دانلود پایان نامه با موضوع استرس اکسیداتیو و اندازه گیری


Widget not in any sidebars

ديابت باعث تسريع روند سخت شدن عروق(آرترواسكلروز) مي گردد كه منجر به بيماريهاي كرونري قلب، سكته مغزي، درد در اندامهاي تحتاني به علت كاهش خون رساني و لنگيدن مي شود. مبتلايان به ديابت ده برابر بيش از افراد سالم درمعرض قطع پا قراردارند. ديابت مليتوس علت اصلي آمپوتاسيون هاي( قطع پا) غير ضربه اي اندام تحتاني در ايالات متحده است(8). زخمها و عفونتهاي پا نيز يكي از علل اصي ايجاد ناتواني در بيماران مبتلا به ديابت اند. نوروپاتي حسی مانع از انجام سازوكارهاي دفاعي طبيعي شده و بيمار را در معرض تروماهاي عمده يا آسيبهاي كوچك ومكرر پا قرار مي دهد، در حاليكه بيمار غالباً اين تروماها را حس نمي كند. اختلال حسي سبب انتقال غير طبيعي وزن بدن به پاها هنگام راه رفتن شده و باعث تشكيل كال استخواني يا زخم ميگردد(126)
نوروپاتي حركتي و حسي منجر به غير طبيعي شدن مكانيك عضلات پاوتغييرات ساختماني پا مي شود (شصت چكشي، تغيير شكل پنجه‌اي انگشتان پا، برجسته شدن سراستخوانهاي واقع در كف پاها). نوروپاتي اتونوم منجر به تغيير جريان خون سطحي پا شده و خشكي پوست و تشكيل شقاق را تسريع مي نمايد(164). بيماري عروق محيطي و اختلال بهبود زخمها مانع از برطرف شدن تركهاي كوچك پوستي شده، سبب بزرگ شدن وعفوني شدن اين تركها مي گردد(126). حدود پانزده درصد افراد مبتلا به ديابت دچار زخم پا مي شوند و درصد قابل توجهي ازين افراد زماني تحت عمل آمپوتاسيون قرار خواهند گرفت( احتمال اين عمل 14 تا 24 درصد براي همان زخم يا زخمهاي بعدي است)(126).
عوامل خطر زمينه ساز زخمهاي پا يا آمپوتاسيون عبارتند از: جنسيت مذكر، سابقه ابتلا به ديابت بيشتر ازده سال، نوروپاتي محيطي، ساختمان غير طبيعي پا(ناهنجاريهاي استخواني، كالوس يا پينه، ضخيم شدن ناخن ها) بيماري عروق محيطي، سيگار كشيدن و سابقه قبلي زخم يا آمپوتاسيون(126).
تنظيم گلوكز خون نيز از جمله عوامل خطر به شمار مي رود به ازاي هر دو درصد افزايش در غلظت HbAlc خطر زخم شدن اندام تحتاني 6/1برابر و خطر آمپوتاسيون اندام تحتاني 5/1برابرافزايش مي يابد(8).
موارد زير در پاي ديابتي همراه با افزايش خطر قطع عضو است:
-نوروپاتي محيطي و از دست دادن حس محافظتي
-تغيير در بيومكانيك پا در حضور نوروپاتي
-مداركي دال بر افزايش فشار بر پا(قرمزي خون ريزي در زير پينه يا كالوس)
-تغيير شكل استخوان
-بيماري عروق محيطي(كاهش نبض يا نبودن آن )
-سابقه زخم يا قطع عضو
-اختلال شديد ناخن(8)
اختلالات جنسي در ديابت
بيماران ديابتي به دليل درگيري عصبي و عروقي مستعد مشکلاتی در عملکرد جنسي خود هستند که شامل کاهش هیجان جنسی ، ناتوانی جنسی ونازایی است(8).
ديابت شيرين اثرهاي عملکردي و ساختاري متنوع بر سيستم توليد مثل نر دارد. کاهش توليد تستوسترون(187)، تحليل غدد ضميمه توليد مثلي(24)، کاهش ميل جنسي(187) و رفتارهاي جنسي در افراد مبتلا به ديابت گزارش شده است(25). ديابت هم چنين بر اسپرماتوژنز تأثير مي گذارد(25). کيفيت پايين مايع سمينال در افراد ديابتي نيز گزارش شده است که شامل کاهش حرکت اسپرم(23)، کاهش شمار اسپرم (143)و افزايش اسپر مهاي ناهنجار است(202و153).
سلولهای اسپرم پستانداران دارای محتوای لیپیدی با مقادیر زیادی از اسیدهای چرب غیر اشباع ، پلاسما لوژنها و اسفنگومیلین می باشد . لیپیدهای موجود در اسپر ماتوزوآ ماده اصلی برای عمل پراکسیداسیون می باشند(13) .
