دانلود پایان نامه با موضوع افراد مبتلا و اواخر دهه

شواهدی كه به نفع وجود يك نقش سببي براي هيپرگليسمي مزمن در بروز عوارض مربوط به درگيري عروق بزرگ باشند كمتر قطعي هستند، ولي بعضي از نتايج بدست آمده اين موضوع را تاييد ميكنند. براي مثال، مرگ ومير و حوادث ناشي از بيماري عروق كرونر قلب در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو، دو تا چهار برابر افزايش نشان ميدهد. اين حوادث با ميزان گلوكز خون در حالت ناشتا و پس از صرف غذا و همچنين با HbAlc ارتباط دارند. عوامل ديگري نيز( مثل اختلال چربي های خون و فشار خون بالا) اهميت زيادي در بروز عوارض مربوط به درگيري عروق بزرگ دارند(8).
عوارض چشمي ديابت مليتوس
طبق گزارشها، شايع ترين علت نابينايي در دنيا و ايران ديابت است. همچنين ديابت علت اصلي نابينايي در سنين بيست تا هفتاد و چهار سالگي در ايالات متحده است. اهميت اين موضوع از
Widget not in any sidebars

آنجاروشن می شود كه احتمال بروز نابينايي مورد تاييد از نظر قانون در افراد مبتلا به ديابت بيست و پنج برابر بيش از افراد غير مبتلا به ديابت است. عوارض چشمي ديابت با وجود تنظيم به ظاهر مناسب قند خون در حدود بيست سال پس از آغاز ديابت به وجود مي آيد. پيش آگهي در گيري چشمي در ديابت نوع دو بهتراز نوع يك است.
ديابت سبب عوارض چشمي زير ميشود:
1.رتينوپاتي ديابتي.نابينايي در ديابت عمدتا در نتيجه رتينوپاتي پيش رونده ديابتي و ايجادادم(تورم) قابل ملاحظه ماكولا( لكه زرد واقع روي شبكيه) از نظر باليني رخ ميدهد.وجود و شدت رتینوپاتي بيشتر به مدت بيماري بستگي دارد تا شدت آن، تنظيم مناسب قندخون ايجاد رتينوپاتي و ساير عوارض ديابت را به تاخير مياندازد.
رتينوپاتي ديابتي به دو مرحله غير پروليفراتيو و پروليفراتيو تقسيم بندي ميشود. در ديابت جوانان رتينوپاتي اغلب از نوع پروليفراتیوودرافراد مسن اغلب از نوع غير پروليفراتيو است. دراين دسته خطر كاهش شديد ديد مركزي در نتيجه آسيب به لكه زرد شبكيه وجود دارد. رتينوپاتي ديابتي در حقيقت نوعي درگيري عروق كوچك است كه با تخريب عروق كوچك و انسدادآنهامشخص ميشود(93).

الف. رتينوپاتي غير پروليفراتيو
رتينوپاتي ديابتي غير پروليفراتيو معمولا در اواخر دهه اول يا اوايل دهه دوم بيماري ظاهر شده و مشخصات آن عبارتند از: ميكرو آنوريسمهاي عروقي شبكيه(آسيب ديواره عروق شبكيه و در نتيجه افزايش قطر آنها)، خون ريزيهاي نقطه اي، و لكه هاي پشم- پنبه اي.
در اين بيماري، مويرگها دچار اختلال ساختماني شده و نفوذ پذيري جدار آنها افزايش مي يابد و ممكن است خون ريزي در سطوح مختلف شبكيه ايجاد شود. شايع ترين علت از دست رفتن بينايي در بيماران مبتلا به رتينوپاتي ديابتي غير پروليفراتيو ورم لكه زرد شبكيه (ادم ماكولا) است. شيوع ادم ماكولا در بيماران مبتلا به رتينوپاتي ديابتي ده درصد است(93و5) .
رتينوپاتي غير پروليفراتيو خفيف به تدريج به سمت بيماري پيشرفته تري سير ميكند كه ويژگي هاي آن شامل تغيير در قطر وریدها، ناهنجاريهاي مربوط به عروق كوچك داخل شبكيه، و ميكرو آنوريسم هاي بسيار زياد و خون ريزيهاي متعدد است. با پيشرفت بيماري عروقي و انسداد عروق، كم خوني شبكيه نيز روي ميدهد(93).
ب. رتينوپاتي ديابتي پروليفراتيو
شديدترين عوارض چشمي ديابت به رتينوپاتي پروليفراتيو(تکثیر شونده) مربوط مي شوند.
دراين نوع رتينوپاتي، درنتيجه كم خوني پيش رونده شبكيه، عروق جديدي تشكيل مي شوند. كه سرم، پروتئين ها، و فلوئورسين از جدار آن نشت مي كنند. ظاهر شدن عروق جديد در پاسخ به كاهش اكسيژن رساني به شبكيه، شاه علامت رتينوپاتي ديابتي پروليفراتيو است. اين عروق تازه تشكيل شده ممكن است در عصب بينايي يا ماكولا ايجاد شده و به سادگي پاره شوند و اين ميتواند موجب خون ريزي زجاجيه، فيبروز ، و سرانجام كنده شدن يا پارگي شبكيه گردد. ممكن است به سبب خونريزي ناگهاني زجاجيه، ناگهان بينايي از دست برود . درمان شامل فتوكواگولاسيون( ايجاد انعقاد در عروق با استفاده از ليزر) تمام شبكيه با ليزر آرگون است(93).
همهافراد مبتلا به رتينوپاتي غير پروليفراتيو دچار رتينوپاتي پروليفراتيو نخواهند شد، ولي هر چه بيماري غير پروليفراتيو شديدتر باشد، احتمال تبديل آن به حالت پروليفراتيو طي مدت پنج سال افزايش پيدا ميكند.
طول مدت ديابت و ميزان تنظيم گلوكز خون، بهترين نشانگرهاي پيش بيني بروز رتينوپاتي هستند. رتينوپاتي غير پروليفراتيو تقريبا در تمام افرادي كه بيش از بیست سال مبتلا به ديابت بوده اند مشاهده مي شود( در ديابت نوع يك، ميزان بروز طي پنج سال بيست و پنج درصد و طي پانزده سال هشتاد درصد است)(93).
2.تغييرات عدسي چشم
الف. آب مرواريد(كاتاراكت). درديابت شديد جوانان، گاه نوعي آب مرواريد دو طرفه با شروعي سريع ايجاد ميشود به طوري كه ممكن است عدسي در مدت چندهفته كاملا كدر شود.
ب. آب مرواريدناشي از افزايش سن (شايع). آب مرواريدهاي معمول ناشي از افزايش سن در افراد مبتلا به ديابت زودتر به وجود مي آيند و شايع‌ترند.
ج. تغييرات ناگهاني قدرت انكساري عدسي. اگرديابت به خوبي مهار نشود، تغييرات قند خون ميتواند سبب تغيير قدرت انكساري عدسي شده و به تاري ديد بينجامد(5).
3.تغييرات عنبيه
الف. كاهش واكنش مردمك. دراثر رسوب گليكوژن يا نوروپاتي ديابتي
ب. ايجاد عروق خوني در عنبيه در اثر كم خوني شبيكه كه ميتواند منجر به ايجاد آب سياه چشم( گلوكوم) شود(8).