شیمیایی و مطالعه

گشنیز 5 1+ 1+ – 3+
گشنیز 10 1- 5+ – 3+
گشنیز 20 4- 8+ – 4+
گشنیز 40 1+ 4+ – 5+
در مطالعه انجام شده توسط نوبخت و همکاران (2011) نشان داده شد که بین تیمار های 5/0، 1، 5/1 و 2% پونه اختلاف معنی داری در مورد عملکرد، خصوصیات لاشه و پارامتر های بیوشیمیایی خونی وجود دارد (P<0.05).
درآزمايش تورس – رُدريگز و همكاران ( 2005) ، افزودن پری بیوتیک فرماكتو به جيرة كم پروتئين (ده درصد درصد كمتر از پيشنهاد NRC ) اثر مطلوبي بر افزايش وزن جوجه ها داشت.
اربابیان و همکاران(1390) گزارش کردند افزايش سطوح فلفل و چربي سبب افزایش ضريب تبديل غذايي شد اما زماني كه به جيره هاي حاوي چربي فلفل اضافه شد ضريب تبديل غذايي بهبود يافت.
همچنین لي وهمکاران (2003) طی مطالعه ای که بر روي جوجه هاي تغذیه شده با ppm 200 کارواکرول و تیمول انجام دادند، مشخص شد که جوجه های تغذیه شده با کارواکرول، خوراك مصرفي و ضريب تبديل خوراکی كمتري نسبت به تيمار شاهد و متوسط وزن بدست آمده كمتري نسبت به تيمار تيمول نشان داد. آنها اثرات كارواكرول را به افزايش راندمان خوراک ارتباط دادند.
لی وهمکاران (2004) نشان دادند که ترکیب ppm 100 سینامالدئید و ppm 100 کارواکرول باعث کاهش معنی داری بر افزایش وزن می شود و بر ضریب تبدیل و مصرف خوراک تاثیری نداشت. ولی وقتی هرکدام از سینامالدئید یا کارواکرول را به صورت مجزا مورد آزمایش قرار دادند هیچگونه تاثیری بر عملکرد مشاهده نکردند.
طباطبایی و همکاران (1388) گزارش کردند استفاده از سطوح مختلف زنجبیل (5/. ، 75/ . و 1 درصد ) در تغذیه جوجه های گوشتی ، سطح 5/. درصد باعث افزایش عملکرد در دوره آغازین شد.
در آزمایشی که نوبخت و مهمان نواز در سال 1389 انجام دادند نشان داده شد استفاده از گیاهان دارویی مختلف (پونه، آویشن و نعناع) دارای اثرات معنی داری بر عملکرد، صفات کیفی تخم مرغ و فراسنجه های بیوشیمیایی خون می باشند (P<0.05). همچنین آنها گزارش کردند که در گروه آزمایشی 2% پونه، بالاترین درصد تولید و بهترین ضریب تبدیل خوراکی را بدست آوردند. علت معنی دار شدن عملکرد می تواند به علل مختلفی از قبیل بهبود هضم و جذب و مواد گوارشی در اثر ارتقا سطح سلامتی دستگاه گوارش بوده باشد که در این زمینه، بیشترین تاثیر را گیاه پونه داشته است.
افزایش در میزان خوراک مصرفی در گروه های آزمایشی حاوی گیاهان دارویی نسبت به گروه شاهد به علل مختلفی می تواند صورت بگیرد که از این میان می توان به عواملی از قبیل افزایش میزان الیاف خام جیره های غذایی و در نتیجه بالا رفتن سرعت عبور محتویات گوارشی از لوله گوارش، خوش خوراکی جیره های غذایی، خاصیت آنتی باکتریایی گیاهان دارویی و بهبود سطح سلامتی عمومی و دستگاه گوارش مرغان، افزایش ترشح آنزیم های لوزالمعده ای و در نتیجه اشتها به مصرف خوراک بیشتر اشاره کرد. کربوهیدرات ها ی موجود در گیاهان دارویی از قبیل گلوکز و اولیگو ساکارید ها در شرایط تخمیر بی هوازی باعث کاهش PH در بخش پایینی روده کوچک می شوند که به بهبود خوراک مصرفی منجر می گردد ( نوبخت و مهمان نواز، 1389؛ تقی نژند و همکاران ، 1389).
