برداشت دوم سایت ما: نکسوس ۵X

چند ماه قبل و قبل اینکه نکسوس ها وارد بازار ایران شن، در سایت ما مطلبی نوشتیم با عنوان «آیفون پسندان قبل از قضاوت در مورد اندروید، باید نگاهی به سری نکسوس داشته باشن»؛ مطلبی که به عنوان نویسنده و البته شخصی که واسه استفاده روزمره، «آیفون» رو پسند می کرد، به اون باور داشتم. همین باور باعث شد که پس از اولین روزای موجود شدن نکسوس ۵X در ایران، اونو خریداری کرده و به عنوان موبایل اصلی مورد استفاده بذارم. 

به چرایی این موضوع میشه پاسخای بسیاری داد: کاربر اندروید بودن و آزادیای اونو تجربه کردن، لذت بخشه. این لذت وقتی به آخر خود می رسه که شما، قادر گردید اندروید رو بدون رابطای کاربری پیشرفته از طرف شرکتای بزرگ سازنده موبایلای اندرویدی ببینین چون که انجام تغییرات گسترده در ظاهر اندروید، کلا تجربه کاربرد-پذیری اونو زیر سوال می بره. 

سری نکسوس اما اندروید خالص رو براتون به ارمغان می آورد و همین موضوع، بزرگترین مزیت ۵Xه؛ تلفن همراهی که از سخت افزار مناسب بهره برده و طراحی قابل قبولی داره. موبایل مورد بحث دوباره اومده تا واسه پدر خود به نام Nexus 5، فرزندی خلف باشه. جنس پدر از پلاستیک بود و تعجبی هم نداره که جانشین اونم پلاستیکی باشه. اما شما یه آیفون پسند هستین که می خواین iOS و بدنه فلزی آیفون رو کنار گذاشته و به سراغ نیمه-پرچمدار پلاستیکی گوگل برید.

این دقیقا همون کاریست که من کردم و در ادامه تصمیم دارم تجربه یه ماه س ام با همین گوشی موبایل رو با شما، در «برداشت دوم سایت ما» از Nexus 5X تقسیم کنم. 

در بررسی اولیه از نکسوس ۵ اکس، به همه موارد این گوشی موبایل پرداختیم اما این بار پس از یه ماه استفاده، می خوایم به همون موارد، نگاهی عمیق تر از پیش داشته باشیم.

طراحی

پلاستیک یا فلز، این انتخاب شماس و اگه انتخاب تون به طرف خرید نکسوس ۵ اکس گرایش پیدا کنه، موبایلی پلاستیکی دشت می کنین که با اینکه زبون طراحی اش، از دور چشم نوازه اما وقتی خود واقعیش رو در دست می گیرین، خیلی از لمس اش لذت نمیبرین.

البته پلاستیکی که در بدنه نکسوس ۵ اکس بکار گرفته شده اونقدرا هم بد نیس ولی اگه قبلا موبایلی فلزی داشتین، این اسمارت فون اصلا نمی تونه رضایت تون رو جلب کنه و خود رو در میونه راهی می بینین که دیگه نه راه پیش دارین، و نه راه پس.

شاید زیباترین مشخصه در مورد زبون طراحی نکسوس ۵ اکس، همون نوشته «Nexus» پشت اون باشه که به این موبایل وقار و اعتباری بخشیده اما اگه اونو از نظر دور کنین، با موبایلی رو به رو میشین که از طراحی ضعیفی استفاده میکرد.

نکسوس ۵ در کنار نکسوس ۵ اکس

نباید البته از یاد برد که در مورد یه جانشین صحبت می کنیم، جانشینی واسه نکسوس ۵ که در سال ۲۰۱۳ رونمایی شد و با وجود پلاستیکی بودنش، دل خیلیا رو ربود. نکسوس ۵ اکس اما از نظر زیبایی به نسل پشین خود نمی رسه.

