دانلود پایان نامه

در سال 1980 مسیر جدیدی بر سیاست آموزشی آغاز شد در سال 1984 شورای آموزشی ادهوک تشکیل شد. آنها عقیده داشتند که آموزش وپرورش تا حد زیادی تحت کنترل دولت است، همچنین برفراهم آوردن فرصتهایآموزشی برابر برای همه کودکان تاکید داشتند. ازطرف دیگر محدودیتهای آموزشی را از بین بردند وکنترل ونظارت دولت را کاهش دادند، خصوصیسازی مورد تشویق قرار گرفته وطرحهای آن به مرحله اجرا درآمد. آنها سیاستهای آموزشی را برای ده سال آینده تعیین نمودند که در نتیجه آن وحدت میان اقتصاد و منافع ملی و نیاز فردی منعکس شد، روندی که تدریجاً از سال 1970 بیشتر آشکار گردید (Lbid,P 589 ).
امروزه آموزش وپرورش هنوز در جستجوی مسیر جدید است. سیاستهای غیرمتمرکز وخصوصی سازی همچنان جریان دارد که این نشان میدهد ژاپن نمونه ای از یک جامعه دموکرات صنعتی است که اکنون در جستجوی آموزش وپرورش به سبک جدید برای افراد میباشد که شایسته جهانی شدن وتحت شعارهای فردگرایی وجهانی شدن، قدرت زندگی کردن وآزادی برای فرصت داشتن وفعالیتهای خلاقانه است. اما این موارد درحد شعار باقی ماند وژاپن به پایینترین سطح موفقیت آموزشی خود رسید به طوری که دانشآموزان دچار افت تحصیلی شدند وآزادی در انتخاب برنامه درسی ومدارس کاهش یافت. این امر نشان میدهد که نظام آموزش وپرورش ژاپن در این دوره به سوی آزادی خواهی (لیبرال) حرکت کرده است (فوجیتا، 2001).
پژوهشگران ژاپنی نظیر موبناساتو و…از روند لیبرال کردن تعلیم وتربیت به عنوان پایگاه ایدئولوژی لیبرالیسم نو که با رقابت وانتخاب آزاد در اقتصاد جهانی ارتباط دارد، انتقاد میکند. این لیبرالیسم در حقیقت افزایش نابرابری وهدایت به سوی طبقاتی کردن بیشتر جامعه است (هیی،1997) .
از طرف دیگر تاکید حزب محافظه کار نمایش دادن تقویت آموزش وپرورش اخلاقی میباشد. با توجه به انحطاط اخلاقی جوانان در سال 1997 وزارت آموزش و پرورش برنامهای تحت عنوان تعلیم وتربیت هرت را به سیستم آموزشی واردکرد ودر واقع به فلسفه تربیتی اخلاقی رجوع نمود(کوسگی،1997) .
در این راستا در سال 2002 کتاب راهنما برای آموزش اخلاقی معلمان، دانش آموزان ووالدین تهیه شد وتوسط دولت در اختیار مدارس ابتدایی وراهنمایی قرار گرفت. این سیاست محافظهکارانه با درونیسازی فرهنگ همراه گشت که بر هویت فرهنگی وارزشهای سنتی بر ملیتگرایی تاکید دارد. با این وجود جهانی شدن میتواند به عنوان پوشش دفاعی برای مقابله با فرهنگ دمکراسی آمریکایی باشد که حرکتی برای تغییر قانون اساسی آموزش وپرورش میباشد که در ابتدا بعد از جنگ جهانی دوم وبرپایه دموکراسی آمریکایی اجرا شد که اخیراً توسط دانشمندان چپگرا که در بازگشت خودکامهگرایی ونظامیگری ژاپن قبل از جنگ، محافظهکار بودند، سرعت گرفت (تاکاهاشی ومیاک، 2003 ) .
روشن است که راز پیشرفت ژاپنیها در آموزش وپرورش، در فلسفه تعلیم وتربیت، اقتصاد ودیگر عرصه ها چند بعدی است. با این حال، درک درست این پدیده بدون توجه به تأثیر ونقش فرهنگی که این پیشرفتها از آن ناشی شده، غیرممکن است.
4-3-2اهداف آموزش وپرورش
هدف آموزش وپرورش در قانون اساسی این کشور چنین آورده شده است: «رشد کامل وتربیت افراد متکی به خود برای جامعهای صلح طلب وآزادمنش که به آزادیهای انسانی ارج نهد وعدالتجو بوده وبرای کارکردن حرمت قایل شوند وعمیق احساس مسئولیت نمایند».
