دانلود پایان نامه

در این روش نمونه های بیشتری از مدل های محتمل تر نسبت به مدل های غیر محتمل ساخته می شود.
2-8 معایب الگوریتم ژنتیک
یک جواب خوب پیدا می کنند ولی ممکن است جواب بهینه را پیدا نکنند
به حافظه و محاسبات زیادی نیاز دارند
در مورد اینکه جواب پیدا شده چقدر خوب است و آیا جواب بهتری وجود دارد، نمی توانیم هیچگونه ادعائی داشته باشیم
پشتوانه ریاضی ضعیفی دارند
در دو بار اجرای مختلف، جواب های متفاوتی دریافت می کنیم
تعدد پارامترهای الگوريتم: هر چند الگوریتمهای ژنتیکی در دسته الگوریتمهای بهینه‏سازی قرار می‏گیرند، اما تنظیم کردن این پارامترها گاهی به یک مسئله بهینه‏سازی دیگر تبدیل خواهد شد[12].
2-9 کاربردهای الگوریتم ژنتیک
حل مسائل سخت
برخی کاربردهای هنری شامل ترکیبات صدا و تصویر و مولتی مدیا
آنالیز و بهینه سازی سیستم های دینامیکی غیر خطی
طراحی و بهینه سازی شبکه های عصبی و ترکیب شبکه های عصبی و الگوریتم ژنتیک در حل و بهینه سازی برخی مسائل خاص. 2-10 تحلیل های تاریخچه زمانی
بارهای ناشی از زلزله برای ساختگاه های مختلف معمولا بر حسب طیف طرح پیشنهادی آیین نامه های بارگذاری لرزه ای بیان می شود. چنان چه رفتار سازه در محدوده خطی باقی بماند می توان با استفاده از روش تحلیل طیفی حداکثر مقادیر پاسخ لرزه ای سازه را به دست آورد. اما این آیین نامه ها الزام می کنند که در تحلیل لرزه ای سازه های نامنظم و خاص مانند نیروگاه ها، سدها، ساختمان های بلند و سازه های دارای اجزای غیرمتداول مقاوم در برابر زلزله مانند وسایل مستهلک کننده انرژی، از تحلیل های تاریخچه زمانی خطی و غیرخطی استفاده شود. صرفنظر از دلایل لزوم انجام تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی، زلزله های ورودی در این تحلیل ها بایستی به صورت شتابنگاشت زلزله معرفی شوند. اما از آن جا که خطر لرزه ای در یک ساختگاه بر حسب طیف طرح هموار شده بیان می شود، شتابنگاشت های مورد استفاده در تحلیل تاریخچه زمانی بایستی با این طیف سازگار باشند[33].
یکی از مناسب ترین روش های تخمین رفتار لرزه ای ساختمان ها استفاده از تحلیل غیر خطی تاریخچه زمانی می باشد. به این منظور می بایست رکوردهای زلزله در نظر گرفته شده به مقیاس درآیند.
روش تاریخچه زمانی بعنوان یک روش دقیق تر از تحلیل های طیفی و استاتیکی در آیین نامه های طرح لرزه ای از جمله استاندارد 2800 معرفی شده است. برای مواردی نظیر ارزیابی کمی آسیب پذیری کاربرد این روش جهت تحلیل های دقیق دینامیکی و گاه غیر خطی سازه با استفاده از نگاشت های تاریخچه زمانی تحریک ضروری می باشد. لیکن کاربرد این روش جهت تحلیل و به ویژه طراحی در بسیاری از موارد عملی با عدم قطعیت های موجود در تعیین بارگذاری و یا شناسایی ساختگاه مواجه است که مانع از اعتماد به تصمیم گیری از پاسخ های حاصل از یک شتابنگاشت خاص حتی مربوط به زلزله گذشته می گردد[10]. برای انجام تحلیل های تاریخچه زمانی به چند شتابنگاشت که بیانگر زلزله مورد انتظار ساختگاه باشد نیاز است. در اغلب آیین نامه ها، مقیاس کردن شتابنگاشت های انتخابی برای اطمینان از انطباق یا فراتر بودن طیف پاسخ از طیف هدف در یک محدوده معین پریود الزامی است[33].