کافیه وقتی که واسه اولین بار اونو در دست می گیرین، کلید هاش رو فشار بدین. در سمت چپ دستگاه، بر خلاف بیشتر موبایلا، هیچ کلیدی نیستش و کلید پاور در کنار نوار کم و زیاد کردن صدا [می گیم نوار چون فقط با یه کلید کامل باریک و بلند رو به رو هستیم] طرف میشین که در زمان فشردن اونا، حسی خنثی دارین. نه خبری از شنیدن صدای کلیک هست و نه حسی خوب به شما دست میده. بعضی وقتا شک می کنین که کلیدایی که اونا رو فشردید، عمل کردن یا خیر.

در بخش پشتی، می تونین برآمدگی شدید دوربین رو احساس کنین؛ پنداری به وسیله گوگل ارث، از دور به یه کوه آتشفشون خاموش نگاه می کنین. کنارهای لنز دوربین دقیقا مثل یه کوه برآمده و به لنز رسیدن و این، یه ضعف بسیار بد در طراحیه، مگه اینکه عاشق برآمدگی دوربین تلفنای هوشمند باشین.

تا اینجای کار، هیچ کدوم از قسمتای مربوط به طراحی بر آیفون برتری نیافته اما از نظر من، یه بخش در طراحی این گوشی موبایل از آیفون بهتر بوده و اونم محل قرار گرفتن سنسور اثر انگشته. در ادامه، به کیفیت و چگونگی کارکرد این سنسور می پردازم اما نکته ای که در مورد سنسور شناسایی اثر انگشت هست، محل قرار گرفتنش بوده که بهتر از آیفونه.

کافیه موبایل خود رو از جیب درآورده و خیلی راحت موقع بالا آوردنش، انگشت خود رو روی سنسور بذارین تا بدون این دست اون دست کردن دستگاه گشوده شه. در آیفون ولی، شما باید دستگاه رو از جیب خارج کرده و انگشت خود رو روی کلید هوم که در جلوی موبایل قرار گرفته، بذارین تا بعد تماشاگر آنلاک شدنش باشین.

البته شاید بگید که عیب قرار گرفتن سنسور اثر انگشت در بخش پشتی دستگاه اینه که وقتی اونو روی میز قرار دادین، نمی تونین با اثر انگشت اونو آنلاک کنین. مسئله اینجاس که وقتی آیفون هم روی میز قرار گرفته [و نه در دست شما] نمی تونین اونو خیلی راحت آنلاک کنین. پس کلا ایده به کار گیری سنسور اثر انگشت وقتی گوشی موبایل در دست شما قرار نداره، خیلی جذاب نیس. [البته مشکلی که در مورد سنسور اثر انگشت آیفون ذکر شد، در نمونه ۶S برطرف شده.]

اجازه بدین پرونده طراحی نکسوس ۵ اکس رو با بیان آخرین و البته بزرگترین مشکل در پیشرفت ظاهر دستگاه یاد شده، ببندیم.

تصور کنین موبایل خود رو از روی میز ورداشته و یا اونو از جیب خود خارج کرده و به نمایشگر خاموشش نگاه می کنین. سوالی که براتون پیش میاد اینه که موبایل خود رو به شکلی درست در دست گرفتین یا سر و ته؟ شاید باورش سخت باشه ولی این بزرگ ترین مشکلیه که شک نداشته باشین با طراحی نکسوس ۵ اکس دارین. بالا و پایین بخش جلویی این گوشی موبایل هیچ فرقی با هم ندارن و از راه انگشتان خود که در پشت دستگاه به دنبال سنسور اثر انگشت می گردن، می فهمید که اونو اشتباه و سر و ته در دست گرفتین.

در مورد LED نوتیفیکیشنا و قرار گرفتن اش در داخل ماژول اسپیکر هم، اجازه بدین سخنی نگفته و اونو فقط یه ابتکار عجیب از طرف گوگل و ال جی فرض کنیم.

