دانلود پایان نامه

گونه H. digitiformis از نظر شكل گره استايلت و فاصله مجراي ريزش غده پشتي مري با گونه مورد بررسي اختلاف دارد. در گونه فوق سطح جلويي گره استايلت محدب و نوك استايلت به سمت جلو متمايل است، در حاليكه درگونه مورد بررسي سطح جلويي گره استايلت تخت و نوك گره ها اندكي به سمت جلو متمايل شده است. درگونه H. paxili شاخص oکمتر (23 تا 30 در مقابل 3/33 تا6/53)، طول استايلت بلندتر (28 تا 31 در مقابل 23 تا 28 ميكرون) و محل فاسميد سه شيار جلوتر و يا عقب تر ازمحل مخرج است، در حاليكه در گونه شناسايي شده محل فاسميد دو تا پنج حلقه بالاتر از مخرج است. گونة H. erythrinae از نظر طول استايلت (26 تا 30 در مقابل 25 تا 27 ميكرون) و شكل دم (انتهاي دم گرد و بدون زائده، درمقابل دم داراي زائده يا Outgrowth) با گونه مورد بررسي تفاوت دارد. گونه H. microlobus نيز از لحاظ خصوصيات زير با گونه مورد بررسي متفاوت است:
1- شيارهاي مياني سطوح جانبي در ناحية دم به هم متصل مي شوند ولي درگونه مورد بررسي اين خطوط در تمام بدن جدا مي باشند.
2- فاسميدها به شيارهاي سطوح جانبي مي چسبند در حاليكه درگونه مورد بررسي فاسميدها واضح تر و در قسمت مياني شيارها قرار دارند.
3- شيارهاي دم در ناحيه شكمي متراكم تر در حاليكه درگونه شناسايي شده حلقه ها يكنواخت تر و تراكم كمتري دارند.
4- وجود يك سري شيارهاي يكنواخت و باريك در انتهاي ناحيه پشتي دم كه در گونه شناسايي شده وجود دارد ولي در گونه فوق اين شيارها يكنواخت نبوده و پهن تر هستند.
اندازه و مشخصات گونه جدا شده با شرحي كه توسط شر (Sher, 1965)، فورچونر (Fortuner, 1985)، كرال (Krall, 1990) و فيروزا و مقبول (Firoza and Maqbool, 1994) ارائه شده است، مورد مقايسه قرار گرفت. جز در شاخص a، كه در شرح كرال اندكي بيشتر از گونه جدا شده مي باشد، در ساير موارد مطابقت كاملي به چشم مي خورد.
اين گونه اولين بار توسط استينر (Steiner, 1914) از سوئيس گزارش گرديده است. خيري (1971) نخستين بار در ايران ازخاك اطراف ريشة چاي، مركبات از شمال و يونجه در اصفهان گزارش نمود. سپس تنها معافي (1367) از خاك ريشه درختان نارنگي در استان هرمزگان، كارگر (1368) از خاك اطراف ريشه درختان انار در استان يزد، نيكنام (1370) از خاك اطراف ريشه ذرت از مغان، پاك نيت (1370) از خاك تاكستانهاي استان فارس، مهديخاني (1371) از خاك اطراف ريشه چغندرقند، نوري (1374) از خاك اطراف ريشه گوجه فرنگي، كدوي مسمايي و بادنجان، قنبرنيا (1376) از مزارع پنبه ورامين، سراجي (1379) از خاك اطراف ريشه گندم در سيستان، جمالی (1379) از خاك اطراف ريشه گندم، ذرت و برنج در مناطق مختلف استان اصفهان و جهانشاهی (1382) از خاک اطراف ریشه درختان پرتقال در منطقه جيرفت استان کرمان گزارش نموده اند. در اين بررسي گونه مورد بحث از خاك اطراف ريشه پسته و مو جمع آوري و تشخيص داده شد.
