دانلود پایان نامه

BW 21.5±4.9(18-25) –
Tail 47.5±12(39-56) –
T-annules 25.5±7.8(20-31) 25
ABW 16.0±2.8(14-18) –
این گونه اولین بار توسط سینهورست در سال 1963 از خاک اطراف درختان جنگلی از کشور ساحل عاج جمعآوری شده است. . در اين تحقيق گونة فوق از خاک اطراف ريشه پسته جمع آوری و تشخيص داده شد.
4-2- جنس Merlinius Siddiqi, 1970
اين جنس به خانواده Dolichodoridae تعلق دارد. نماتدهايي هستند با اندازه كوچك تا متوسط (5/0 تا 5/1 ميليمتر) كه بعد از تثبيت، اغلب كمی از سمت شكمي خميده مي‌‌شوند. كوتيكول با شيارهاي عرضي مشخص و گاهي داراي شيارهاي طولي كه ظاهري مشبك بوجود مي‌‌آورد. حلقه‌‌هاي كوتيكولي ممكن است توسط نقاط كوچكي بطور نامنظم پوشيده شوند كه در اين صورت در برش عرضي، شبيه شيارهاي طولي به نظر مي‌‌ر‌‌سند. سطوح جانبي بدن داراي شش شيار طولي كه ممكن است بين شيارها، خطوط اضافي نيز ديده شود. دايريدها در صورت وجود، در مقابل منفذ ترشحي و در محلي كه سطوح جانبي داراي چهار شيار طولي است، مشاهده مي‌شوند. بخشهاي جانبي سر ممكن است از بخشهاي شكمي و پشتي كوچكتر باشد. شيارهاي سر توسط شيارهاي طولي قطع شده و به شش بخش تقسيم مي‌‌شود. استايلت باريك، ظريف تا قوي، طول آن در گونه‌‌هاي مختلف از 10 تا 13 ميكرون متغير است. قسمت مخروطي استايلت بلندتر از پايه و50 تا60 درصد كل طول استايلت مي‌‌باشد. فاصله محل ريزش غده پشتي مري از زيرگره استايلت يك تا سه ميكرون. حباب مياني در وسط مري يا كمي جلوتر از آن واقع شده است. دم در ماده‌‌ها استوانه‌‌اي شكل تا مخروطي با طول متوسط (4-2=C) مي باشد. فرج بسته و بصورت شكافي، واژن ممكن است در قسمت جلو ضخيم شده باشد و از نماي شكمي، بيضوي ديده شود. اپي‌‌پتيمگا (Epiptigma) بصورت منفرد يا جفتي وجود دارد. آلت تناسلي نر، فاقد غشاء كوتيكولي ظريف در قسمت داخلي (Velum) و بدليل ثابت بودن اندازه در يك گونه، طول آن شاخص مفيدي براي تشخيص گونه‌‌ها مي‌‌باشد. گوبرناكولوم از منفذ دفعي- تناسلي برون نمي‌‌آيد و از ديد جانبي، بعضي مواقع چين خورده به نظر مي‌‌رسد. زائده هيپوپتيمگا (Hypoptygma) وجود دارد(Brzeski,1991).