نرم افزار و سخت افزار

[معمولا اینطوریه که در بررسیا، این دو بخش رو به شکل جداگونه براتون می نویسیم اما به دلیل مشاهده بعضی مشکلات، که مشخص نیس سخت افزاری هستن یا نرم افزاری، اجازه بدین این دو قسمت رو با هم ترکیب کنیم.]

نکسوس ۵ اکس از اندروید خالص استفاده میکرد و همین موضوع، بزرگ ترین مزیت اشه. شما به سرعت می تونین به آخرین بروز رسانیای انتشار یافته از طرف گوگل واسه اندروید دسترسی پیدا کنین و این در دنیای امروزی اندروید، حکم پیدا کردن طلا در معدن ذغال سنگ رو داره.

همه آدمایی که تلفنای هوشمند اندرویدی رو تجربه کردن، با این مشکل مواجه بوده و درک می کنن که نبود ارسال بروز رسانیای به موقع از طرف سازنده سخت افزاری دستگاه و نبود اهمیت به کاربر، چه حسی در بر داره. در نکسوس ولی اینجور نیس.

فقط دهم دسامبر – ۱۹ آذر ماه بود کهآپدیت اندروید نسخه ۶.۰.۱ واسه نکسوسا از راه رسید و خبری از تاخیر سخت افزار ساز در فرستادن اون به نکسوس ۵ اکس هم نبود چون که گوگل، خودش مسئولیت سری نکسوس رو مستقیما رو دوش میگیره. [اگه قبلا یکی از موبایلای سامسونگ رو داشتین، قدر این مسئله رو خواهید دونست.]

ظاهر اندروید مارشملو، تفاوتای بسیار کمی با نسخه پنجم از همین سیستم عامل داره اما مهم ترین تغییرات اون، مربوط می شن به توانایی Now On Tap و Doze.

واسه افزایش طول عمر باتری در اندروید، Doze راه حلی بود که از طرف گوگل ارائه گشت. این ویژگی خیلی راحت فعالیت گوشی موبایل شما رو در وقتی که با اون کار نمی کنین، تا حد قابل توجه ای کاهش داده و اجازه نمی ده صبح هنگام، وقتی که تازه از خواب بیدار شدین، ببینین که موبایل تون در طول شب ۳۰ الی ۴۰ درصد از شارژ خود رو از دست داده.

نکسوس ۵ اکس هم خوب از این ویژگی استفاده میکرد؛ وقتی که صبح بیدار میشین می بینین که در هفت ساعتی که موبایل در حال استند-بای بوده، فقط دو الی پنج درصد از عمر باتری اش کم شده که همین موضوع، خبر بسیار خوبی واسه اندروید و نکسوسه.

دسترسی به Google Now در iOS واسه کاربر ایرونی شدنیه اما در اندروید خیر.

اما می رسیم به Now On Tap که رابطه تنگاتنگی با Google Now داره. گوگل یکی از پیشتازان در میدون هوش مصنوعی بوده و با توانایی مورد بحث، خوب همین موضوع رو به رخ رقبایش میکشه.

مسئله اینجاس که کاربران ایرونی رو هم از داشتن اون محروم کرده. در حساب گوگل من، به کار گیری Google Now و حتما Now On Tap ممکن نیس در حالی که همون حساب در iOS و آیفون، به Google Now دسترسی داره و این یکی از عجایب دنیای گوگله که توانایی هاش رو در پلتفرم حریف در اختیار کاربران تحریم شده قرار میده اما در پلتفرم خونگی، خیر.

این وسط نکته ای دیگه هم می تونیم بگیم. با اینکه یکی از امتیازات نکسوسا، نداشتن نرم افزارهای زائد برشمرده شده، اما این مسئله، در اندروید ۶ خالص، به حدی جلو رفته که واسه انجام آسونترین کارا نیاز به نصب اپلیکیشنای شخص سوم دارین. شاید بشه گفت مارشملوی خالص، کمی بیشتر از اندازه پاستوریزه شده.

