دانلود مقاله محصولات کشاورزی و شهرستان رودبار

جدول 4-16- دلایل عدم انگیز باغداران برای مدیریت تلفیقی مگس زیتون 66
جدول 4-17- بررسی تاثیر ویژگیهای فردی، زراعی، اقتصادی در میزان استفاده از روشهای کنترل آفت مگس زیتون با استفاده از کایاسکویر 66
جدول 4-18- متغیرها، مقیاس متغیرها، ضریب همبستگی و سطوح معنیداری آنها در جامعه آماری باغداران زیتون 67
جدول 4-19- تفسیر ضریب همبستگی 68
جدول 4-20- متغیرهای واردشده در تابع تشخیص به روش گام به گام 70
جدول 4-21- نتایج حاصل از آزمون معنیداری تابع 71
جدول 4-22- ضرایب تابع تشخیص کانونی 71
جدول 4-23- ماتریس ساختار 72
جدول 4-24- نتایج طبقهبندی پاسخگویان بر مبنای تابع تشخیص گام به گام 73
فهرست شکلها
شکل 2-1- چارچوب نظری تحقیق 37
شکل 2-2- نقشه استان گیلان 40
شکل 3-1- نقشه شهرستان رودبار 41

فصل اول
کلیات تحقیق
1–1– مقدمه
میزان خسارتهای وارده به تولیداتکشاورزی بهوسیله علفهایهرز، بیماریها، حشرات و سایرآفات از مجموع خسارتهای وارده به محصولاتکشاورزی که در حدود 35 درصد میباشد، به ترتیب 45، 30، 20 و 5 درصد تعیین شده است.اگر چه کنترل شیمیایی در مورد بسیاری از عوامل خسارتزا موثر بوده و تحول زیادی در افزایش تولید بوجود آورده است، اما هزینه و تاثیر نامطلوب آنها بر محیطزیست و کیفیت محصولات کشاورزی منجر به توجه بیشتر به استفاده از روشهایی شده است که در آنها نیاز به مصرف مواد شیمیایی کم بوده یا نباشد (رنجبر و همکاران، 1386). تولید محصولات کشاورزی علاوه بر شرایط اقلیمی و مخاطرات پیشبینی نشده در وهله اول تابع عوامل مدیریتی خاصی است که تاثیرات مهمی در تولید پایدار کشاورزی دارد. این عوامل به طور کلی شامل مدیریت خاک، آب، آفات و بازاریابی است که هر یک از این بخشها، خود دارای مسایل و معضلات بیشماری است، اما در این بین، مدیریت تلفیقی آفات نقش مهمی در فرآیند تولید محصولات کشاورزی دارد (نوری و همکاران، 1390). خسارت آفات به محصولات کشاورزی دارای سابقه طولانی بوده و هر ساله با وجود مصرف سموم شیمیایی نه تنها خسارت آفات کنترل نمیشود، بلکه سطح آلودگی مزارع نیز افزایش مییابد ( نوری و همکاران، 1385 به نقل از شریفی مقدم، 1383).
در سالهای اخیر و با توجه بیشتر بشر به محیط زیست، کارگزاران بخش، مدیریت تلفیقی آفات را بهمنظور کنترل آفات و بیماریهای گیاهی معرفی نمودهاند که مفید و در عین حال بیشتر از دیگر راهکارها به طبیعت نزدیک میباشد.
مدیریت تلفیقی آفات، یک رهیافت موثر و حساس از نظر محیط زیست برای مدیریت آفات است که بر ترکیبی از روشهای معمول تکیه دارد. برنامههای مدیریت تلفیقی آفات از اطلاعات جامع و جاری درباره چرخه زندگی آفات و ارتباطات آنها با محیط استفاده میکند (2009 Ofuoku et al.,). ترویج اثر بخش مدیریت تلفیقی آفات نیازمند شناسایی محورها و مؤلفههای اصلی مدیریت تلفیقی آفات بهمنظور سیاستگذاری و برنامهریزی عملی با مشارکت کشاورزان است. این مهم میتواند از طریق اجرای برنامههای مدیریت تلفیقی از طریق رهیافتهای مشارکتی ترویجی همانند رهیافت مدارس مزرعهای صورت گیرد، زیرا در فرآیند توسعه سرمایه انسانی مهمترین عامل بهشمار میآید و استفاده از رهیافتهای مشارکتی عامل موفقیت برنامههای توسعه کشاورزی از جمله مدیریت تلفیقی آفات محسوب میشود(شریفی و همکاران، 1386).
علیرغم تلاشهای فراوانی که در دهههای اخیر برای آموزش روستائیان صورت گرفته، هنوز دانش و آگاهی روستاییان برای مدیریت تلفیقی آفات کافی نیست. این امر از آن حکایت دارد که شیوههای بهکار گرفته شده از کارایی لازم برخوردار نبوده است. موفقیت برنامههای مدیریت تلفیقی آفات به انگیزشها، مهارتها، و دانش کشاورزان و همچنین مشارکت گروههای محلی و جوامع بستگی دارد.