بحث
آلن (Allen, 1955) براي اولين بار جنس Tylenchorhynchus را معرفي كرد. در سال 1970 صديقي گونه‌‌هايي از اين جنس با مشخصاتي، مانند وجود شش شيار طولي در سطوح جانبي بدن، وجود دايريد در اغلب گونه‌‌ها، دارا بودن زائده اپي‌‌پتيگما (Epiptygmata) در ناحيه فرج، گوبرناكولوم كوچك و هلالي شكل، آلت تناسلي استوانه‌‌اي با انتهاي پهن وگرد و بدون غشاء كوتيكولي را در جنس Merlinius قرار داد. اختلافات بارز اين جنس با جنس Geocenamus كه در سال 1968 توسط تورن و مالك گزارش شده به شرح زير عنوان گرديده است:
جنس Geocenamus داراي فرورفتگي عميق در محل برخورد سر با بدن و ديسك مشخص و برجسته روي سر مي‌‌باشد. در حاليكه در جنس Merlinius محل برخورد سر با بدن كمي فرورفته و ديسك سر نيز مشخص نيست(Sidddiqi, 1986) . در بازنگري زير راستة Tylenchina، فورچونر و لوك(Fortuner & Luc, 1987) ديسك سر را در جنس Geocenamus گرد و مدور و در جنس Merlinius، بيضوي تا ليمويي شكل توصيف كرده‌‌اند. فورچونر و لوك(1987) از شبكه كوتيكولي سر بعنوان يك صفت عمده براي تفكيك اين دو جنس در دو زير خانواده متفاوت، استفاده نموده اند و شبكه كوتيكولي سر را در جنس Geocenamus بسيار ضعيف و در جنس Merlinius ضعيف تا متوسط بيان مي‌‌كنند. صديقي (1986) گونه‌‌هاي مختلف را بر اساس طول استايلت در جنسهاي Scutylenchus ,Hexadorus ,Nagelus قرار داده است و طول استاليت را براي جنس Geocenamus بيش از 20 ميكرون و در جنس Merlinius كمتر از 20 ميكرون در نظرگرفته است. فورچونر و لوك (1987) طول استاليت را در Geocenamus 25 تا 30 ميكرون و در Merlinius 19 تا 50 ميكرون معرفي نموده‌‌اند. بر اساس عقيده برزسكي (Brezeski, 1991 b) با توجه به تصاوير بدست آمده از ميكروسكوپ الكتروني نگاره(SEM) ، نمي‌‌توان دو جنس فوق را بر اساس خصوصيت ديسك سر و فرورفتگي آن از هم متمايز كرد؛ چرا كه شكل سر بايد يك مشخصه نسبتاً ثابت در مورد جنس باشد، در حاليكه در بين گونه‌‌هاي مطالعه شده، تنوع زيادي در فرم اتصال سر به بدن به چشم مي‌‌خورد و سر ممكن است همطراز، كمي فرورفته يا داراي فرورفتگي عميق نسبت به بدن باشد. در مورد شبكه كوتيكولي سر نيز، بدليل مشكل بودن قضاوت، نمي‌‌توان از آن به منظور تفكيك دو جنس استفاده كرد، زيرا هر دو جنس داراي گونه‌‌هاي متعددي هستند كه شبكة كوتيكولي سر آنها از نظر شدت و ضعف، بسيار متنوع مي باشد. همچنين به راحتي نمي‌‌توان بر اساس طول استايلت گونه‌‌ها را در داخل يك جنس مشخص قرار داد، چون اندازه‌‌هاي استايلت در بين گونه ها از همپوشاني برخوردار است. با عنايت به مطالب فوق الذكر و عدم پيوستگي صفات پيشنهاد شده، نظرات صديقي (1986) و فورچونر و لوك (1987) كه براي تفكيك دو جنس Geocenamus و Merliniusارائه شده است، از نظر برزسكي(1991) قابل قبول نمي‌‌باشد وچون اختلاف محسوس ديگري بين دو جنس مذكور وجود ندارد، دو جنس Geocenamus و Merlinius همنام شدند. ولی مجددا نظرات Siddiqi مورد قبول قرار گرفته و از این طبقهبندی برای جنسهای خانواده Dolichodoridae و زیر خانواده Telotylenchinae و Merliniinae استفاده شد (Decaemer and Hunt, 2006). در نمونه‌‌هاي مورد بررسي، از اين جنس دو گونه مورد شناسائي قرار گرفت.