من از سال ۲۰۰۸ کاربر موبایلای هوشمند هستم و باورش برام سخته که بیشتر از نیم ساعت وقتم رو هدر دادم تا با فعال کردن حالت پیشرفت دهنده و بعد فعال کردن System UI Tuner با روشای حیرت انگیر، در آخر بتونم درصد باتری رو در گوشه سمت راست دستگاه، و در خود علامت باتری ببینم. قابلیتی که در موبایلای دیگه از جمله اندروید بقیه سازندگان و البته آیفون خیلی راحت در دسترس شماس.

حال بیایید کمی در مورد سخت افزارش بگیم. با دو گیگابایت رم و اسنپدراگون ۸۰۸، میشه نکسوس ۵ اکس رو یه میان رده با روحیه ای «پرچمدار منشانه» دونست؛ محصولی که می خواد پرچمدار دنیای خودش باشه اما بردار بزرگترش، Nexus 6P، این اجازه رو به اون نمی ده.

کاری که شخصا در این یه ماه با این گوشی موبایل انجام دادم، شامل تماس تلفنی، به کار گیری شبکه های اجتماعی، وب گردی و… می شد. در واقع استفاده ام از موبایل ام خیلی سنگین نیس.

در هر صورت، در زمان خرید این موبایل، نه نگاهی به اعداد و ارقام بنچمارکا داشتم و نه به دنبال انجام بازیای ویدیویی با اون بودم. فقط با اطلاع از حضور اسنپدراگون ۸۰۸ و نمایشگری تموم اچ دی، می تونستم حدس بزنم که واسه استفاده من، این موبایل به اندازه کافی قدرتمنده.

اگه نوع استفاده شمام، مانند مواردی که گفته شده، نکسوس ۵ اکس می تونه انتخاب مناسبی باشه اما بعید می دونم خوب و با سرعتی بالا، از پس انجام کارای سنگین و نوع استفاده کاربرانی که فقط با موبایل شون زندگی می کنن، بربیاد. وقتی که با چند اپلیکیشن با هم به کار می پردازید و بعد می خواین دوربین رو باز کنین، با مکثی بسیار طولانی رو به رو میشین و این در حالیه که ثبت تصاویر هم با سرعت اولیه انجام نمی شن.

حال اگه حافظه RAM رو خالی کنین، می تونین خیلی راحت و با سرعت بالاتری اپلیکیشن دوربین رو گشوده و به تصویر یا فیلمبرداری مشغول شید. این فقط یکی از مثالای اینطوری بود. در واقع اگه استفاده شما سبکه، با موبایل خوب و مناسبی از نظر سخت افزاری رو به رو هستین اما اگه همیشه در حال کار با موبایل تون هستین، شاید بهتر باشه واسه خرید این گوشی موبایل کمی بیشتر فکر کنین.

این وسط بد نیس نگاهی هم داشته باشیم به نمایشگر محصول مورد بحث که با در نظر گرفتن قیمت ۳۷۹ دلاری مناسب به نظر می رسه اما وقتی که میفهمید این محصول در ایران قیمتی برابر با ۱.۵ میلیون تومن براش تعیین شده، شاید کمی تعجب کنین.

اشتباه نکنین؛ نمایشگر در حد و اندازه های یه پنل LCD با رزولوشن تموم اچ تی مناسبه و حتی شخصا، وقتی که اونو در کنار نکسوس ۶P قرار دادم، بازم نمایشگر ۵X رو ترجیح دادم چون که رنگا رو به شکل حقیقی تری نشون می داد.

