دانلود پایان نامه با موضوع هورمون رشد و سندرم داون

توجه به اين مطلب ضروري است كه بيشتر بیماران ديابتي به ديابت نوع يك و دو مبتلا هستند و ساير انواع ديابت نادرند.همچنين، شيوع ديابت نوع دو به مراتب از ديابت نوع يك بيشتر است.
Widget not in any sidebars

بيماريهاي بخش برون ريز لوزالمعده، مانند التهاب لوزالمعده (پانكراتيت) زماني منجر به ديابت ميشوندكه بيش از هشتاد درصد اين غده تخريب شده باشد.
هورون هاي گلوكاگون،كورتيزول، نوراپي نفرين و هورمون رشد بر ضد انسولين عمل كرده و باعث افزايش قند خون مي‌شوند. بنابراين، بيماريهاي غدد درون ريز كه منجر به افزايش در يك يا چند عدد ازاين هورمونها شوند، ديابت ايجاد مي‌نمايند. بيماريهاي ويروسي( مانند سرخجه مادرزادي) مي‌توانند منجر به تخريب سلولهاي بتاي لوزالمعده و ايجاد ديابت شوند ولي از علل بسيار نادر ايجاد ديابت به شمار مي‌روند(19).
جدول 1-1 علل ايجاد ديابت مليتوس
1-ديابت نوع يك: تخريب سلولهاي بتا پانكراس منجر به كمبود مطلق انسولين ميشود. ديابت نوع يك به دو گروه تقسيم ميشود.
A. به واسطهی ايمني( تخريب خودايمني سلولهاي بتا)
B. با علت نامشخص
2-ديابت نوع دو. از حالت غالب مقاومت به انسولين همراه با كمبود نسبي انسولين تا حالت غالب نقص ترشخصي انسولين همراه با مقاومت به انسولين متغير است.
3- انواع ديگر ديابت:
الف. نقايص ژنتيكي عملكرد سلولهاي بتاي لوزالمعده: شامل ديابت جوانان با شروع در دوران بلوغ كه الگوي وراثت غالب داشته و با شروع زودرس اختلال ترشح انسولين و ايجاد قندخون بالا همراه است.
اختلال در ماده وراثتي ميتوكندريها و نقص در تبديل پيش ساز انسولين به انسولين، از ديگر علل نادر ايجاد ديابت دراثر نقايص ژنتيكي هستند.
ب. نقايص ژنتيكي عملكرد انسولين.
ج. بيماريهاي بخش برون ريز لوزالعمده:التهاب لوزالمعده(پانكراتيت)، برداشتن لوزالعمده(پانكراتكتومي) ، سرطان لوزالمعده، بيماري فيبروز كيستيك، بيماري هموكروماتوز، سفت شدن بافت لوزالمعده(فيبروز پانكراس)
د. اختلالات غدد درون ريز: بيماري آكرومگالي، سندرم كوشينگ، گلوكاگونوم، فئوكروموسيتوم، پركاريتيروئيد،سوماتواستاتينوم،آلدوسترونوم.
ه.داروهاوموادشيميايي:واكور،پنتاميدين،
اسيدنيكوتينيك،كورتيكواستروئيدها،ديازوكسايد،آگونيستهايبتاآدرنرژيك،تيازيدها،فنيتوئين، اينترفرونآلفا،مهاركنندههای پروتئاز،كلوزاپين، مسدود كننده هاي بتا.
و.عفونتها:سرخجهمادرزادي،سايتومگالوويروس، كوكساكي.
ز. ساير سندرمهاي ژنتيكي كه گاهي با ديابت همراه هستند مانند سندرم داون، سندرم كلاين فلتر، سندرم ترنر، و…
4.ديابت مليتوس حاملگي.
ديابت مليتوس حاملگي. ممكن است طی حاملگي، عدم تحمل گلوكز رخ دهد. مقاومت به انسولين در نتيجه تغييرات متابوليك اواخر حاملگي، نياز به انسولين را افزايش داده ومي‌تواند به اختلال تحمل گلوكز منجر شود. ديابت حاملگي تقريبا در چهار درصد حاملگيها در ايالات متحده ديده شده است . دراكثر اين زنان، تحمل گلوكز پس از زايمان به حالت طبيعي باز مي‌گردد ولي خطر زيادي( سي تا شصت درصد) براي ابتلا به ديابت مليتوس در سالهاي بعد وجود خواهد داشت(8و19).
اپيدميولوژي ديابت
شيوع بيماري ديابت بسيار بالاست. حدود دويست و چهل ميليون نفر درسراسر جهان به ديابت مبتلا هستند. اغلب اين افراد ديابت نوع دو دارند. كه ناشي از ناتواني بدني در تنظيم درست قند خون است و با اضافه وزن و چاقي ارتباط دارد. مطالعات اپيدميولوژيك نشان داده اند كه حدود ده تا بيست درصد ديابتي‌ها مبتلايان به بيماري ديابت نوع يك هستندو ديابت نوع دو كه شايع ترين نوع ديابت است هشتاد تا نود درصد بيماران ديابتي را شامل مي‌شود(49).
براساس پيش بيني سازمان جهاني بهداشت در سال 2025 تعداد مبتلايان به ديابت به سيصدو پنجاه ميليون نفر خواهد رسيد. اين در حالي است كه در سال 2001 ميلادي تعداد اين بيماران يكصد و نود ميليون نفر بوده و البته اين رقم اكنون از مرز دويست ميليون نفر گذشته است. به اين ترتيب ميتوان گفت در هر ده ثانيه دو نفر به بيماري ديابت مبتلا مي‌شوند. اما مرگ و مير ناشي از ديابت هم تكان دهنده است. درهر ده ثانيه يك نفر دراثر اين بيماري جان خود را از دست ميدهد.اين آمارها وقتي نگران كننده تر ميشوند. كه بدانيد بسياري از بيماران ديابتي از بيماري خود اطلاعي ندارند نسبت به علايم آن آشنا نيستند و حتي نمي‌دانند كه چه هنگامي بايد نسبت به وجود بيماري در خود شك كنند. از همين رو مسئله غربالگري (بيمار يابي) دراين بيماري اهميت فراواني مي‌يابد(8و49).
اپيدميولوژي جهاني