حمایت از جویشگرهای بومی در فاز دوم متوقف ماند

«علیرضا کمک» مدیر آموزش و همکاریای علمی و بین المللی پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات درباره آخرین وضعیت جستجوگرهای بومی خبر داده که این پروژه از پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات خارج شده و واسه ادامه کار به سازمان فناوری اطلاعات ایران رفته منتها پس از اون فعالیت خاصی روی اون انجام نشده.

مدیر قبلی پروژه موتورهای جستجو بومی به فارس گفته که پس از این انتقال فعالیت خاصی در این باره شکل نگرفته و به خاطر همین معاونت محتوای مرکز ملی فضای مجازی، چند روز قبل عزمشو جزم کرد که از موتورهای جستجو بومی پشتیبانی کنه چراکه یکی از نقاط ضعف اونا این بود که نتونستن محتوای بومی رو از سازمانا بگیرن.

به گفته اون اینکه سازمانا به سمت جویشگر بومی برن واقعاً شدنیه و سازمانای داخلی که به صورت پیش فرض پارسی جو رو دارن از اون رضایت دارن و سیاست گذاری مرکز ملی فضای مجازی در این بخش  برپایه ترجیح و اختیار بوده و دلایل موفق نبودن اون میان مردم و سازمانا متفاوت از یکدیگره:

«یه سازمان اطلاعاتی داره که مردم میخوان در اون جستجو کنن اگه اون اطلاعات رو در اختیار جویشگر بومی بزاره، جویشگر بومی به واسطه داشتن این اطلاعات نسبت به جویشگرهایی که در وب اون مطلب رو جستجو می کنن ارجحیت داره؛ بدیش اینه همیشه مشکل بین سازمانی در کشور هست، اینکه یه وزارتخانه یا یه سازمان با وزارتخانه یا سازمان دیگری قصد تعامل داره اما به همکاری گسترده و شسته رفته ای منجر نمی شه و این پروژه هم یکی از همین موضوعاته. این ماجرا البته واسه کاربران عادی دارای جنبه های دیگه ایه؛ نمیشه مردم رو به سمت به کار گیری یه محصول زور کرد اما سازمانا رو میشه راضی کرد.»

اینطور که از اظهارات کمک پیداست، قرار بود در فاز دوم طرح جویشگر بومی، مشخص شه که چند درصد از دستگاه ها از جویشگرهای بومی استفاده کردن و واسه مدیران توضیح داده شه که به کار گیری جویشگرها چه ارجحیتی داره و چیجوری میشه در اون سیاست گذاری کرد و سرویسای جدید گرفت اما این اتفاق نیفتاد و هیچ وقت اجباری واسه استفاده مردمی شکل نگرفت.

مدیر قبلی پروژه موتور جستجوهای بومی از یافته های یه مطالعه میدونی میگه که در اون ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر به سوالاتی دور و بر جویشگرهای بومی جواب دادن و نتیجه اون بود که درصد بسیار خیلی از سوال شدگان جویشگرهای بومی رو نمی شناسن و آدمایی هم که اونو می شناختند، گفتن دقت گوگل بیشتره و دلیلی واسه به کار گیری موتورهای جستجو بومی نمی بینن.

به گفته کمک در این مطالعه به طور همزمان درباره پیام رسان و ایمیل بومی هم سوال شد و برخلاف اینکه درباره پیام رسانا مردم گفتن که اعتماد نداریم اما درباره موتور زیرو رو کردن و گشتنای بومی کسی نگفت اعتماد نداره چون موتور جستجو چیزی نیس که در درجه اول اعتماد لازم داشته باشه:

«از این رو تاکیدمون این بود که موتورهای جستجو بومی باید در بحث برندسازی کار کنن و خود رو به مردم بشناسونن؛ اما شرکتا میگن با چه پولی بدنسازی کنیم؟ خودتون این کار رو کنین و در نتیجه این مسئولیت شکل حالت چرخشی پیدا کرده؛ چون این شرکتا مقداری از خودشون هزینه کردن مقداری هم ما هزینه کردیم و حالا سرویسی رو ایجاد کردن که این سرویس هزینه داره اما درآمد آنچنانی براشون نداره؛ اونا هم دچار مشکل بزرگ هستن که نمی دونن چه کنن؟ سرویس رو رها کنن یا نگه دارن؟ اگه قراره نگه دارن و این سرویس واسه ما مهمه باید از اون پشتیبانی کنیم.»

کمک میگه الان کسی از جویشگرهای ایرونی پشتیبانی نمی کنه و تنها پشتیبانی نگهداری بخشی از سرورهای شون در پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات و بخشی دیگه در سازمان فناوری اطلاعات ایرانه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *