دانلود پایان نامه با موضوع مورفولوژی و شکل گیری

اپيديديم
Widget not in any sidebars

از به هم پيوستن مجاري ريز آوران در بيضه، مجراي واحدي بنام اپيديديم ايجاد مي گردد مجراي مذكور با دارا بودن طول زياد، پيچ خوردگي هاي متعددي ايجاد نموده و به صورت فشرده درسرتاسر سطح خلفي بيضه قرار مي گيرد(2). به هر يك از بيضه ها يك اپيديم متصل است اسپرم ها پس ازخروج از بيضه وارد آن‌شده ودر آنجا ذخيره مي‌گردند اسپرم‌ها دراين محل، بلوغ يافته‌و قدرت تحرك پيدا مي‌كنند (174و205).
وازودفران
پس از اپيديديم مجراي وازودفران قرار دارد كه در گردن مثانه نزديك به محل شروع میزراه باز مي‌شود (174و205).
اين مجرا به كيسه مني ارتباط يافته و از محل ارتباط ذكر شده مجراي باريكي در هر طرف به نام مجراي انزالي به ميز راه وارد مي‌گردد (2).
كيسه هاي مني
اين اندام ها در موش صحرايي بزرگ، انحنا دار و كيسه اي شكل مي‌باشند و انتهاي مجراي وابران به آنها متصل مي‌شود. كيسه هاي مني مايعي زرد رنگ و چسبنده حاوي مواد فعال كننده اسپرماتوزوئيدها مثل فروكتوز، سيترات، اينوزيتول،پروستاگلاندينها و برخي پروتئين های ديگر را ترشح مي‌كنند.
درخميدگي داخلي اين كيسه، غدد منعقدكننده وجوددارند كه در موقع انزال ترشح ان باعث منعقد شدن مايع اسپرمي در مهبل جانورماده مي‌گردد به اين ترتيب درپوش مهبلي 1 ايجاد مي‌شود اين درپوش از برگشت اسپرم به خارج جلوگيري مي‌كند(2).
غده پروستات
غده اي بزرگ و چند لوبي است كه در سطوح پشتي و شكمي ميزراه قرار داشته وترشحات خود را به آن وارد مي‌كند(2). پروستات ترشحات شيري رنگي توليد مي‌كند كه به حركت اسپروماتوزوئيدها كمك مي‌نمايد(174).
غدد كوپر:
غددكوپر یا پيازي-ميزراهي در مسير ميزراه ديده مي‌شوند كه در محل اتصال عضلات وابسته به پنيس قرار دارند و ترشحات خود را به آن وارد مي‌كنند(2). اين غدد داراي ترشح موكوسی هستند(174).
پنيس
پنيس در غلافي از پوست به نام پرپوس2 قرار دارد در نزديكي نوك پنيس غددپرپوتيال3 وجود دارند(205).
اطراف پنيس توده اي از بافت پيوندي اسفنجي به نام جسم اسفنجي 4 قرار دارد در هنگام جفت گيري اين بافت پرخون مي‌شود(206).
اسپرماتوژنز
اسپرماتوژنز در موش صحرایی فرآیند تدریجی تبدیل سلول های ژرمینال به اسپرماتوزوئیدها در طول یک دوره ی 53-48 روزه می باشد(61).
تولید اسپرم در درون لوله های اسپرم ساز صورت می گیرد.این لوله ها جهت تولید اسپرم تخصص یافته اند که شامل سلول های اطراف لوله ای5،غشاء پایه،اپیتلیوم ژرمینال،سلول های زایای در حال رشدوسلول های پشتیبان6 می باشند.
اسپرماتوژنز یک مکانیسم پیچیده تمایز سلولی است که دارای سه مرحله شامل تکثیر میتوزی برای ایجاد تعداد زیادی از این سلول ها،تقسیم میوزی برای ایجاد تنوع ژنتیکی وکاهش تعداد کروموزوم هاوشکل گیری سلولی می باشد(3).
1-مرحله تکثیر میتوزی:
سلول های زاینده بیضه در زمان بلوغ برای ورود به چرخه های میتوز فعال می شوند.این سلول ها را سلول های دودمانی یا اسپرماتوگونی A0 می نامند.سلول های A0 در بخش قاعده ای لوله های اسپرم ساز تکثیر یافته و بصورت مخزنی از سلول های دودمانی در می آیند.از این سلول های دودمانی در فواصل زمانی معین سلول های اسپرماتوگونی جدید با مورفولوژی متفاوت به نام سلول های اسپرماتوگونی متفاوت A1 بوجود می آیند که بلافاصله وارد تقسیمات میتوزی شده ومجموعه ای از سلول های دختر را بوجود می آورند.تعداد این تقسیم ها در هر گونه مشخص است.مثلا اسپرماتوگونی ها در موش صحرایی در طی سه تقسیم میتوزی اول،در چهار زیر گروه A1-A4 طبقه بندی می گردند.
بعد از چهارمین تقسیم میتوزی اسپرماتوگونی نوع حد واسط ودر نهایت با پنجمین تقسیم،اسپرماتوگونی نوع B بوجود می آیند.سپس اسپرماتوگونی های نوع B تقسیم گردیده،اسپرماتوسیت های اولیه خاموش را بوجود می آورند.
2- مرحله تقسيم ميوز
سلولهاي اسپرماتوسيت اوليه خاموش در بخش قاعده اي داخل لوله قرار دارند كه اينها محتويات DNA خود را مضاعف نموده، سپس اتصال هاي محكم خود را با سلولهاي سرتولي از بين مي‌برند و راه خود را به سمت مركز لوله باز مي‌كنند در شرايط محيطي جديداين سلولها اسپرماتوسيت اوليه نام دارند كه اولين تقسيم ميوزي را آغازمي‌كنند و پس از يك مرحله طولاني ميوز دو اسپرماتوسيت ثانويه را به وجود مي‌آورند اسپرماتوسيت هاي ثانويه كه عمر كوتاهي دارند بلافاصله وارد دومين تقسيم ميوزي شده، اسپر ماتيد هاي اوليه هاپلوئيدي را به وجود مي آورند.(3)