Aitken و همکارانش نشان دارند که مقادیر اضافی ROS و رادیکالهای آزاد اثرات بالعکس روی حرکات اسپرم و باروری دارند . علاوه بر این تخریب اکسیداتیو لیپید و DNA ارتباط زیادی با کاهش حرکت و از بین رفتن قدرت باروری اسپرم انسان دارد در حالیکه مکانیسم های اسپرماتوژنزهای تغییر یافته در مردان دیابتی کامل درک نشده است(13). در یک پژوهش مکانیسم هایی که دیابت و استرس اکسیداتیو روی فعالیت اسپرم و بیضه اثر می گذارد مورد بررسی قرار داده شده اند . مقادیر پراکسیداسیون لیپید ، اکسیداسیون پروتئین ، فعالیت گلوتاتیون پراکسید از و رودکتاز ، سطح لاکتات و پیروات ، میزان انرژی درون سلول و بیرون سلول و آزادسازی لاکتات دهیدروژناز در سلولهای بیضه شاهد و رت های دیابتی اندازه گیری شده . پارامترهای بالا هم چنین در اپیدرم اسپرم و فعالیت و تحرک اسپرم مورد اندازه گیری قرار گرفت .
نتایج بدست آمده نشان دهنده این است که دیابت اثرات بالعکس روی عملکرد تولید مثلی جنس نرمی گذارد(178) . دفاع وابسته به آنزیم آنتی اکسیدان نقش مهمی را از طریق جمع آوری رادیکالهای آزاد تولید شده تحت استرس اکسیداتیو بازی می کندو(77و133). کاهش تراکم اسپرم را باید به دلیل اثر شدید افزایش قند خون بر مراحل آخر اسپرماتوژنز دانست القای تخریب DNA در هسته اسپرم و نقص در اسپرماتوژنز بر پتانسیل باروری اثر می گذارد(184و14) .
مطالعه هاي مورفومتري تغييرات چشمگير در قطر توبول سمينيفروس و مهار اسپرماتوژنز در مراحل اسپرماتوسيتي III و II را در توبو لهاي کوچک حيوانات ديابتي نشان داده اند(25).
مراحل ديگر اسپرماتوژنز، شامل مراحل IX-XI نیزدر حيوانات ديابتي متأثر می شوند. هم چنين، ۴ هفته بعد ازايجاد ديابت سلو لهاي زاينده دژنره شده در مراحل مختلف تکوين را ميتوان مشاهده کرد(25).
اختلال نعوظ از شايع ترين عوارض ديابت در مردان ديابتي است كه ناديده گرفته مي شود در واقع بسياري از مردان ديابتي از رابطه بين ديابت و ناتواني جنسي آگاهي ندارند(8).
ديابتي هايي كه تنظيم قند خون در انها ضعيفتر است( كه با ميزان بالاتر هموگلوبين Alcمشخص مي شوند)بيشتر به ناتواني جنسي مبتلا ميگردند. همچنين شواهدي وجود دارد كه حاكي از همراهي اختلال نعوظ با عوارض پيشرفته ديابت همچون رتينوپاتي (آسيب شبكيه چشم)، بيماريهاي قلبي عروقي، نفروپاتي(آسيب كليه) و اختلالات نورولوژيك(عصبي) پيشرفته است. كه لزوم توجه بيشتر به اين بيماران را نشان ميدهد. در مطالعات ديگر رابطه اي ميان نوع ديابت(مبتلايات به ديابت نوع دو بيشتر به اين اختلال دچار مي شوند)، مدت زمان ابتلا به ديابت، مصرف سيگار، فشار خون و هيپرليپيدمي (افزايش چربي خون) و افزايش سن با ابتلا به اين عارضه پيدا شده است همچنني رابطه اي ميان اختلال نعوظ و نوروپاتي اتونوميك(آسيب به سيستم عصبي خودكار)، بيماري عروق كوچك و اختلالات اندوتليال(پوشش عروق) در بيماران ديابتي مشاهده شده است با اين وجود علت اصلي اختلال نعوظ در ديابتي ها هنوز شناخته نشده است(8).
استرس اکسیداتیو ناشی از دیابت
شواهد موجود مشخص کرد که استرس اکسیداتیو در بیماران دیابتی به دلیل تولید بیش از حد اکسیژن باز فعال شده (ROS) افزایش می یابد که در نتیجه باعث کاهش کارآیی دفاع آنتی اکسیدانی می شود(73و208). اکسیداسیون لیپید ها ، پروتئین ها و ماکرو مولکولهای دیگر (مثل DNA) در طول گسترش دیابت اتفاق می افتد(151) . موتاسیون در DNA میتوکندریایی، هم چنین در بافتهای دیابتی گزارش شده است ،که یک نوع استرس اکسیداتیو وابسته به آسیب میتوکندریایی است(117) .