دانلود پایان نامه

لزوم تفاوت قائل شدن در اثبات پذیری شناسایی سود در مقابل زیان. طبق این تعریف از محافظه کاری، پیش بینی سودهای آتی، بایستی از قابلیت اثبات پذیری بیشتری نسبت به زیانهای آتی برخوردار باشد .  
به طور کلی می توان محافظه کاری حسابداری را در سه مقوله به شرح زیر طبقه بندی کرد:
الف – مقوله رفتاری: بدبینی از خوش بینی بهتر است. به عنوان نمونه براساس رهنمودهای حسابدار بدهی های احتمالی(زیانهای احتمالی) تحت شرایط خاص شناسایی می شوند در صورتی که این رهنمودها در خصوص دارایی های احتمالی (سودهای احتمالی) کاربرد ندارد.
ب- مقوله زمان: زودتر نشان دادن زیان ها و هزینه ها از دیرتر نشان دادن آنها بهتر است و دیرتر نشان دادن سودها و درآمدها از زودتر نشان دادن آنها بهتر است.
ج) مقوله ارزش: کمتر نشان دادن سودها و درآمدها از بیشتر نشان دادن آنها بهتر است و بیشتر نشان دادن زیانها و هزینه ها از کمتر نشان دادن آنها بهتر است
2-2جايگاه محافظه كاري در استانداردهاي حسابداري
هيأت استانداردهاي حسابداري مالي که در سال 1980 شروع به فعالیت خود نمود ، محافظه کاري را اين گونه تعريف مي کند : محافظه کاري يک واکنش محتاطانه نسبت به شرايط ابهام است و سعي دارد ابهام و ريسک هاي ذاتي موجود در موقعيت هاي تجاري، به اندازه کافي مورد توجه واقع شوند و مراقبت لازم از آن ها به عمل آيد.محافظه کاري يا احتياط در چهار چوب مفاهيم نظري گزارشگري مالي ايران به صورت زير تعريف شده است:
تهيه‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ درعين‌ حال‌ بايد با ابهاماتي‌ كه‌ به‌گونه‌اي‌ اجتناب‌ناپذير بربسياري‌ رويدادها و شرايط‌ سايه‌افكنده،‌ برخورد كنند. نمونه‌ اين‌ ابهامات‌ عبارت‌ است‌ از قابليت‌ وصول‌ مطالبات‌، عمر مفيد احتمالي‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود و تعداد و ميزان‌ ادعاهاي‌ احتمالي‌ مربوط‌ به‌ ضمانت‌ كالاي‌ فروش‌ رفته‌. چنين‌ مواردي‌ با رعايت‌ احتياط‌ در تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌ و همراه‌ با افشاي‌ ماهيت‌ و ميزان‌ آنها شناسايي‌ مي شود. احتياط‌ عبارت‌ است‌ از كاربرد درجه‌اي‌ از مراقبت‌ كه‌ در اعمال‌ قضاوت‌ براي‌ انجام‌ برآورد در شرايط‌ ابهام‌ مورد نياز است‌ به‌گونه‌اي‌ كه‌ درآمدها يا داراييها بيشتر از واقع‌ و هزينه‌ها يا بدهيها كمتر از واقع‌ ارائه‌ نشود. اعمال‌ احتياط‌ نبايد منجر به‌ ايجاد اندوخته‌هاي‌ پنهاني‌ يا ذخاير غير ضروري‌ گردد يا داراييها و درآمدها را عمداً كمتر از واقع‌ و بدهيها و هزينه‌ها را عمداً بيشتر از واقع‌ نشان‌ دهد زيرا اين‌ امر موجب‌ نقض‌ بي‌طرفي‌ است‌ و بر قابليت‌ اتكاي‌ اطلاعات‌ مالي‌ اثر مي گذارد.
نمونه هایی از کاربرد محافظه کاری در استاندارد ها عبارتند از:بند 28و36و37و57 استاندارد شماره 4 «ذخاير،بدهيهاي احتمالي و داراييهاي احتمالي» بند 4 استاندارد حسابداری شماره 8 «حسابداری موجودی مواد و کالا »، بند21 و 24 استاندارد حسابداری شماره 9 «حسابداری پیمان های بلند مدت»، بند 40 استاندارد حسابداری شماره 11«دارایی های ثابت مشهود»، بند های 29 و 31 و 34 استاندارد حسابداری شماره 15«حسابداری سرمایه گذاریها»، بند های 33و40 و 44 استاندارد حسابداری شماره 17«دارایی های نا مشهود» بند 1و 18 و 21 استاندارد شماره 31 «داراييهاي غير جاري نگهداري شده براي فروش و عمليات متوقف شده».
