دانلود پایان نامه
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 55/170 مربوط به C4 و C4’، 13/148 مربوط به C8 و C8′، 00/144 مربوط به C6 و ′C6، 04/134 مربوط به C9 و C9′، 01/131 مربوط به C5 و C5′، 81/129 مربوط به C7 و C7′، 48/129 مربوط به C12 و ′C12، 43/128 مربوط به C11 و C11’،02/125 مربوط به C10 و C10’، 92/71 مربوط C3 و C3’، 90/36 مربوط بهC1 ، 63/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
M = Zn(II), Cd(II), Hg(II)
X = Cl-, Br-, I-, SCN-, N3-
شکل (3-2)
3-3-3- طيف‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLBr2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-13 و 3-14) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 19/8 با ثابت کوپلاژHz 56/10 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای d’,e’ به صورت چندتایی شکافته مي‎شوند که ثابتهای کوپلاژ هیدروژن d معادل Hz 04/15 و Hz 32/10 و هیدروژن e معادل Hz 05/15 است و در ناحيه ppm 18/8 قرار ميگيرند. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 08/8 است و در ناحيه ppm 07/8 مشاهده ميشوند. پيک در ناحيهppm 00/8 مربوط به هيدروژن هاي f و f’ که با هيدروژن g و g’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 08/11 شکافته ميشوند. هيدروژنهای d,e به صورت چندتایی (یک دوتایی و یک دوتایی دوتایی) شکافته میشوند که ثابتهای کوپلاژ هیدروژن d معادل Hz 28/14و Hz 84/10 و هیدروژن e معادل Hz 04/15 است و در ناحيه ppm 81/7 قرار ميگيرند. هيدروژنهایg’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي f’,f و h’,h به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 74/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 60/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سهتايي در ناحيه ppm 59/7 با ثابت کوپلاژ Hz 44/7 شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 81/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 09/1 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 57/170 مربوط به C4 و C4’، 09/148 مربوط به C8 و C8′، 12/144 مربوط به C6 و ′C6، 10/134 مربوط به C9 و C9’، 07/131 مربوط به C5 و C5’، 87/129مربوط به C7 و C7′، 60/129 مربوط به C12 و C12’، 42/128 مربوط به C11 و C11’، 04/125 مربوط به C10 و C10′، 39/71 مربوط به C3 و ′C3، 76/36 مربوط به C1، 78/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-4- طيف‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLI2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-21 و 3-22) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه
ppm 23/8 با ثابت کوپلاژHz 6/8 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژن i به صورت دوتايي شکافته ميشود که داراي ثابت کوپلاژHz 4 است و در ناحيه ppm 21/8 مشاهده ميشود. هيدروژنi’ به صورت دوتايي شکافته ميشود که داراي ثابت کوپلاژHz 6/9 است و در ناحيه ppm 16/8 مشاهده ميشود. هيدروژنهای f و f’توسط هيدروژنهای g و g’ به دوتايي شکافته مي‎شوند که ثابت کوپلاژ آن Hz8/7 است و در ناحيه ppm09/8 قرار ميگيرند. هيدروژن‌های dو d’ توسط هيدروژنهای e و e’ به دوتايي شکافته شده و به مقدار جزيي با هيدروژنهای c و c’ به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند و در ناحيهppm 07/8 و با ثابتهای کوپلاژHz 76/7 و Hz 60/13 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهایd و d’ به دوتايي شکافته مي‎شوند و ثابت کوپلاژ آن‎ Hz 48/14 است و در ناحيه ppm 85/7 قرار ميگيرند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 76/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 24/7 و Hz36/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 04/1 و Hz 84/7 و Hz76/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای b و b’ به صورت يکتايي در ناحيه ppm 73/3 ظاهر مي‌شوند. در ناحيه ppm 14/1 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 33/170 مربوط به C4 و C4’، 32/148 مربوط به C8 و C8’، 95/143 مربوط به C6 و ′C6، 19/134 مربوط به C9 و C9′، 10/131 مربوط به C5 و C5′، 94/129 مربوط به C7 و C7’، 65/129 مربوط به C12 و ′C12، 41/128 مربوط به C11 و C11’، 08/125 مربوط به C10 و C10′، 32/70 مربوط به C3 و C3’، 69/36 مربوط به C1، 04/25 مربوط به C2 و ′C2 نشان مي‎دهد. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-5- طيف‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnL(NCS)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-27 و 3-28) مشاهده ميشود که درحلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژن ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 76/9 در ناحيه ppm 16/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,iتوسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 76/5 است و در ناحيهppm 15/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهای g’,g و به مقدار جزيي توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي دوتايي در ناحيهppm 10/8 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 