دانلود پایان نامه درمورد دسترسی به منابع و آموزش و یادگیری

كاهش تعاملات فرهنگي واجتماعي:در آموزش مجازی در مقايسه با شيوه هاي سنتي و حضوري آموزش ، ارتباط رو در رو و چهره به چهره و زنده تقريباً وجود ندارد . اين امر مي تواند اثرات منفي هم بر ميزان پيشرفت درسي و هم بر رشد شخصيتي يادگيرندگان، داشته باشد. البته با پيشرفت مداوم و سريع تكنولوژي ، اين مشكل مرتب در حال كم رنگ تر شدن است .
مقایسه آموزش مجازی با آموزش سنتی :
عناصر مهم هر فرایند آموزشی عبارتند از:1.یاددهنده 2.یادگیرنده یا فراگیر 3.محتوای برنامه آموزشی 4. محیط آموزشی
در هر یک از دو رویکرد آموزش مجازی و سنتی، نسبت به هر یک از این عناصر دیدگاه خاصی وجود دارد که تعیین کننده نوع روش ها و فنونی است که ما برای آموزش بکار می بریم. در اینجا به بررسی و مقایسه این دیدگاه ها در هر دو رویکرد می پردازیم:
در آموزش سنتی نگاه به آموزش و یادگیری،فردی است در حالیکه در آموزش مجازی،نگاه اجتماعی است.
در آموزش سنتی،وظیفه یادگیرندگان حفظ مطالب و ذخیره سازی اطلاعات است،در حالیکه در آموزش مجازی، وظیفه آنان مدیریت اطلاعات و تولید دانش است.
در آموزش سنتی محتوای تدریس، محدود و انتخابی است ،در حالیکه در آموزش مجازی نامحدود و متنوع است.
در آموزش سنتی یادگیرندگان به طور کامل وابسته به معلم اند در حالیکه در آموزش مجازی فعال و مستقل هستند.
دستاورد های آموزش مجازی را با برآورد چهار شاخص عمده می آزمایند که شامل رضایت یادگیرندگان ،مهارت و رفتار یادگیرندگان،تغییر در دانش یادگیرندگان و تغییر عملکرد شغلی آنان و میزان بازگشت سرمایه می باشد.در حالیکه شاخص هایی که دستاورد های آموزش سنتی را می آزمایند کمتر برای این مطالب اهمیت قائل هستند.(شعبانی نیا،1387)
انواع آموزش مجازی :
در یک تقسیم بندی کلان می توان آموزش مجازی را دردو سطح بیان داشت .
الف – آموزش مجازی به صورت online
به کلیه برنامه ها و فعالیت ها و خدمات آموزشی که ز طریق شبکه ( وب ) به صورت ( همیشه در دسترس ) یا روی خط بدون وقفه ارائه می گردد ،آموزش onlineیا روی خط گویند . به عبارت دیگر این آموزش به آن دسته آموزش های از راه دور گفته می شود که به وسیله مجموعه وسیعی از نرم افزار های کاربردی و روش های آموزشی مبتنی بر فناوری شامل آموزش رایانه ای ،‌وب ، اینترنت و همچنین مدرسه ، کلاس و دانشگاه مجازی ارائه شود.
ب – آموزش مجازی به صورت offline
بخشی از آموزش های مجازی که بدون استفاده از شبکه webو با تولید CDهای آموزشی انجام می گیرد را آموزش offlineگویند . از ویژگی های آموزش offline، آموزش خودکار یا خود آموز بدون ارتباط مستمر با معلم، محدودیت دسترسی به منابع آموزشی و عدم بهره مندی از امکاناتی هم چون چت کردن می باشد . (عبادی،1383)
به طور کلی نوع یادگیری را می توان به سه دسته تقسیم کرد:
1- یادگیری شخصی :در این دسته فرد رشته مورد علاقه خود را انتخاب می کند و در محیط اطراف خود مخصوصاً اینترنت به دنبال اطلاعات مرتبط با آن می گردد و در آن زمینه تحقیق می کند، سپس سئوالات خود را از اساتید آن رشته به صورتoffline می پرسد.
2- یاگیری جمعی :در این دسته شرایطی برای افراد مهیا می شود تا با یکدیگر و اساتید خود ارتباط برقرار کنند . از جمله این ابزار Forum و Chat و غیره است . در این روش معمولاً زمان شروع و خاتمه دوره آموزشی و امتحانات برای همه آن گروه یکسان است .
کلاس های مجازی : اين روش مخصوصا براي برگزاري كلاس هايي كه استاد مربوط به آن درس به تعداد كافي موجود نيست و امكان جابه جايي اساتيد هم وجود ندارد ، مفيد مي باشد. (شعبانی نیا،1387)
در این کلاس ها اغلب یا همه اطلاعات از طریق وب سایت در دسترس می باشد.فعالیت ها به صورت مجازی انجام می گیرد و گروه ها به صورت الکترونیکی با هم ارتباط برقرار می کنند.در اینجا اینترنت برای ارائه اطلاعات و فعالیت های شخصی نه به عنوان یک ابزار مکمل،بلکه به عنوان یک ابزار اصلی استفاده می شود.(پوردر،2004)
نقش تعامل درآموزش مجازی
تعریف وارزش تعامل در آموزش مجازی :
در فرهنگ عام ،‌این واژه برای توصیف هر چیز تفریحی از بازی های ویدئویی تاتفریحگاه های ایام تعطیلات، به کارمی رود . این مسئله بیان تعریف دقیق از واژه را مبهم تر میکند .
واگنر ( 1994) تعامل رااینگونه تعریف می کند: « تعامل وقایع دوسویه ای هستندکه حداقل به دو شی و به دو عمل نیاز دارد . تعامل زمانی اتفاق می افتد که این اشیا ء و وقایع به صورت متقابل یکدیگر را تحت تاثیر قرار دهند » .جان دیویی با ارائه مفهومی « عملی » از آموزش مبتنی بر فعالیت ،تجربه آموزشی را به عنوان « تعامل بین فرد و آنچه که در یک زمان معین محیط وی را تشکیل می دهد …» تشریح می کند .تعریف ارائه شده توسط دیویی، به نحو جالبی با تغییرات زمانی و مکانی که مشخصه آموزش مجازی است ، مطابقت می کند . وی در ادامه اهمیت تعامل با عوامل متعدد انسانی و غیرانسانی که محیط را تشکیل می دهند، مورد تاکید قرار می دهد . دیویی تعامل را عنصر اصلی فرایند آموزش دانسته و عقیده دارد این تعامل هنگامی روی می دهد که دانش آموزان در ارزش های شخصی، آنها را در ساخت دانش خود جای می دهند .