دانلود پایان نامه درمورد استانداردهای حسابداری و گزارشگری مالی


Widget not in any sidebars

ب- تحریف ناشی از سوء استفاده از دارایی ها
گزارشگری مالی متقلبانه با تحریف یا حذف مبالغ یا موارد افشاء از صورتهای مالی به عمد و به منظور فریب استفاده کنندگان صورتهای مالی، سروکار دارد. سوء استفاده از داراییها شامل سرقت داراییهای واحد مورد رسیدگی است (همان منبع،106).
شناسایی گزارشات مالی متقلبانه دشوارتر از دیگر انواع است زیرا مدیریت می تواند کنترلهای داخلی را دور زده و ارائه نادرست صورت های مالی را مخفی نگاه دارد (یزدانی،1384،23).
تأکید بر این مطلب بسیار اهمیت دارد که حسابرسی تضمین صحت ارائه صورتهای مالی نیست بلکه تنها اطمینانی منطقی نسبت به مطلوبیت ارائه آن محسوب می شود و بر این اساس هدف کلی حسابرسی عبارتست از اظهار نظر نسبت به منصفانه بودن وضعیت (مالی)نشان داده شده ی کارفرما در صورتهای مالی بر اساس استانداردهای حسابداری مرتبط.
هر کار حسابرسی باید به خوبی برنامه ریزی شود و با نگرشی همراه و آمیخته با مقداری تردید حرفه ای انجام پذیردو ضمنا” یک حسابرس باید شخصی مستقل و دارای صلاحیت حرفه ای باشد.
هر چند هر حسابرسی فرآیند خاص خود را دارد ولی می توان بطور کلی حسابرسی را شامل مراحل ذیل دانست(میگز و دیگران،1378،179با اندکی تصرف).
1-کسب شناخت کافی از سیستم کنترل داخلی برای برنامه ریزی حسابرسی
2-برآورد احتمال خطر کنترل و طراحی آزمون های رعایت کنترلها
3-اجرای آزمون های رعایت کنترلها
4-برآورد مجدد احتمال خطر کنترل و طراحی” آزمون های اثباتی”
5-اجرای آزمون های اثباتی و تکمیل رسیدگی ها
6-تعیین نوع اظهار نظر و صدور گزارش حسابرسی
در مرحله ی اول به منظور برنامه ریزی حسابرسی و تعیین نوع ، زمان بندی و میزان آزمونهایی که باید اجرا شود ،شناختی کافی از ساختار کنترل داخلی صاحبکار کسب می گردد. در مرحله ی دوم حسابرسان پس از تجزیه و تحلیل ساختار کنترل داخلی تعیین می کنند که ساختار مزبور به شکلی که طراحی شده است ، به قدری قوی و مناسب هست که از رخداد تحریف های با اهمیت پیشگیری یا آن ها را کشف و اصلاح کند یا خیر و بر اساس مدل ریسک حسابرسی ،حسابرس احتمال خطر کنترل را برآورد میکند. در مرحله سوم به منظور تعیین اینکه روش های اصلی کنترل داخلی صاحبکار به خوبی طراحی شده و به نحو مؤثری اعمال می شود آزمون های اضافی کنترل ها اجرا می شود. در مرحله چهارم حسابرسان احتمال خطر کنترل را بر اساس نتایج آزمون کنترل ها مورد تجدید نظر قرار میدهند و نوع، زمان بندی و حدود آزمون های اثباتی لازم برای تکمیل رسیدگی ها را تعیین میکنند.در خلال مرحله ی پنجم حسابرسان آزمون های اثباتی که روش هایی برای اثبات مانده های هریک از اقلام صورت های مالی محسوب می شود را انجام و سایر رسیدگی های خودرا تکمیل میکنند. در مرحله ششم و آخرین مرحله حسابرسان با توجه به جمیع رسیدگی های انجام شده توسط آنان،نوع اظهارنظر خود را در خصوص منصفانه بودن و مطلوبیت ارائه صورتهای مالی صاحبکار در چارچوبهای از پیش شناخته شده (توافق شده) تعیین کرده و گزارش حسابرسی مربوط را صادر مینمایند(میگز و دیگران،1378،183-180).
سه مفهوم ذیل اهمیت بسیاری در عملیات حسابرسی دارند:
1-اهمیت
2-نمونه گیری حسابرسی
3-احتمال خطرحسابرسی
حسابرس در هرکار حسابرسی باید اهمیت و رابطه آنرا با خطر حسابرسی ارزیابی کند. سطوح اهمیت در خلال فرآیند برنامه ریزی حسابرسی تعیین می شود.
اهمیت، عبارتست از برآورد اولیه حسابرسان از کوچکترین مبلغ اشتباهی که احتمالا بتواند بر تصمیمات یک شخص منطقی که بر صورتهای مالی اتکاء می کند، اثر بگذارد ( همان منبع، 170 ).
حسابرسی صورتهای مالی برای فراهم ساختن اطمینانی منطقی در خصوص نبود تحریف با اهمیت در صورتهای مالی انجام می شود.
بسیاری از حسابرسی ها با استفاده از نمونه گیری انجام می شود. یعنی کمتر از 100 درصد اسناد و مدارک مورد بررسی قرار می گیرند و نتیجه ی چنین تجزیه و تحلیلی به مجموعه ی تمام اسناد ومدارک تعمیم داده می شود.دلیل بکارگیری این رویکرد ،ملاحظات مربوط به فزونی منافع بر مخارج است.حسابرسان همواره باید هزینه و زمان مورد نیاز برای بررسی تمام داده ها و در مقابل پیامد های منفی تصمیم گیری های اشتباه ممکن بوجود آمده براثر بررسی نمونه ی کوچکی از داده ها را بسنجند.نمونه گیری حسابرسی معمولابا استفاده از روشهای آماری انجام می شود. اتکاء بر روشهای نمونه گیری، یکی از دلایل اصلی تلقی گزارش حسابرسان به عنوان یک اظهار نظر، نه به عنوان گواهی مطلق مطلوبیت ارائه صورتهای مالی است.
خطرحسابرسی از لحاظ کلیت صورتهای مالی عبارتست است از احتمال اینکه تحریفی با اهمیت در صورتهای مالی وجود داشته باشد و حسابرسان با روشهای رسیدگی خود آنرا کشف نکنند (همان منبع،170 ).
احتمال خطر حسابرسی در بیانیه ی استاندارهای حسابرسی(SAS) شماره 47 منتشر شده توسطAICPA بصورت زیر تعریف شده است(AICPA,SAS NO.47,2006):
DR*CR*IR=RA
که در این فرمولAR احتمال خطر حسابرسی،IR احتمال خطر ذاتی،CR احتمال خطر کنترل و DR احتمال خطر عدم کشف می باشد.
احتمال خطر حسابرسی:عبارتست از احتمال خطر آن که حسابرسان نادانسته نظر خود را درباره صورتهای مالی حاوی خطای(تحریف)با اهمیت،بطور مناسبی تعدیل نکنند(میگز و دیگران،391،1378 ).