مقاله رایگان با موضوع شهرهای خراسان و احکام شرعی

عوامل اعتبار صحیح بخاری نزد علمای اهل سنت :
قدمت کتاب به لحاظ جامعیت ، زیرا صحیح بخاری جامع ترین ودرعین حال متقن ترین کتابی است که درنیمه اول سده سوم هجری فراهم شده است ، نووی ازعلمای بزرگ اهل سنت می نویسد : علما به اتفاق معتقدند که صحیح ترین کتاب ها پس ازقرآن صحیح بخاری وصحیح مسلم است وامت ، همگی این دو کتاب راپذیرفته اند .(نجاتی موسوی ،1389 ،ص 9)
Widget not in any sidebars

کتاب بخاری در مقایسه با صحیح مسلم صحیح تروفایده اش بیشتر است .
نکته مهم؛ اینست که بخاری به ذکرفضایل اهل بیت به خصوص در فضیلت امیرمومنان (ع) علی بن ابیطالب نپرداخته ولی روایات بسیاری در مورد تمجید معاویه آورده است درحالی که روایات صحیحی مطابق شرایط گزینش بخاری موجود بود آنها را نادیده گرفته است مثل حدیث مربوط به «آیه تطهیر»، «غدیرخم» و«حدیث طائر» که متواترند را نیاورده است . که حاکم نیشابوری در المستدرک به انها اشاره کرده است. (همان ،ص 10)
2-5 صحیح مسلم بن حجاج قشیری :
مولف آن ابوالحسن بن حجاج قشیری نیشابوری در سال 204 هجری قمری در نیشابور به دنیا آمد ودر سال 261 هجری در همین شهر وفات یافت وی تحصیل را اززادگاه خود شروع کرد وسپس برای تکمیل علوم وحدیث به خراسان ، حجاز، عراق ، شام، ومصرمسافرت کرد واساتید اوبخاری،احمد بن حنبل بودند .
دکترمحمد عجاج الخطیب در حق وی گوید: بلغ الامام مسلم منزله رفیعه فی العلم وکان بعض الائمه یقدمه فی معرفه الصحیح علی مشایخ ذلک العصر وقد اثنی علیه معاصروه وجمهور اهل العلم من بعده .
« امام مسلم در علم به منزلتی بالا رسید وبرخی اورا درشناخت حدیث صحیح برعلمای حدیث آن دوره ، رجحان می دادند ومعاصرانش وعلمای بعدی او را ستودند.»(ترجمه ی ماتن)
اساتید او : یحیی بن یحیی ، احمد بن حنبل، اسحاق بن راهویه ومحمد بن اسماعیل بخاری هستند.
دکترمحمد مطرالزهرانی درباره کتاب گوید: وقد اعتنی العلماء بصحیح مسلم روایه واسماعا .
« علماء به روایات مسلم ، از نظردیدن وشنیدن حدیث اهتمام کردند.»(ترجمه ماتن)
، صحیح مسلم بعد از صحیح بخاری معتبرترین کتاب نزد اهل سنت است که برخی آنرا بر صحیح بخاری مقدم شمرده اند وآن هم بخاطرچینش احادیث وساختار خاصی که در کتاب مسلم به کاررفته موجب شده برخی صحیح مسلم رابربخاری ترجیح دهند ، شمار روایات مسلم 7275روایت که با حذف مکررات 3018 روایت است ، اعتبارصحیح مسلم بخاطراین است که احادیث مجمع علیه را آورده است ، عثمان بن عبدالرحمن معروف به ابن الصلاح در مقدمه گوید: وروینا عن مسلم انه قال لیس کل شی عندی وضعته ههنا یعنی فی کتابه الصحیح انما وضعت ههنا ما اجمعوا علیه .
«واز مسلم روایت کردیم و او گفته که هرحدیثی را در کتابم یعنی صحیح خودم نیاوردم ، وفقط احادیثی که بر آن اجماع نمودند را آوردم.»(ترجمه ماتن)(نجاتی موسوی ،1389،ص13)
3-5 سنن ابی داوود :
مولف آن سلیمان بن اشعث سجستانی ، ابوداوود در سال 202هجری به دنیا آمد ودرسال275 در بصره وفات یافت . ابوداوود برای فراگیری حدیث به شهرهای خراسان ، شام، مصرو حجازمسافرت کرد وتاپایان عمر در بصره اقامت گزید اساتید اواحمدبن حنبل ،یحیی بن معین ، محمد بن عیسی بن نجیح ، اسحاق بن راهویه بودند. اوازافراد ی چون احمد بن حنبل ، احمدبن ابی صالح ، مسلم بن ابراهیم ، احمد بن عبید وسلیمان بن حربی روایت کرده است. فایده سنت نویسی ، اطلاع یافتن برمدارک احکام است که از سنت پیامبر (ص) استفاده می شود وابوداوود به دنبال آن بود که احادیثی گرد آورد که برای استدلال فقها به کارآید واحکام شرعی از آن استخراج واستنباط شود ابوداوود درباره کتابش گوید: کتبت عن النبی(ص) خمس مئه الف حدیث وانتخبت منها اربعه آلاف وثمانی مئه حدیثا : از روایات رسول خدا(ص) پانصد هزارحدیث نوشتم واز میان آن ها4800 حدیث را گزینش کردم وکتاب سنن رابااین احادیث گزینش شده نوشتم .(همان ، ص21 تا23)

