دانلود مقاله با موضوع شرایط امنیتی و تاریخ شیعیان

یکی از مهم ترین روایاتی که در این بحث وجود دارد این است؛ زمانیکه محمد بن عثمان عمری از وکلای خاص امام زمان همراه با چهل نفر دیگر در خدمت امام عسکری بودند. آن حضرت فرزند خویش را به آنان نشان دادند وفرمودند: «هذا اماکم من بعدی و خلیفتی علیکم، اطیعوه و لا تتفرقوا من بعدی فی ادیانکم لتهلکوا، اما انکم لا ترونه بعد یومکم هذا» (این امام شما پس از من و جانشین من در میان شماست. از او فرمان برید و پس از من در دین خود اختلاف نکنید که در این صورت هلاک می‌شوید و پس از این هرگز او را نخواهید دهید.) در ادامه این روایت آمده است که: چند روز پس از آن امام عسکری رحلت کرد.
همین روایت را شیخ طوسی نیز نقل کرده و برخی رجال شیعه را که در جمع این چهل نفر حضور داشتند نامبرده که از آن جمله علی بن بلال، احمد بن هلال، ، محمد بن معاویه بن حکیم و حسن بن ایوب بن نوح بوده اند.
اختلاف پس از رحلت امام حسن عسکری
بعد از شهادت یازدهمین ستاره فروزان جهان تشیع با توجه به شرایط امنیتی و جو سیاسی آن روز شاید بتوان از آن دوران بعنوان مشوش ترین اوضاع سیاسی نام برد که عامل آن علاوه بر مخفی بودن ولادت حضرت صاحب شروع مساله غیبت و ارتباط جدید امام با شیعیان باشد.
که اشعری از پانزده فرقه، نوبختی از سیزده فرقه و شیخ مفید به نقل از نوبختی به چهارده فرقه اشاره می‌کند.
اگر بخواهیم در یک جمع بندی به تشریح فرقه‌های مزبور بپردازیم آنها را میتوان به پنج گروه تقسیم کرد:
1-کسانی که رحلت امام عسکری را باور نداشتند واو را به عنوان (مهدی آل محمد)زنده می‌دانند و به نام واقفه یعنی کسانی که بر امام عسکری توقف کرده اند، شناخته می‌شوند.
2-کسانی که پس از رحلت امام حسن عسکری به برادر آن حضرت جعفر بن علی الهادی گرویده و به دلیل آنکه فرزند امام عسکری را ندیده بودند به امامت جعفر ملقب به کذاب گردن نهادند که گروهی از آنان وی را جانشین امام یازدهم می‌دانستند به اینها جعفریه می‌گفتند.
3-عده‌ای که پس از انکار امامت حضرت عسکری به امامت اولین فرزند امام هادیمحمد که در زمان حیات پدر فوت کرده بود گرویدند به اینان محمدیه می‌گفتند.
4-شمار دیگری براین باور بودند همانطوری که پیامبر خاتم الانبیاء بودند حضرت امام عسکری خاتم ائمه هستند و بعد از ایشان دیگر امامی نخواهد بود.
5-و اما گروهی که اکثریت شیعیان را شامل می‌شود به امامت حضرت مهدی اعتقاد داشتند.
از این فرق و بجز فرقه آخر تنها فرقه‌ای که نسبتاً با اقبال رو به رو شد و برخی از چهره‌های معروف از آن حمایت کردند قائلین به امامت جعفر بن علی هستند. به هر حال در میان همه این گروه‌ها به گواه تاریخ شیعیان اصیل که قائل به امامت حضرت حجت بن الحسن بودند بیشترین اقبال را داشتند ولی مسأله غیبت از مسائلی بود که به راحتی برای شیعیان حل نشد و علمای بزرگی را واداشت به تألیف کتب گران سنگی هم چون الغیبه، کمال الدین و تمام النعمه، غیبه شیخ طوسی و… دست بزنند به همین سبب است که هر روز بر منحرفین از این مسیر افزوده می‌شود ان شاءالله به برکت ارواح قدسی حضرت بقیه الله بتوانیم در شناخت این مسیر پیشرو باشیم و در سربازی حضرت بقیه الله ثابت قدم باشیم.
دراینجا لازم دیدم به پاسخ شبهه متعارف ومشهور درخصوص طول عمر حضرت بپردازیم.
گفتار دوم: مسئله طول عمر حضرت
مرز نهایی عمر متعارف
شواهد موجود، نشان می‌دهد که در دهه‌های آخر سده‌ی چهارم ه.ق، دانشمندان و توده‌های مردم، مرز نهایی عمر متعارف را صد و بیست سال می‌دانسته اند و عمر مبارک امام زمان در سال 375 ه.ق از این حدّ گذشته و حالت غیرمتعارف پیدا کرده است. از این زمان به بعد، در میان بخش‌هایی از مردم، و حدّاقل در میان افراد بهانه جو، پرسش‌هایی در مورد طول عمر آن حضرت پدید آمده است.
در قرآن کریم – که محکم ترین سند اسلامی است – به افرادی بر می‌خوریم که از عُمری دراز و غیرطبیعی برخوردار بوده اند.
شماری از افراد که در قرآن، دارای عمری طولانی شمرده شده اند، عبارت اند از:
نوح