مشکل اینجاس که همین رنگا در برابر نمایشگر آیفون ۶، کمی رنگ و رو رفته به نظر می رسن. اما اگه نمایشگر رو با صفحه نمایش آیفون مقایسه نکنین، در میان رقبای اندرویدی و با در نظر گرفتن قیمت، رتبه قبولی رو دشت می کنه. اینم بگیم که مشکل نمایش رنگا در نکسوس ۵ سال ۲۰۱۳، خیلی بیشتر بود اما حالا به نسبت اون مدل، ۵X پیشرفت بسیاری یافته. درجه روشنایی صفحه نمایش هم قابل قبول بوده و خوب میشه در محیطای خارجی، و نه در زیر نور مستقیم خورشید، متنا رو در اون خواند.

عنوان ضعیف ترین بخش سخت افزاری البته به اسپیکر نکسوس ۵X می رسه؛ وقتی که می خواین بدون هندزفری به صدای موبایل تون از راه اسپیکر گوش بدین، با کیفیتی بی اندازه ناجور رو به رو میشین. راستش این کیفیت به حدی نامطلوبه که کلمه مناسبی براش یافت نمی شه. کیفیت صدای مونو، حجم صدای بیشتر از اندازه کم و البته نویز بسیار.

بحث کیفیت پایین صدا در همین جا پایان پیدا نمی کنه. وقتی که گوشی موبایل رو به دست گرفته و با ایجاد یه تماس تلفنی، اونو روی گوش خود قرار می دید، کیفیت صدایی که می شنوین واسه موبایلی در این حد، قابل قبول نبوده و اصلا نمی تونه با یه آیفون یا گلکسی مقایسه شه. این مشکلیه که در نکسوس ۵ هم وجود داشت. گوگل و ال جی انگار موارد بسیاری رو فدای پایین آوردن قیمت می کنن. البته ایرادات مربوط به صدا بازم اینجا پایان پیدا نمیکنن.

کافیه یه هندزفری یا هدفون رو به جک ۳.۵ میلیمتری نکسوس وصل کنین تا بازم نا امید شید. جدا از بحث کیفیت که در هندزفری خوب میشه، حجم صدای خروجی که می تونین اونو دریافت کنین در حد یه سوم حجم صدای خروجی آیفونه که همین یه مورد، بیشتر از اندازه واسه من نا امید کننده بود.

این وسط نکسوس ۵X هم مثل نکسوس ۵، از هندزفری در جعبه اش بهره مند نیس و موقع خرید اون، فقط با خود موبایل و شارژر اش رو به رو میشین. در نتیجه بودجه ای واسه خرید هندزفری هم کنار بذارین.

اما اجازه بدین به مشکلاتی که تو یه ماه گذشته، در نکسوس ۵ اکس دیده ام بپردازم؛ ایراداتی که مشخص نیس سخت افزاری هستن یا باگایی نرم افزاری.

  • باتری

همونجوری که قبلا و در بررسی اولیه این محصول نوشته ایم، نکسوس ۵ اکس از استاندارد USB-C واسه اتصال کابلا بهره میگیره. این پورت با اینکه تازگیا متولد نشده اما تازگیا در مرکز توجه سازندگان گجتای دیجیتالی قرار گرفته.

این در حالیه که به لطف چیپست مجتمع اسنپدراگون ۸۰۸، نکسوس ۵ اکس از شارژ سریع کوالکام بهره میگیره. حال نکته اینکه بعضی وقتا پیش می اومد که پر شدن باتری دستگاه با شارژر استاندارد اش، شدیدا کنه پیش می رفت و خود نمایشگر خبر می داد که بین ۵ الی ۶ ساعت تا تکمیل شارژ باقی مونده.

اینم بگیم که این مسئله در اوایل به کار گیری گوشی موبایل یاد شده، بیشتر دیده می شد. تقریبا هر سه شب که اونو به شارژر اش وصل می کردم با کنه پیش رفتن اون مواجه می شدم که پس از چند بار قطع و وصل کابل، مشکل حل می شد. همونجوری که قبلا گفتیم، در دهم دسامبرآپدیت اندروید ۶.۰.۱ واسه نکسوس از راه رسید.

پس از نصب اینآپدیت، مشکل یاد شده به شکل قابل توجه ای کم شده اما هنوز هست. در واقع پس از انجامآپدیت فقط یه بار تماشاگر پیش اومدن دوباره این مشکل بودم که با قطع و وصل کابل، حل شد. نکته اینجاس که واسه یه نیمه-پرچمدار انتهای سال ۲۰۱۵، اینجور ایراداتی اصلا قابل قبول نیستن.

راستش هنوزم برام مشخص نیس که این مشکل، مربوط به سخت افزار، شارژر، اسنپدراگون ۸۰۸، استاندارد USB-C می شه یا فقط یه باگ نرم افزاری قابل حله.

همونطور که گفتیم، نکسوس ۵ اکس به شارژ سریع کوالکام مجهز شده و سازندگانش، گوگل و ال جی، مدعی هستن که ظرفیت ۲۷۰۰ میلی آمپری باتری این دستگاه در مدت ۹۰ دقیقه یا یه ساعت و نیم، از صفر به صد می رسه. در تستایی که من در این یه ماه داشتم، زمان شارژ شدن دستگاه بین ۲ الی ۲ ساعت و ۱۵ دقیقه س.

در واقع همه چیز تا ۸۰ درصد به سرعت پیش میره اما وقتی که موبایل به شارژ ۸۰ درصدی اش می رسه، سرعت شارژ شدن شدیدا کم میشه. به تصویر فوق نگاه کنین. در بخش سمت چپ، دستگاه میگه که ۶ دقیقه تا پر شدن باتری باقی مونده و اینجا، باتری به ۹۳ درصد رسیده بود. ۱۸ دقیقه بعد، دستگاه به ۹۹ می رسه و میگه که هنوز ۱ درصد باقی مونده؛ یه درصدی که شاید ۵ دقیقه ای طول بکشه.

در مورد عمر باتری این دستگاه ولی باید گفت که بین یه الی یک و نیم روز رو خیلی راحت پاسخگوی شماس. می تونین صبح با شارژ کامل به محل کار خود رفته و عصر با ۶۰ درصد شارژ به منزل برگردین. این در حالیه که با استفاده تکراری، شارژ دستگاه شب هنگام به ۲۰ الی ۲۵ درصد رسیده. اگه استفاده شما سبک تر باشه، می تونین تا ۱.۵ الی ۲ روز روی اون حساب باز کنین که رقمی مناسب حساب می شه.

اما مسئله ای دیگه هم هست که واسه خیلی از کاربران سوال شده. اینکه نکسوس ۵X واقعا موقع شارژ شدن، با کم شدن سرعت مواجه می شه؟ جواب به این سوال بدیش اینه مثبته و اینم یکی دیگه از مشکلات موبایل مورد بحث هستش. البته این کاهش سرعت طوری نیس که به طور کامل محسوس باشه. وقتی موبایل رو به شارژر وصل کردین، سرعت اسکرول شدن اسکرین کمی کم میشه اما موقع تایپ کردنه که واقعا متوجه این مورد میشین. در بقیه حالتا، اینجور حسی به شما دست نمیده و مشکل از دیده مخفی می مونه.

  • ناتوانی واسه به کار گیری نکسوس ۵ اکس به عنوان یه تلفن

مایکروسافت در میدون تلفنای هوشمند حرف زیادی واسه گفتن نداره اما آقای «پانوس پانای»، مسئول وسایل مجهز به ویندوز ۱۰ در مایکروسافت، موقع معرفی لومیا ۹۵۰ و نمونه XL اون حرفای جالبی زد.

ایشون وقتی که میخواس در مورد مهندسی آنتنای دوگانه لومیا ۹۵۰ صحبت کنه، گفت: «این اجناس با اینکه هوشمند هستن اما ما به اونا نیاز داریم تا در درجه اول، یه تلفن بوده و از آنتن دهی مناسبی بهره مند باشن».