2-11 انواع روش های مختلف مقیاس سازی شتابنگاشت ها
طولانی بودن دوره بازگشت زمین لرزه های قوی نسبت به دوره دستگاه های شتابنگار و لرزه نگار و نیز ماهیت احتمالی زلزله ها مانع از آن می شود که با قطعیت بتوان حرکت های آتی یک منطقه را حتی از روی چند نگاشت موجود پیش بینی نمود. به عبارت دیگر برای طراحی بهتر است از طیف طرح آیین نامه ای که از یکسو بر اساس مطالعات آماری روی تعداد زیاد نگاشت های زلزله بدست آمده و از سوی دیگر وجاهت قانونی برای طراحی دارد، استفاده نمود. کاربرد طیف صاف شده استاندارد طراحی مستقیما برای تحلیل های دینامیکی تاریخچه زمانی میسر نیست چرا که در آن ها شتابنگاشت مبنای تحلیل می باشد. برای اینکه بتوان هم از ویژگی های نگاشت های موجود زلزله ها و هم از طیف استاندارد هدف استفاده کرد. روش غالب آیین نامه ها و از جمله آیین نامه استاندارد 2800، مقیاس کردن تعداد مشخصی (3 یا 7 زوج) شتابنگاشت است چنان که طیف حاصل از آن ها در بازه فرکانسی معین کمتر از طیف استاندارد نباشد. این شیوه آیین نامه ای معادل کاربرد ضرایب یکسان مقیاس برای نگاشت های مختلف است که می تواند به پراکندگی قابل توجه مقادیر طیفی از هدف و متعاقبا پاسخ ها منجر شود و نامطلوب باشد[10]. در چند دهه اخیر، نخست آیین نامه519 و سپس استاندارد 2800 ایران به عنوان تنها مرجع رسمی کشور برای نحوه بارگذاری و تحلیل لرزه ای سازه ها محسوب شده و به موازات سایر آیین نامه های بین المللی مورد استفاده قرار گرفته اند.
طبق آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله، استاندارد 2800 ایران که با هدف تعیین حداقل ضوابط و مقررات برای تحلیل لرزه ای سازه ها به منظور حفظ ایستایی سازه در برابر زلزله های شدید و جلوگیری از تلفات جانی تهیه و تدوین شده است، تحلیل مدل های سازه ای با استفاده از دو روش عمده استاتیکی معادل و دینامیکی صورت می پذیرد. روش تحلیل دینامیکی نیز به نوبه خود به دو صورت، روش تحلیل طیفی و روش تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی قابل انجام می باشد. همچنین در این آیین نامه ملاک هایی چون ارتفاع سازه، منظم بودن و غیره برای تعیین نوع روش تحلیل مطرح گردیده است. نکته قابل توجه در ضوابط ارائه شده این است که در برخی از حالت ها، انجام تحلیل های طیفی و تاریخچه زمانی به منظور بررسی و مقایسه نتایج به دست آمده لازم و ضروری است. البته در هر مورد نتایج حاصل باید با نتایج حاصل از تحلیل استاتیکی معادل مقایسه شود. حرکت زمین برای انجام تحلیل های دینامیکی نیز باید به صورت طیف بازتاب شتاب و یا تاریخچه زمانی تغییرات شتاب مشخص شود.
برای این منظور نیاز به در نظر گرفتن رکوردهای زلزله مناسب و یا طیف بازتاب شتاب آن با نام طیف طرح خواهد بود. شتابنگاشت های مورد استفاده برای زلزله طراحی باید تا حد امکان نمایانگر حرکت واقعی زمین محل ساخت بر اثر زلزله باشد. برای قابل مقایسه بودن نتایج حاصل از تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی با روش های تحلیل طیفی و یا استاتیکی معادل، لازم است ضمن مقیاس سازی، نسبت به اصلاح رکوردهای زلزله مورد نظر اقدام گردد. جهت مقیاس سازی رکوردها روش های مختلفی ارائه شده است[14].
یکی از روش ها، با توجه به ارتباط میان زمان تناوب اصلی، ضریب رفتار، ضریب شکل پذیری و PGA است که به پراکندگی زیاد در نتایج منجر می شود. روش دیگر مقیاس سازی استفاده از پارامترهای شتاب مثل PGA در مقیاس کردن حرکت زمین است که پراکندگی زیادی در طیف های پاسخ شتاب غیر خطی در پریودهای بلند ایجاد می کند. روش دیگر مقیاس سازی بر پایه ویژگی های ماکزیمم حرکت زمین است باز پراکندگی نتایج قابل توجه و بسیار بزرگ است. روش دیگری در مطالعات پیشین انجام شده، برآورد پاسخ لرزه ای با استفاده از شدت طیف است که وقتی از شدت طیفی مجموعه ای از زلزله ها در پریود اصلی سازه میانگین گرفته شود، پراکندگی نتایج به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد[14].
2-12 به مقیاس درآوردن رکوردها