کیس و همکاران (1995) گزارش کردند که تغذیه کارواکرول وتیمول به میزان ppm 150 تاثیر معنی داری بر افزایش وزن بدن خروس ها نداشت (05/0>P) و همچنین باعث کاهش ضریب تبدیل خوراک در دوره پایانی نسبت به تیمار شاهد شد.
ساریکا وهمکاران (2005) گزارش کردند که کارواکرول وتیمول با تاثیر بر روی غشای باکتری اشریشیا کلای و سالمونلا تیفی موریوم، محتویات داخل باکتری را آزادکرده و باعث مرگ سلول ( باکتری)می شوند.
2-7- بررسی منابع گیاهان موجود در اولئوبیوتک
2-7-1- گیاه زنجبیل
نام علمی آن zingibar officinale است .گياه زنجبيل گياهي چند ساله و بومي مناطق حاره و از تيره ثعلب است . این گیاه شبیه به برگ نی، گل هایش خوشه ای و زرد رنگ، از ریشه های آن شاخه هایی به شکل نی منشعب می شود و در بیخ آن غده هایی تولید می گردد که که همان زنجبیل معروف است. این گیاه در ایران نمی روید. برگ آن متناوب دراز، نوک تیز و دارای یک دُمبرگ اصلی مشخص واقع در بین رگ برگ های فرعی مایل است.
2-7-1-1- ترکیب شیمیایی
آناليز ريزوم هاي تازه زنجبيل وجود 69 تركيب را نشان داده، كه قسمت اعظم تركيبات شامل α-Zingberene مي باشد. از طرفي ريزوم خشك آن حاوی 60-40% نشاسته،10%پروتیین،10%چربی، 5%فیبر، 10% رطوبت، 4-1% روغن فرارو 8-5% ماده ی رزینی و موسیلاژ می باشد. و قسمت های دارویی آن ریزوم های تازه یا خشک آن بوده که دارای ترکیبات پیچیده شیمیایی است. روغن فرار این گیاه حاوی مونوپنوئیدها (مانند کاففن، بتا_ فلاندرن، نرال ، ژرانیال است)، لاکتون های دی ترین(مانند گالانولاکتون ، و سسکویی ترپنوئدها ( مانند آلفا _زینجیبرین و آر_ کورکومین )است. طعم تند زنجبیل به دلیل وجود ژینژرول های مختلف می باشد که از آن جمله می توان 6- ژینژرول اشاره کرد.
2-7-1-2- خواص دارویی
حداقل 2500 سال پيش چيني ها از آن به عنوان يك كمك هضم و در درمان استفراغ و اختلالات خونريزي دهنده ، معالجه زخم معده و روماتيسم استفاده مي كردند. طبق نظر حكماي طب سنتي از نظر طبيعت خيلي گرم و كمي خشك است و معتقدند كه مقوي حافظه وهاضمه و معده و كبد است، نيروي جنسي را تقويت مي كند و بادهاي غليظ معده و روده را تحليل می برد )معطر و همكاران ،1378).
این گیاه همراه با گیاهان دیگر به عنوان تقویت کننده معده و بدن ، باد شکن و ضد نفخ بکار می رود. همچنین گلودرد، سردرد و پاره اي از انواع دردهاي قاعدگي ، آرتريت، تب ناشي از انواع سرماخوردگي ها و آنفلونزا را درمان مي كند. عملكرد آن به عنوان عامل ضد التهاب، آنتي اكسيدان، ضد باكتري، ضد ويروس و تقويت كننده سيستم ايمني به اثبات رسيده است (طهوری،1392 ، ولاگ،1382).
2-7-2- فلفل
2-7-2-1- فلفل سبز، قرمز
نام علمی: Capsicum annuum L.