2-3 تفاوت محافظه كاري و احتياط
محافظه كاري به نوعي دور انديشي در مورد شناخت اخبار بد نسبت به شناخت اخبار خوب تعبير مي شود. در حاليكه احتياط عبارت است از بكارگيري دقت در اعمال قضاوت، در شرايط عدم اطمينان .بنابر اين احتياط نبايد منجر به اندوخته هاي پنهاني يا ذخاير غير ضروري گردد، يا اينكه داراييها و يا درآمد ها را عمدا كمتر از واقع و بدهيها و هزينه ها را عمدا بيش از واقع نشان داد . مثلا بر اساس محافظه كاري بعد از پيش بيني عدم وصول مطالبات در آينده ]پيش بيني يك خبر بد[ ، بايد ذخيره مطالبات مشكوك الوصول محاسبه و در حسابها ثبت شود. اما در احتياط، علاوه بر احتساب و ثبت ذخيره مطالبات مشكوك الوصول، بايد دقت كافي در تخمين ميزان سوخت مطالبات صورت گيرد، تا ذخاير منفي ايجاد نشود. ايجاد ذخاير منفي موجب انتقال بخشي از سود دوره جاري به دوره هاي آتي مي شود. بنابراين در احتياط علاوه بر دور انديشي در مورد پيش بيني اخبار بد، بايد دقت كافي در پيش بيني اخبار بد صورت پذيرد، تا در آمد ها و دارايي ها عمدا كمتر از واقع ، و هزينه ها و بدهي ها عمدا بيش از واقع نشان داده نشوند. احتياط تاكيد بيشتر بر قابليت اتكا دارد. استفاده درست از احتياط، موجب كاهش تعارض ميان ويژگيهاي كيفي يعني تعارض ميان محافظه كاري و بي طرفي مي شود (بني مهد و مير سپاسي،1390).
2-4 انواع محافظهکاری
محافظه کاری شرطی و غیر شرطی
محافظه کاری را به دو نوع شرطی و غیر شرطی تفکیک نموده اند. محافظه کاری غیر شرطی، در زمان شناسایی و ثبت اولیه اعمال شده و سبب می شود که خالص داراییها به مبلغی کمتر از ارزش بازار آنها ثبت شود. مثل هزینه تحقیق اما محافظه کاری شرطی، در طول عمر خالص دارایی ها اعمال شده و سبب شناسایی به موقع زیان ها و شناسایی تاخیری سود ها می شود.مثل اقل بهای تمام شده و ارزش بازار.
انگیزه اصلی برای محافظه کاری شرطی، خنثی کردن انگیزه مدیران برای ارائه اطلاعات حسابداری غلط و دارای جانبداری رو به بالا در مواقعی است که رویدادهای نا مناسب اتفاق افتاده باشد. محافظه کاری شرطی را محافظه کاری پس رویدادی و محافظه کاری وابسته به اخبار نیز می نامند . انگیزه اصلی برای محافظه کاری غیر شرطی، سختی ارزیابی دارایی ها و بدهیهاست. محافظه کاری غیر شرطی را محافظه کاری پیش رویدادی یا محافظه کاری مستقل از اخبار نیز می گویند. انگیزه های مشابه نیز برای این دو محافظهکاری وجود دارد برای مثال، تابع نامتقارن زیان سرمایهگذاران موجب میشود اثر منافعی که آنها از سود کسب میکنند کمتر از آسیبهایی که از زیانی با اهمیت مشابه میبینند. این دو مفاهیم مشابه نیز دارند که مهمتر از همه فزونی ارزش بازار خالص داراییها به ارزش دفتری آنها است. (بیور و رایان، 2004)
2-5 دلایل کاربرد محافظه کاری
واتز (2003) دلایل کاربرد محافظه کاری را به شرح زیر بر می شمرد:(مهرانی،مرادی و اسکندر،1389)
توجیه مالیاتی
شناسایی نامتقارن سود ها و زیان ها ، مدیر را در کاهش ارزش فعلی مالیات پرداختی و در نتیجه افزایش ارزش شرکت یاری می رساند. تعویق شناسایی درآمد ها و تسریع شناسایی هزینه ها، مالیات های قابل پرداخت شرکت را به دوره های آتی منتقل می کند.