از این رو طبق بند 26 قانون اساسی کشور ژاپن برای هر فرد حق برخورداری از تعلیم وتربیتی در حد استعداد خود، وطبق قانون پیش بینی شده قائل است. هر فرد بدون استثنا به پسران ودخترانی که تحت سرپرستی او قرار دارند، طبق قانون آموزش ابتدایی بدهد. آموزش اجباری رایگان است. (آقازاده، 1381)
طبق این قانون، هدف بنیادی تعلیم وتربیت در عین حال که عبارت از پرورش شخصیت است، همواره پرورش روح وجسم ملت را نیز مدنظر دارد تا دوستدار حقیقت وعدالت بوده به ارزش هر یک از آنها احترام بگذارند؛ برای کار وشخصیت ارزش قائل شوند وهمواره یک روحیه استقلال طلب راهنمای آنها باشد. برای رسیدن به این هدف، قانون کنونی بر تساوی دسترسی به آموزش ومدارس وممنوعیت یک نوع خاص از آموزش سیاسی وآموزش مذهبی در موسسات آموزشی عمومی تکیه میکند. این قانون با در نظرگرفتن تساوی مردم در دسترسی به آموزش، که بسیار مهم میباشد، تبعیض در مسایل نژادی، اعتقادی، موفقیتهای اجتماعی واقتصادی ویا امکانات و شرایط خانوادگی را ممنوع میکند. علاوه بر این، قوانین داخلی آموزشی موسسات آموزشی، قوانین متفاوت دیگر واحکام مربوط به تعلیم وتربیت اصول بنیادی تعلیم وتربیت ژاپن را مشخص میکند (صفوی، 1364).
برنامه‏ی دیگری که مطالعات آن انجام شده وقرار است از سال 2003 در همه‏ی مدارس اجرا شود. بازنگری در برنامه‏های درسی مدارس‏ است. به نحوی که فرصت لازم برای یادگیری تلفیقی یا مطالعه تلفیقی در برنامه‏های آموزشی ودرسی مدارس فراهم شود. هدف اساسی این برنامه، برقراری ارتباط مؤثر میان عناصر وموضوعات مختلف برنامه‏یدرسی در فعالیت‏های آموزشی مدارس است. معمولا وبه‏طور سنتی، در برنامه‏های آموزشی مدارس، میان موضوعات‏ درسی، دیوار محکمی کشیده شده است وهر ماده‏یدرسی، صرف‏نظر از سایر مواد، به‏طور مستقل، آموزش داده می‏شود. تصمیم به بازبینی‏ برنامه‏های درسی وآموزشی مدارس وفراهم ساختن فرصت‏های جدید یادگیری در قالب یادگیری تلفیقی برای دانش‏آموزان، بیش‏تر به منظور کوتاه‏تر ومنعطف‏ترکردن دیوارهای مستحکم میان موضوعات ومواد درسی است (شاوردی، 1385).
در عین حال، به مدارس توصیه شده است که با توجه به موقعیت‏ خود، تا حد ممکن، به این موضوعات توجه داشته باشند: تفاهم وارتباط بین المللی، مهارت‏های لازم زندگی در دنیای اطلاعات وارتباطات، مسائل‏ محیط زیست، بهداشت وایمنی فردی واجتماعی، مشارکت دانش‏آموزان‏ در اداره‏ی مدرسه، مشکلات فرهنگی واجتماعی جامعه ژاپن و….روش‏ آموزش، بیشتر کاربردی، عینی وتجربی است و کم‏تر از روش‏های معمول‏ سخنرانی، آن‏ هم در فضای کلاس، استفاده می‏شود. دانش‏آموزان، فعالانه‏ در فرایند یاددهی- یادگیری مشارکت می‏کنند وخود در تهیه محتوا، ارائه‏ی‏ درس، تجربه‏ی عینی وارزشیابی آن نقش اساسی دارند (شاوردی، 1385).
نکته‏ی مهم دیگری که درباره‏ی سومین اصلاحات آموزشی باید بدان‏ اشاره کرد، حرکت به سوی تمرکززدایی در نظام آموزش و پرورش است. در زمینه اصلاحات، مسؤولان و طراحان برنامه‏های اصلاحی‏ آموزش و پرورش، بر این باورند که اصلاح کمی و کیفی آموزش و پرورش‏ باید از مقاطع پایین‏تر تحصیلی آغاز شود، تا بتوان شرایط تحولات را برای‏ مقاطع بالاتر مهیا کرد. آنان بر این نکته تأکید دارند که بازسازی و اصلاح آموزش وپرورش، فرایندی نیست که با یک اقدام ضربتی، آن‏هم‏ از رأس و قله هرم آموزشی، آغاز شود، بلکه اقدامات اصلاحی متناسب‏ و سنجیده، باید از قاعده هرم آموزشی، یعنی از سطح آموزش قبل‏ از دبستان و تعلیمات ابتدایی، شروع شود، تا بتوان آن را به صورت‏ فرایندی فراگیر پرورش شخصیت انسانی وهمه‏جانبه به سطوح بالای آموزش(دوره متوسطه‏ وآموزش عالی)هدایت کرد (شاوردی، 1385).
اهداف کلی آموزش وپرورش ژاپن شامل:
پرورش شهروندان سازنده ومسئولیت پذیر
پرورش وحدت ملی ودرک ملیت
حفظ ارزشها، سنتها
مدرنیزه کردن از طریق علوم و تکنولوژی
شایستگی و تساوی در حقوق
آمادگی جهت دنیای کار
آمادگی جهت آموزش بیشتر
توسعه ظرفیت افراد برای مشارکت در امر رفاه عمومی مردم
ترفیع آگاهی، همکاری و-صلح بینالمللی(جعفریان، 1373)
4-3-3 اهم سیاستهای آموزشی آموزش وپرورش