دانلود پایان نامه

T : تعداد کل نسل ها
: ضریب ثابت یا متغییری که مقدار کاهش جهش در هر گام را نشان می دهد[6].
2-2-10 حذف
فرآیند حذف شدن در الگوریتم ژنتیک مشابه همان چیزی است که در بالا به آن اشاره شد با این تفاوت که یک خانه از یک رشته حذف می شود. سپس سایر خانه ها به گونه ای جابجا می شوند که خانه حذف شده به آخر رشته منتقل شود و ترتیب سایر خانه ها بهم نخورد[6].
احتمال بروز پدیده حذف شدن را می توان با فرمول زیر نشان داد:

: احتمال حذف شدن در هر نسل
: مقدار ثابتی که بیشترین مقدار احتمال حذف شدن را نشان می دهد .
: ضریب ثابت یا متغییری که مقدار کاهش عملگر حذف در هر گام را نشان می دهد[6].
2-2-11 تعویض یا جایگزینی
این عملگر به صوت تصادفی جای دوخانه از یک رشته را عوض می کند و احتمال بروز آن را به شکل زیر تعریف می کنند[6]:

: احتمال تعویض در هر نسل
: مقدار ثابتی که بیشترین مقدار احتمال تعویض را نشان می دهد.
: ضریب ثابت یا متغییری که مقدار کاهش عملگر جابجایی در هر گام را نشان می دهد.
نکته قابل ذکر در این بخش آن است که در سه بخش فوق احتمال وقوع جهش، حذف و جابجایی در طول فرآیند بهینه سازی متغییر معرفی شده اند در حالی که می توان احتمال وقوع هر کدام از این سه پدیده را در کل دوره فرآیند ثابت در نظر گرفت.
2-3 جایگزینی به روش انتخاب نخبه گرا
در روش جایگزینی حذفی، ضمانتی برای بقای شایسته ترین فرد جمعیت وجود ندارد. ممکن است این فرد برای زاد و ولد انتخاب نشود یا آن که در خلال اعمال عملگرهای پیوند و جهش، بسیاری از خصوصیات خود را از دست بدهد. در روش انتخاب نخبه گرا که بر پایه جایگزینی نسلی است به بهترین افراد جمعیت نسل فعلی (یک یا چند فرد با بیشترین شایستگی) اجازه داده می شود که به صورت مستقیم به نسل بعد منتقل شوند. به این نوع جایگزینی، انتخاب نخبه گرا گفته می شود. در حادترین شکل انتخاب نخبه گرا، کروموزوم های نسل والد و فرزند در کنار یکدیگر قرار گرفته و تعداد N کروموزومی که برترند، انتخاب می شوند. هرچه نخبه گرایی در یک الگوریتم افزایش یابد، قابلیت کاوش کاهش و قابلیت بهره گیری افزایش می یابد. بنابراین، همگرایی زودرس الگوریتم از پیامدهای نخبه گرایی است.
2-4 همگرایی
همگرایی، پیشرفت به سوی یکنواختی است. چنانچه الگوریتم ژنتیک به طرز صحیحی پیاده سازی شود، جمعیت در نسل های متمادی تکامل پیدا می کند و متوسط برازندگی جمعیت، نسل به نسل به سمت برازندگی بهترین عضو آن جمعیت نزدیکتر شده و به سمت بهینه کلی سوق پیدا می کند. یک جمعیت زمانی همگرا نامیده می شود که همه ژن های آن همگرا شده باشند و ژنی همگرا گفته می شود که 95 درصد افراد جمعیت مقدار یکسانی در آن ژن داشته باشند[6].
2-5 روند كلي الگوريتم‏هاي ژنتيكي
قبل از اين كه يك الگوريتم ژنتيكي بتواند اجرا شود، ابتدا بايد كدگذاري (يا نمايش) مناسبي براي مسئله مورد نظر پيدا شود. معمولي ترين شيوه نمايش کروموزومها در الگوريتم ژنتيک به شکل رشته هاي دودويي است. هر متغير تصميم گيري به صورت دودويي در آمده و سپس با کنار هم قرار گرفتن اين متغيرها کروموزوم ايجاد ميشود. گرچه اين روش گسترده ترين شيوه کدگذاري است اما شيوه هاي ديگري مثل نمايش با اعداد حقيقي در حال گسترش هستند. همچنين يك تابع برازندگي نيز بايد ابداع شود تا به هر راه‏ حل كدگذاري شده ارزشي را نسبت دهد. در طي اجرا، والدين براي توليد مثل انتخاب مي‏شوند و با استفاده از عملگرهاي آميزش و جهش با هم تركيب مي‏شوند تا فرزندان جديدي توليد كنند. اين فرآيند چندين بار تكرار مي‏شود تا نسل بعدي جمعيت توليد شود. سپس اين جمعيت بررسي مي‏شود و در صورتي كه ضوابط همگرايي برآورده شوند، فرآيند فوق خاتمه مي‏يابد[15].