مقاله رایگان با موضوع آخرالزمان و همسایگان

( بخاری،1410ق، ج3 ص76)
Widget not in any sidebars

«پیش از از این که مردمی این شهر«کعبه» را غارت کنند سپاهی می رسد وبا آنان می جنگد حتی اگر دربیابان باشند زمین همه آنان را فرو می برد ، پرسیدم : حتی اگر بعضی از آن ها کراهت داشته باشد ؟ گفت : خدا آن ها را به جان خود می اندازد «ترجمه ماتن»
4- ابن ماجه درسنن خوددرکتاب الفتن در«باب جیش البیدا»
ابن ماجه ازابن ابی شیبه نقل کرده که رسول خداص فرمود:
لا ینتهی الناس عن غزو هذاالبیت ، حتی یغزوه جیش ، حتی اذاکانوا بالبیداء خسف باولهم واخرهم ولم ینج اوسطهم ؛
مردم از جنگ این خانه (کعبه) خلاص نمی شوند تااین که سپاهی آهنگ آن می کند. هنگامی که این سپاه به بیداء رسید ، اول تا آخرشان درزمین فرومی روند ووسط های آن ها نیزنجات پیدا نمی کنند.«ترجمه ماتن»،(ابن ماجه ،1429ق،ج2 ص1351).

5-در سنن ترمذی همین حدیث ، با چندین سند درباب « ماجاء فی الخسف» آمده است. حدیث دیگری راازسنن ترمذی نقل می کنیم. از رسول خدا ص نقل می کند که آن حضرت فرمود :
« یکون فی آخرهذه الامه خسف ومسخ وقذف ؛ دردوران آخرالزمان فرورفتن ، مسخ وقذف رخ می دهد«ترجمه ماتن».( ترمذی 1403ق،ج3.)
6- سنن ابی داوود : حدثنا محمد بن المثنی ، حدثنا معاذ بن هشام، حدثنی ابی، عن قتاده، عن صالح ابی الخلیل ، عن صاحب له، عن ام سلمه زوج النبی«ص» عن النبی«ص»: قال:
یکون اختلاف عند موت خلیفه ، فیخرج رجل من اهل المدینه هاربا الی مکه، فیاتیه ناس من اهل مکه فیخرجونه وهم کاره فیبایعونه بین الرکن والمقام ، ویبعث الیه بعث من اهل الشام فیخسف بهم بالبیداء بین مکه والمدینه ، فاذا رای الناس ذلک اتاه ابدال الشام وعصائب اهل العراق فیبایعونه ثم ینشاء رجل من قریش اخواله کلب فیبعث الیهم بعثا فیظهرون علیهم، وذلک بعث کلب ، والخیبه لمن لم یشهد غنیمه کلب ، فیقسم المال، ویعمل فی الناس بسنه نبیهم«ص» ویلقی الاسلام بجرانه فی الارض ، فیلبث سبع سنین ثم یتوفی ویصلی علیه المسلمون؛(ابی داوودج2ص422ح4366)
« شرح حدیث: در کتاب عون المعبود ج11 ، ص376، در شرح این حدیث چنین آمده است:
« هاربا من مکه» لانها مامن کل من التجا الیها ، ومعبد کل من سکن فیها. قال الطیبی-ره- وهو المهدی ؛ زیرا ابوداوود این حدیث را در باب المهدی، یادآور شده است.
«فیاتیه ناس من اهل مکه» ای بعد ظهورامره، ومعرفه نورقدره .
«فیخرجونه» من بیته«وهوکاره» اما بلیه الاماره واما خشیه الفتنه ، والجمله حالیه معترضه.
«بین الرکن والمقام» یعنی میان رکن حجرالسود ومقام ابراهیم «ع»
«ویبعث» به الصیغه المجهول ، ای یرسل الی حربه وقتاله ، مع انه من اولاد سیدالانام واقام فی البلد الحرام .(بعث جیش از اهل شام ) .«بیداء» موضعی میان مکه ومدینه است.
«فاذارای الناس ذلک» ای ما ذکرمن خرق العاده ، وما جعل للمهدی من العلامه .«ابدال» جمع بدل ، یعنی اولیاء وعباد.
«عصائب اهل العراق» یعنی خیارهم.
«ثم ینشا» ای یظهر. «رجل من قریش» هذا هو الذی یخالف المهدی .« اخواله» یعنی اخوال آن مرد قریشی .«کلب» یعنی امه کلیبه.
فینازع المهدی من امره ، ویستعین علیه باخواله من بنی کلب.«فیبعث الیهم بعثا» یعنی آن مرد قریشی کلبی ، سپاهی را به سوی بیعت کنندگان با مهدی ، گسیل می دارد.
«الیهم» ای الی المبایعین للمهدی ، «علیهم» ای فیغلب المبایعون علی البعث الذی بعثه -«وذلک بعث کلب» یعنی انگیزه آن سپاه انگیزه نفسانی است.
« ویعمل» المهدی فی الناس بسنه نبیهم«ص» و«ویلقی الاسلام بجرانه».
«ترجمه شرح حدیث :هنگام مرگ خلیفه اختلاف می شود ومردی ازاهل مدینه خارج می شود وبه مکه پناه می برد ،زیرا جای امنی است برای هر کسی که به آن پناه برد، که الطیبی گفته : آن مرد مهدی است؛ زیرا ابوداوود را در باب مهدی آورده ومردمی از اهل مکه به او می رسند «یعنی هنگام ظهوراو» واو را از خانه اش بیرون می کنند در حالی که او کراهت دارد«جمله معترضه است» خواه به خاطر ترس ازحکومت بر آن ها یا ترس از فتنه ، میان رکن حجراسود ومقام ابراهیم ع «ویبعث» صیغه مجهول است یا برای جنگ وکشتن او می فرستد با وجود این که او از فرزندان بهترین خلق وساکن شهر حرام وگروهی از مردم شام به او می رسند،در«بیداء» وآن مکانی بین مکه ومدینه واگر مردم آن خرق در عادت را ببینندونشانه ای از مهدی یافتند، «ابدال» یعنی اولیاء وبندگان شامی وعصائب عراق ؛ یعنی بهترین مردم عراق ،« ثم ینشی رجل ؛ سپس مردی از قریش ظهور می کند که با مهدی مخالفت می کند و«اخوال» دایی های آن مرد قریشی که نامش کلب است ، با مهدی به خاطر رسالت او ، نزاع می کندودایی های او که از بنی کلب هستند به یاری او می شتابند ، وسپاهی را به سوی بیعت کنند گان با مهدی روانه می سازد، «الیهم» یعنی به سوی بیعت کنندگان بامهدی ،«علیهم» یعنی بیعت کنندگان با مهدی براو غلبه می کنند وپیروز می شوند ، زیرا انگیزه آو ودایی هایش «بنی کلب ، انگیزه ی نفسانی بود»و «یعمل» ومهدی با مردم مانند سنت پیامبر«ص» رفتار می کند واسلام را به همسایگان خود می رساند.«ترجمه ماتن».
ت- پرچم های سیاه «رایات سود»
ازدیگرنشانه هایی که ازعلایم آخرالزمان ویا ظهورحضرت مهدی ع درروایات شیعه وسنی مطرح شده « برافراشته شدن پرچم های سیاه » . «رایات سود» است.در تعابیر روایی آمده این پرچم ها برای حمایت وهدایت ، در مسیر امام مهدی ع از سمت خراسان برافراشته وبه حرکت درمی آید . درروایات شیعه نیز این نشانه مطرح شده واین پرچم ها وحرکت آن را، حق تلقی کرده است.(نعمانی،1403ق ص251)