4-4- جنس Rotylenchus Fillipjev, 1936
اين جنس متعلق به خانواده Hoplolaimidae و زيرخانوادهHoplolaiminae مي باشد. اندازه نماتدهای بالغ به طور متوسط 9/1-6/0 میلیمتر و پس از کشتن با حرارت از سمت شکمی پیچ خورده و به شکل حرف و یا مارپیچی دیده می شوند (شکل4-1). سر از بدن جدا و یا همطراز با بدن در یک سطح، شبکه کوتیکولی سر متوسط تا قوی، تیغه ضخیم به طول 50-25 میکرون با گره های انتهایی گرد که از سمت جلویی دندانه دار است. غده پشتی مری اغلب حدود 5 میکرون زیر تیغه باز می شود. حباب میانی مری، توسعه یافته و طول غده های مری یک تا دو برابر عرض بدن و از سمت پشتی-جانبی با روده همپوشانی دارد. سطوح جانبی با چهار خط، فاسمیدها کوچک، نقطه مانند و نزدیک و یا روی دم، منفذ تناسلی ماده در وسط بدن با دو تخمدان مخالف در جهت یکدیگر، طول دم نماتد ماده حدود عرض بدن در ناحیه مخرج و اغلب گرد و صاف، نماتدهای نر با دم مخروطی شکل کوتاه که توسط بورسا پوشیده می شود. اسپیکول و گوبرناکولوم به طور نسبی توسعه یافته است.
این جنس انگل خارجی و نیمه داخلی ریشه هستند.گونه R. robustus به طیف وسیعی از گیاهان به ویژه در خاک های شنی اروپای غربی، شوروی سابق، هند، امریکای شمالی و جنوبی حمله می کنند. گونه R. buxophilus روی ریشه گیاهان متعددی به ویژه گیاه Buxus sempervirens در آمریکای شمالی و اروپا وجود دارند (Fortuner, 1991)).
4-4-1-گونه Rotylenchus glabratus Kankina & Teben’kova, 1980
شکل(4-1) و جدول(4-5)
سر نیمه کروی، تقریباً offset، دارای سه تا چهار حلقه. تصاویر SEM نشان می دهد که دیسک سر کمی گرد است و به وسیله 4 دیسک بزرگ احاطه شده (دو تا زیرشکمی و دو تا زیر پشتی و در ناحیه جانبی دیسک ها کوچکتر و مشخص تر). شیارهای سر واضح، واجد آمفید. عرض بدن در ناحیه شکاف تناسلی ماده حدود 5 میکرون و اندکی به سمت داخل فرورفتگی دارد. اپیپتیگماتا نزدیک روزنه تناسلی واقع شده، رحم و اسپرماتکا دچار اضمحلال شده اند. دم دارای اشکال مختلف می باشد و انتهای آن دارای یک زائده می باشد. دم حلقه حلقه نیست ولی دارای شیار (12-8 شیار) می باشد. فاسمید حدوداً 11-5 شیار پیش از مخرج قرارمی گیرد. خطوط داخلی شیارهای جانبی، در نزدیک انتهای دم (زائده انتهای دم) در هم ادغام می شوند.
بحث:
مقایسه اندازه ها و اشکال ترسیم شده با اندازه ها و اشکال ترسیم شده توسط Kankina& Teben’kova, 1980 و همچنین با استفاده از کلید ارائه شده توسط گرارت و باروتی (Geraert & Barooti, 1996) نمونه های یافت شده، R. glabratus تشخیص داده شد. اختلافات جزئی بین نمونه های گزارش شده از قم با نمونه های گزارش شده از قزوین و تهران توسط گرارت و باروتی (1996) و همچنین با نمونه های ارائه شده توسط Kankina& Teben’kova, 1980 به شرح ذیل وجود داشت:
اختلاف در اندازه فاکتور b (8/7-4/5 در مقابل 7/7-2/6 (قزوین) و 5/7-2/6 (تهران) و نیز 8/7-7/6 (Teben’kova) وجود داشت و همچنین اندازه استایلت نمونه های جمع آوری شده از قم اندکی متفاوت بود (26-20 در مقابل 23 (قزوین) و 24-23 (تهران) و 25.2-24.6 (Teben’kova)).

شکل 4-1 Rotylenchus glabratus: ماده (A-E). A: بخش جلويی بدن B: اندام توليد مثل، C: دم. ماده، D: سطوح جانبی، E: تمام بدن
Fig. 4-1: Rotylenchus glabratus Female (A-E). A: Anterior region B: Reproductive system;; C:Tail D: Lateral field; E: Entire body.
Origin Qom region
Geraert & Barooti
(1996)
Geraert & Barooti
(1996)
Teben’kova