برداشت در نسبت اختلاط های مختلف مزیتی برای این مخلوط ها در انتقال کربو هیدرات ها به دانه وقابلیت رقابت با تک کشتی جو را فراهم می سازد.و همچنین با افزایش تراکم ، شاخص برداشت کاهش می یابد چون با افزایش تراکم ارتفاع بوته افزایش می یابد واین امر موجب افزایش وزن کاه و کاهش شاخص برداشت می شود و دلیل دیگر آن را میتوان کاهش تشعشع در جوامع گیاهی با تراکم بالا دانست و از آنجایی که تراکم D1 150 بذر در متر مربع نسبت به تراکم D2 225 بذردر متر مربع ارتفاع کمتری دارد ودر سایر صفات هم این تراکم خصوصیات حد واسطی دارد که این امر موجب افزایش عملکرد دانه در این تراکم می شود.
آلن (۱۹۸۳) و سینگ و همکاران (۱۹۷۱) با توجه به این‌که شاخص برداشت بیانگر درصد انتقال مواد آلی ساخته شده از منبع به مخزن است می‌توان نتیجه گرفت ارقامی که دارای شاخص برداشت بیشتری هستند قادرند کربوهیدرات‌های بیشتری را از اندام‌های سبز گیاه به دانه منتقل ساخته و باعث افزایش عملکرد دانه گردد.
دونالد و هامبیلین (۱۹۷۶) اظهار داشتند که افزایش تراکم گیاهی سبب افزایش وزن اندام‌های هوایی و کاهش شاخص برداشت به خاطر کاهش تشعشع در جوامع گیاهی با تراکم بالاست. همان طور که با کسابی و مالیسبوری (۱۹۹۸) این موضوع را در مورد گندم به اثبات رساندند.
شیروانی‌فر (۱۳۷۴) در آزمایشی به این نتیجه رسید که رقم و تراکم بوته برروی شاخص برداشت معنی‌دار بود.

نمودار۴-۶۴ بررسی اثر تراکم بوته بر شاخص برداشت جو

نمودار ۴-۶۵ بررسی اثر نسبت اختلاط بر شاخص برداشت جو

نمودار ۴-۶۶ بررسی اثرات متقابل تراکم و نسبت اختلاط بر شاخص برداشت جو

۴-۸ نسبت برابری زمین
نسبت ‌های اختلاط مورد مطالعه از نظر نسبت برابری زمین نخود اختلاف معنی‌داری در سطح احتمال ۱% درصد نشان دادند اما تراکم‌های به کار برده شده در آزمایش و اثرات متقابل برای این صفت از نظر نسبت برابری زمین اختلاف معنی‌داری نداشتند (جدول ۴-۱). با توجه به جدول مقایسه میانگین نسبت اختلاط (جدول۴-۷) مشاهده می‌شود که نسبت اختلاط M5 با ۱LER= بیشترین نسبت برابری زمین نخود را دارد و نسبت اختلاط M2 با ۰.۴۱۱LER= کمترین نسبت برابری زمین نخود را دارد (نمودار ۴-۳۵).
در مقایسه میانگین تیمارهای تراکم بذر (جدول ۴-۴) ملاحظه می‌گردد که بالاترین نسبت برابری زمین با ۰.۶۴۲ LER= به تراکم D1 50 بذر در مترمربع و پایین‌ترین آن با ۰.۵۷۶ LER= به تراکم D2 75 بذر در مترمربع تعلق دارد که این تفاوت معنی‌دار نمی‌باشد (نمودار۴-۳۴).
نتایج بدست آمده از جدول اثرات متقابل نسبت اختلاط در تراکم بذر (جدول ۴-۱۰) نشان می‌دهد که در تراکم D1 50 بذر در مترمربع بالاترین نسبت برابری مربوط به نسبت اختلاطD1M5 با۱ LER= و پایین‌ترین نسبت برابری مربوط به نسبت اختلاط D1M2 با ۰.۴۱۶ LER= است.
در تراکم D2 75 بذر در مترمربع بالاترین نسبت برابری زمین با ۱ LER= مربوط به نسبت اختلاط D2M5 و پایین‌ترین نسبت برابری زمین با ۰.۴۰۸ LER= مربوط به نسبت اختلاط D2M2 است و همچنین در تراکم D3 100 بذر در مترمربع بالاترین نسبت برابری زمین مربوط به نسبت اختلاط D3M5 با۱ LER= وکمترین نسبت برابری زمین مربوط به نسبت اختلاط D3M2 با۰.۴۱۱ LER= است.
در کل بر اساس اثر متقابل نسبت اختلاط در تراکم بالاترین نسبت برابری زمین مربوط به نسبت اختلاط M5 در هر سه تراکم D3 به ۱ LER= و پایین‌ترین نسبت برابری زمین مربوط به نسبت اختلاط M2 در تراکم D2 75 بذر در مترمربع با میانگین ۰.۴۰۸ LER= است (نمودار ۴-۳۶).
نسبت اختلاط های مختلف از نظر نسبت برابری زمین دارای اختلاف معنی داری بودند. اما در بین تراکم های مختلف از نظر نسبت برابری زمین اختلاف معنی داری مشاهده نشد. که نشان دهنده آن است که تک کشتی نخود نسبت به مخلوط نخود و جو با نسبت های اختلاط مختلف از نظر عملکرد دانه برتری دارد. بیابانی (۱۳۷۸) بیان داشت که هرگاه LER < ۱ باشد ، کشت مخلوط در مقایسه با روش تک کشتی موجب کاهش عملکرد شده است که با نتایج آزمایش مطابق است.


دیدگاهتان را بنویسید