بسیاری از عالمان اهل سنت بعد از صحیح بخاری ومسلم سنن ابوداوود رادرمرتبه سوم قرارمی- دهند. ابراهیم بن اسحاق حربی در مقدمه سنن ابوداوود می نویسد: دانش حدیث دردست ابوداوود همانگونه بود که آهن دردست داوود پیامبر(ص) وکتاب او به روایت ابوعلی لولویی انتشار یافته است .
سنن ابوداوود 5274 حدیث رادرچهل کتاب و1871 باب مطرح کرده است ودرجلد چهارم « کتاب المهدی» دوازده حدیث درباره امام مهدی «عج» اورده است ودرهمین کتاب ، حدیث « اثنی عشر خلیفه» از رسول خدا(ص) نقل کرده است وبرخی گفته اند : ابوداوود براین عقیده بود که امام مهدی دوازدهمین جانشین رسول خدا(ص) است. (قادری ،1388،ص42)
4-5 سنن ترمذی :
مولف : ابو عیسی محمد بن سوره بن ضحاک سلمی ضریر ،ترمذی تولد او درسال 209 هجری در روستای بوغ ازروستاهای شهرترمذ درمنطقه خراسان بزرگ ودرکناررودجیحون به دنیاآمد ودرسال279ه.ق در همین شهر وفات یافت .
شرح حال مولف : مولف برای طلب حدیث به شهرهای مختلف از جمله خراسان ، عراق ، حجاز، بغداد مسافرت نمود ، آنگاه به زادگاه خود بازگشت وکتاب سنن را در همین شهرنگاشت ، برخی گفته اند او درپایان عمر نابینا شد، لذا به او لقب ضریر داده اند.
اودارای حافظه وهوش سرشاری بود، ونخستین کسی است که اصطلاح « حسن» را برای آن دسته ازاحادیثی که یک درجه ازصحیح کمتراست را باب کرد، پیش ازاوحدیث تنها به صحیح وضعیف تقسیم می شد.(نجاتی موسوی ، 1389، ص24.)
اساتید او: قتیبه بن سعید ، اسحاق بن راهویه، ابومصعب زهری ، یحیی بن اکثم(که نزد مامون باامام جوادع مناظره کرد).
سنن ترمذی به نام های جا مع ترمذی ، صحیح ترمذی، جامع صحیح نیز معروف است . از نظرالبانی این عنوان (جامع ترمذی) ازآن جهت بر این کتاب زیبنده است که اودرکتابش فوائد وعلومی راآورده که حتی درصحیح بخاری وسایرکتب یافت نمی شود.(همان)
ترمذی غیراز سنن تالیفات دیگری دارد عبارتنداز: کتاب العلل، کتاب التاریخ، کتاب الشمائل، کتاب اسماء الصحابه؛ ترمذی درمقدمه سنن درتعریف کتابش می نویسد : صنفت هذاالکتاب وعرضته علی علما الحجازوالعراق والخراسان فرضوا به وقالوا من کان هذا الکتاب فی بیته فکانما فی بیته نبی یتکلم ؛ وقتی این کتاب راتالیف کردم ، برعلمای حجازوعراق وخراسان عرضه کردم وآنان این کتاب را تایید کرده وگفتند هرکس درخانه اش این کتاب باشد ، گویا پیامبری در خانه اش داردوسخن می گوید.
(قادری 1388،ص45)