به تاریخا دقت کنین.

نکسوس ۵ اکس، بدیش اینه، یه «تلفن» قابل اطمینان نیس. این موضوع البته ربطی به کیفیت آنتن دهی نداره چون که به لطف کیفیت اپراتورهای داخلی، ما خیلی قادر به کیفیت سنجی موبایلا در این مورد نیستیم. قبل ازآپدیت به اندروید ۶.۰.۱ و پس از اون، پیش می اومد که به مدت ۳ الی ۴ ساعت در روز، این دستگاه قادر به شناسایی سیم کارت نبود.

حال بازم مشخص نیس که این مشکل، سخت افزاریه یا نرم افزاری اما در هر حال، هیچ راه حلی واسه حل این مشکل نبود. نه روشن و خاموش کردن، نه رفت به حالت Safe Mode، نه باز کردن و بستن درگاه سیم کارت.

تصور کنین در مکانی هستین که شدیدا به یه رابطه تلفنی نیاز دارین و موبایل جدیدتون، اصلا سیم کارت رو نمی شناسه. پس از جستجو در اینترنت البته انگار این مشکل بیشتر به اندروید ۶ مربوط باشه تا سخت افزار نکسوس ۵ اکس. در هر حال، همین مسئله باعث شده بود تا در این اواخر، یه آیفون ۵s کوچیک رو همیشه واسه مواقع لازم و وقتی که نکسوس سیم کارت رو نمی شناسه، به همراه داشته باشم.

USB-C اتصال جدیدیه که تا به اینجای کار، چند بار از اون نام بردیم. قبل از این، در وان پلاس ۲ هم از همین پورت واسه اتصال به شارژر و بقیه گجتا استفاده شده بود. به کار گیری فناوری جدید، اصلا اشکالی نداره و همیشه مورد قبول بوده، اما گوگل هم مثل اپل در مک بوک جدید، به شکلی از USB-C استفاده کرده که مجبور میشین یا با گجتای دیگرتون خداحافظی کرده یا تن به خرید یه مبدل بدین.

اگه این کار رو انجام ندین، باید همیشه شارژر خود رو به همراه داشته باشین چون که هر دو طرف کابل شارژ،  از نوع USB-C هستن. به خاطر همین نه می تونین از شارژر بقیه استفاده کرده یا اونو به پاور بانک وصل کنین و نه قادر هستین محتوای رسانه ای مورد نیازتون رو به موبایل خود منتقل کنین. اینجای کاره که باید دست به دامن یه نرم افزار پر از باگ به AirDroid شده، به اون سلام کرده و با مشکلاتش بسازین.

این در حالیه که اگه سمت دوم کابل شارژ و خود شارژر، به USB-A مجهز می شدن، هیچ کدوم از این مشکلات نبود.

امتیازات نکسوس ۵X چه هستن؟

نکسوس ۵X اما در کنار همه مشکلات و کمبودهای عجیبش، نقاط قوتی هم داره. این محصول، به عنوان یه نکسوس، در آخر از دوربینی قوی و عالی بهره مند شده که از نظر من پا به پای آیفون [۶] پیش میره. در این دوربین که سنسور اون به شکل اختصاصی از طرف سونی واسه گوگل پیشرفت داده شده، رزولوشن پایین تر از حد عادی پرچمدارا مشاهده می شه اما عوضش گامای پیکسلی بالا رفته و از پیکسلای بزرگتری استفاده شده.