2/1 و 2/8 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهایd و d’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 94/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 60/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 84/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 04/8، Hz18/7 و Hz 76/0 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 64/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 90/7،Hz 78/7 و Hz 24/1 شکافته مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d ابتدا با هيدروژنهای e’,e به دوتايي شکافته و سپس با هيدروژنهای c’,c به دوتايي ديگر شکافته ميشوند و در ناحيه ppm 58/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 56/15 و 68/9 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای b و b’ به صورت يک نوار يکتايي در ناحيه ppm 78/3 ظاهر ميشوند. در ناحيه ppm 04/1 يک نوار يکتايي مربوط به هيدروژنهای a و a’ مشاهده ميشود.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 25/171 مربوط به C4 و C4’، 06/148 مربوط به C8 و C8′، 18/146 مربوط به C6 و ′C6، 47/139 مربوط به CSCN، 61/134 مربوط به C9 و C9′، 58/131 مربوط به C5 و C5’، 05/130 مربوط به C12 و C12′، 19/129 مربوط به C7 و C7′ ، 95/126 مربوط به C11 و ′C11، 14/125 مربوط به C10 و C10′، 25/72 مربوط به C3 و ′C3، 02/37 مربوط به C1، 43/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. سيزده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-6- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnL(N3)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي(3-33 و 3-34) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 گرفته شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 19/8 با ثابت کوپلاژHz 8/8 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h و به مقدار جزيي با هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژHz 16/8 و 92/0 است و در ناحيه ppm 03/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهایg,g’ به صورت دوتايي در ناحيهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژHz 64/7 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 76/7 با ثابت کوپلاژ Hz 56/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژن‌هایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 56/7 ، Hz 44/7 و Hz 04/1 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهای dو d’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 44/7 با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 شکافته مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d توسط هيدروژنهای e’,e و c’,c به صورت دوتايي دوتايي در ناحيه ppm 05/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 80/15و Hz 84/8 شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 35/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 93/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ ميباشد.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 03/164 مربوط به C4 و C4’، 00/148 مربوط به C8 و ′C8، 56/136 مربوط به C6 و C6’، 63/133 مربوط به C9 و C9′، 70/131 مربوط به C7 و C7’، 07/130 مربوط به ′C5 و C5’، 02/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11و C11′، 56/124 مربوط بهC10 و C10′، 82/69 مربوط به C3 و C3′، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-7- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLCl2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-39 و 3-40) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژن ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 17/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 16/8 است و در ناحيه ppm 03/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهایf’,f توسط هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي در ناحيهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 88/7 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 78/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 64/7 و Hz 56/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 76/7 و Hz 72/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e’,e توسط هيدروژنهای d’,d به صورت دوتايي در ناحيه ppm 43/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 ظاهر مي‌شوند. در ناحيه ppm 36/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 91/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 30/164 مربوط به C4 و C4’، 01/148 مربوط به C8 و C8′ و C6 و C6’، 25/136 مربوط به C9 و C9’، 60/133 مربوط به کربن C7 و C7’، 11/132 مربوط به C5 وC5′، 06/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11 و C11′، 56/124 مربوط به C10 و C10’، 82/69 مربوط به C3 و C3′، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و ′C2 نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.