4-2-1. گونه Merlinius brevidens (Allen, 1955) Siddiqi, 1970
=Tylenchorhynchus rugosus Siddiqi, 1963
=Merlinius rugosus (Siddiqi, 1963) Siddiqi, 1970
=Scutylenchus rugosus (Siddiqi, 1963) Siddiqi, 1979
=Tylenchorhinchus cylindricaudatus Ivanova,1968
=Merlinius cylindricaudatus (Ivanova, 1968) Siddiqi, 1970
=Scutylenchus cylindricaudatus (Ivanova, 1968) Siddiqi, 1979
=Scutylenchus apricus Andrassy, 1980
=Merlinius apricus (Andrassy, 1980) Fortuner & Luc, 1987
اندازه ‌‌ها: جدول شماره(4-2)
مشخصات:
ماده: نماتدهاي كرمي شكل هستند كه پس از تثبيت شدن بصورت مستقيم تا كمي خميده در مي‌‌آيند. بدن استوانه‌‌اي، به طرف سر و انتها كمي باريك مي‌‌شود. پوست داراي شياره‌‌هاي عرضي ظريف، فاصله دو شيار عرضي از يكديگر در وسط بدن، يك ميكرون است. سطوح جانبي داراي شش شيار طولي، عرض باند آن در وسط بدن پنج تا هفت ميكرون (حدود يك سوم تا يك چهارم عرض بدن) مي‌‌باشد. پوست در خارج از سطوح جانبي بدن فاقد شيارهاي طولي است. دايريدها مشخص و در مقابل منفذ ترشحي و در جايي كه سطوح جانبي داراي چهار شيار طولي مي باشد، ديده مي‌‌شوند. سر كروي، همطراز بدن يا كمي فرورفته نسبت به آن، داراي پنج تا شش شيار عرضي ظريف و بلندي سر سه تا چهار و عرض آن در قاعده هفت تا نه ميكرون است. شبكه كوتيكولي سر با رشد متوسط و حاشيه خارجي آن به اندازه دو تا سه شيار به درون بدن امتداد مي يابد. استايلت خوب رشد كرده، قسمت مخروطي نصف طول كل استايلت، گره‌‌هاي انتهايی آن گرد و متمايل به سمت عقب بدن مي باشند. فاصله محل ريزش غدة پشتي مري از انتهاي استايلت نيم تا دو ميكرون است. مري توسعه يافته، لوله اوليه مري استوانه‌‌اي شكل، حباب مياني مری بيضوي، به ابعاد 10 ( 15 ميكرون و داراي دريچه، محل آن در نيمه اول مري (9/44-6/41 = MB) و لوله ثانويه مري استوانه‌‌اي باريك و بلند بوده و حلقه عصبي در وسط آن قرار دارد. حباب انتهايی مري گلابي شكل و به صورت اتصالي با روده، دريچه بين مري و روده مشخص و نيمه كروي است. طول هميزونيد 5/2 تا چهار ميكرون و به فاصله سه شيار جلوتر از منفذ ترشحي، هميزونيون به طول يك شيار بدن و به فاصله 13 ميكرون عقب ‌‌تر از منفذ ترشحي قرار دارد. فرج شكافي، در نيمة دوم بدن، داراي زائده اپي‌‌پتيمگا، ماده داراي دو تخمدان كه در طرفين شكاف تناسلي امتداد يافته‌‌اند. كيسه ذخيره اسپرم كروي شكل و در امتداد محور تخمدان، حاوي اسپرمهاي گرد به قطر دو ميكرون، تخمكها در يك رديف قرار دارند. دم نيمه استوانه‌‌اي با انتهاي گرد، صاف و بدون شيار و داراي 31 تا 50 شيار عرضي مي باشد. فاسميدها مشخص و تقريباً وسط دم قرار دارند.
نر: یافت نشد..
بحث:
بر اساس كليدهايی که توسط تارجان (Tarjan, 1973) و برزسكي (Brzeski, 1991)، در مورد تشخيص گونه‌‌هاي جنس Geocenamus ارائه داده شده است، مشخصات و اندازه‌‌هاي افراد نمونه با گونه M. brevidens مطابقت كامل نشان مي دهد. به جهت شباهتهايي كه بين اين گونه و گونه‌‌هاي M. alboranensis ،M microdorus و M. nanus وجود دارد، گونه مذكور با گونه‌‌هاي فوق نيز مقايسه گرديد.