همین موضوع دلیل می شه تا در محیطای داخلی یا حتی تاریکی مطلق [با فلاش]، تصاویر بدون نویز یا با نویز کم به ثبت رسند. این یه ویژگیه که خیلی از پرچمداران بالای ۲ میلیون تومن این روزا، از اون بی بهره ان. کیفیت فیلمبرداری ۴K هم بسیار مطلوب به نظر می رسه هرچند که به سرعت حافظه غیر قابل افزایش این دستگاه رو پر می کنه. به لطف پیکسلای بزرگ و پشتیبانی از رزولوشن ۴K، در بخش فیلمبرداری نکسوس ۵X خیلی راحت آیفون ۶ رو پشت سر قرار میده. 

شخصا توانایی فیلمبرداری ۴K رو مورد آزمایش قرار دادم و نکسوس ۵X قادر بود به مدت ۱۲ دقیقه و ۵۳ ثانیه به شکل همیشگی با این رزولوشن فیلمبرداری کنه. در این حالت پشت دستگاه کمی داغ می شد اما این گرما، اصلا منتهی به مشکل نمی شد. با این حال، پس از چند بار آزمایش، نکسوس ۵X قبل از رسیدن به ۱۳ دقیقه ثبت ویدیو ۴K، فیلمبرداری رو قطع می کرد.

بخش دیگری از نکسوس که قابل تحسینه، مربوط به حسگر اثر انگشت اون می شه. کیفیت و سرعت حسگر اثر انگشت بسیار بالا و مطلوبه و از هر جهت شما رو راضی می کنه. سرعت اونم در قیاس با Touch ID در آیفون ۶، بیشتر بوده اما عملکردش مشابه با نسل دوم از Touch ID در آیفون ۶ اسه.

بر خلاف آیفون ۶ که باید با احتیاط و طوری که قبلا ثبت کردین، انگشت خود رو روی حسگر بذارین، فرقی نداره در نکسوس ۵X انگشت خود رو از چه جهت روی سنسور مورد بحث بذارین؛ نکسوس در چند میلی ثانیه اثر انگشت شما رو شناسایی کرده و موبایل رو آنلاک می کنه.

نقطه قابل تشویق دیگه در مورد استفاده درست از این سنسور، مربوط می شه به چگونگی شناسایی اثر انگشت. کافیه انگشت خود رو روی اون بذارین تا نمایشگر دستگاه خود به خود روشن شده و بعد برگرده. اگه اثر انگشت مورد تایید نباشه هم، نمایشگر کلا روشن نمیشه و نبود درست بودن اثر انگشت رو با دو ویبره به شما اطلاع میده. در واقع همین که نیاز نیس کلید پاور رو فشرده و بعد انگشت خود رو روی سنسور بذارین، اتفاق بسیار خوبیست.

جمع بندی

«آیفون پسندان قبل از قضاوت در مورد اندروید، باید نگاهی به سری نکسوس داشته باشن».

من به عنوان یه کاربر آیفون، این کار رو کردم و از جهات بسیاری، رضایتم جلب نشد. حال دوباره از آیفون ۶ بهره می گیرم و تصمیم ندارم به این زودیا، دوباره به اندروید خالص یا نا خالص شانسی بدهم.

اما در مورد خود نکسوس ۵X، مشکلاتی جدی رو مطرح کردیم. ایراداتی که اصلا واسه شرکتای معتبری مثل LG و Google، قابل قبول نیستن. 

با فرض نبود وجود ایرادات، میشه گفت که Nexus 5X پرچمدار کوچکیه که می خواد پایش رو جای پای پدرش، نکسوس ۵ بزاره اما قادر نیس به موفقیت و محبوبیت اون گوشی موبایل دست پیدا کنه.

سطح طراحی پایین تر، کیفیت ساخت بد، کیفیت پایین اسپیکر، استفاده ناجور از USB-C، سیستم عامل نابالغ، همه مشکلاتی هستن که نکسوس ۵X با اونا دست به گریبانه. این در حالیه که قیمت دلاری [و نه تومانی] مناسب، دریافت آخرین نسخه های اندروید از طرف خود گوگل، دوربین و حسگر اثرانگشت عالی، از امتیازات اون هستن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *