دانلود پایان نامه

پ) رايانه‌هاي نسل سوم:
در اوايل دهة 1960 در نتيجه پيشرفتهاي اساسي در زمينه فن‌آوري مدارهاي الكتريكي، تغيير عمده‌اي در ساخت رايانه‌ها ايجاد گرديد. ساخت صفحات مدار مينياتوري كه جانشين مدارهاي حجيم آن زمان گرديدند سرعت انجام گرفتن اعمال رايانه‌اي را تا هزار برابر افزايش دادند. نسل سوم نسبت به نسل دوم اندازه‌اي كوچكتر داشتند. گرماي كمتري توليد مي‌نمودند، انرژي كمتري نيز مصرف مي‌نمودند و ضمن اينكه ظرفيت حافظه آنها افزايش يافته بود از حافظه كمكي نيز برخوردار بودند. رايانه‌هاي اين نسل همه منظوره بودند نه تك منظوره و توانايي انجام محاسبات پيچيده و طولاني و علاوه بر اين پردازش الفبايي را داشتند و در اين دوران بود كه ديسك سخت مغناطيسي نيز براي ضبط و ذخيره داده‌ها ساخته شد.
ج) رايانه‌هاي نسل چهارم:
اختراع تراشه‌هاي سيليكان يا مدارهاي مجتمع تحول بزرگي در ساخت رايانه‌ها ايجاد نمود. اين تراشه‌ها به اندازه‌اي كوچك هستند كه چندين عدد از آنها در سر يك انگشت جا مي‌گيرد و هر يك مي‌تواند جايگزين هزاران ترانزيستور شده، حاوي هزاران قلم داده و دستور برنامه باشد. ساخت ميني‌رايانه‌ها، حافظه جانبي بنام ديسك نرم لرزان يا ديسك، ريز پردازند‌‌‌ه‌ها و واحد پردازش مركزي در رايانه‌هاي نسل چهارم تحولي ايجاد نمود. (فتح‌آبادي و علاقه‌بند، همان، ص 13 ـ 6)
بطور كلي مي‌توان گفت، در دهه 1950 رايانه‌ها صرفا كاربرد علمي داشتند و علاوه‌ بر بزرگ و پر هزينه بودن مشكل برنامه‌ريزي نيز وجود داشت. در دهه 1960 عملاً رايانه‌ها در سازمان‌ها بكار گرفته شدند و كاربردهايي در قسمتهاي حسابداري و مالي و در فعاليتهاي حجيم يا محاسبات ساده مثل ارائه فيش‌هاي حقوقي پيدا نمودند و سيستم رايانه‌اي مشهور در اين دور، سيستم پردازش داده‌ها بود علاوه بر اين سيستمهاي رايانه‌اي بصورت متمركز بودند و از زبان‌هاي سطح بالا مثل فورترن استفاده شد. پس از آن در دهه 1970 به لحاظ سخت‌افزاري شاهد وقايعي مثل به بازار آمدن ميني‌رايانه‌ها مي‌باشيم. سيستمهاي اطلاعاتي مديريت، سيستم حمايت از تصميم و مفاهيم مديريت بانك اطلاعات معرفي گرديدند و شبكه‌هاي توزيعي توسعه يافتند. همچنين ميكرو رايانه‌ها نيز در اين دهه عرضه شدند. دهه 1980 اطلاعات بعنوان يكي از منابع در كنار ساير منابع شناخته شد و ميكرو رايانه‌ها بعنوان ابزار كسب و كار پذيرفته شدند و بسته‌هاي نرم‌افزاري پر قدرتي براي ميكرو رايانه‌ها معرفي شدند. همچنين ضمن مطرح شدن شبكه‌هاي محلي و منطقه‌اي تلاشهايي نيز در جهت ايجاد سيستم‌هاي خبره صورت گرفت. همچنين سيستمهاي اطلاعاتي استراتژيك، سيستم‌هاي خبره، اتوماسيون اداري و كنفرانس از راه دور در اين دهه مطرح شدند.
مولفه‌هاي فن‌آوري اطلاعات:
سخت‌افزار: سخت‌افزار اصطلاحي است كه در مورد اجزاي فيزيكي يك سيستم رايانه‌اي به كار مي‌رود. از ديدگاه كلي يك دستگاه رايانه شامل سه بخش اصلي واحد پردازنده مركزي وسايل ورودي ـ خروجي و حافظه اصلي است. واحد پردازنده مركزي را مي‌توان مغز رايانه ناميد، زيرا هم تمام محاسبات و عمليات را انجام مي‌دهد و هم كنترل قسمت‌هاي مختلف ديگر بر عهده آن است. وسايل ورودي و هر وسيله‌اي كه بتواند اطلاعات و يا علائمي را به واحد پردازنده مركزي ارسال يا مستقيماً به داخل حافظه منتقل كند همچنين هر وسيله‌اي كه بتواند اطلاعات يا علائمي كه واحد پردازنده مركزي توليد كرده يا به نمايش در آورد، وسيله، خروجي گويند. از جمله وسايل خروجي و ورودي مي‌توان به كارت‌خوان، چشم الكترونيكي، صفحه انگشتي حساس، صفحه‌كليد، چاپگر و … اشاره كرد. حافظه اصلي در واقع انباره رايانه است در كنار حافظه اصلي رايانه‌ها از حافظه كمكي كه معمولترين آنها ديسكت رايانه‌اي است، نيز استفاده مي‌نمايد.
(فتح‌آبادي و علاقه‌بند، پيشين، ص 20 ـ 14)
نرم‌افزار: سخت‌افزار يا مجموعه اجزاي فيزيكي رايانه به تنهايي قادر به انجام دادن هيچ عملي نيستند و لازم است با اجراي فرمان‌هايي اين مجموعه فعال شود و دستورهاي كاربر را اجرا كند. دو گروه نرم‌افزار كاملاً مشخص وجود دارد: نرم‌افزار سيستم و نرافزار كاربردي. نرافزار سيستم عمليات رايانه را هماهنگ مي‌سازد و نرم‌افزار كاربردي براي حل مسائل خاص تجاري طراحي مي‌شود. (بهان، هولمز، پيشين، ص 34)
پايگاه اطلاعاتي: به به مجموعه‌اي از كليه داده‌هاي مورد استفاده در يك برنامه كاربردي بانك اطلاعاتي اطلاق مي‌شود. (سعادت، 1374، ص 21)
پايگاه اطلاعاتي يا بانك اطلاعات مجموعه‌اي از فايل‌هاي مربوط به هم است. منظور از مربوط به هم اين است كه تغيير يك فايل از پايگاه اطلاعاتي ممكن است باعث يك سلسله تغيير در ديگر فايلهاي اين پايگاه شود. مزيت يك پايگاه اطلاعاتي ايجاد مجموعه‌اي از اطلاعات همسان مربوط به يك سازمان و حذف افزونگي اطلاعات و عدم يكدستي است.(سعادت، 1374، ص 21)
معرفي چند نمونه از فن‌آوريهاي اطلاعاتي:
پست صدا:
يكي از زمينه‌هاي تحقيقي جالب و در حال توسعه، پست صداست، در حال حاضر نظام‌هاي پست صدا سه عمل را انجام مي‌دهند: ضبط و ارسال صدا: در اين نوع فن‌آوري شخص تلفن كننده بجاي شماره مخاطب شماره نظام و شماره پست الكترونيكي را مي‌گيرد و پيامهاي خود را به صندوق پستي گيرنده ارسال مي‌دارد دريافت كننده هم با سيستم ارتباطات تلفني تماس برقرار مي‌كند و پيامهاي خود را با صداي ارسال كننده دريافت مي‌كند.
ـ پاسخگويي تلفني: نظامهاي پست صدا به تنهايي قادر به جوابگويي به پيام‌هاي تلفني نيستند. اين نظام‌ها فقط از يك طرف پيام را گرفته ضبط و سپس براي طرف ديگر ارسال مي‌كنند. اما هم اكنون در بعضي از انواع PABX امكانات پاسخگويي تلفني فراهم شده است در صورت اشغال بودن خط تلفن، پيام‌ها به پست صدا هدايت و متعاقباً از گيرنده درخواست مي‌شود كه پاسخ خود را آماده كند.
ـ اعلام پيام: در گذشته، استفاده كنندگان از پست صدا يا شخصاً با سيستم تلفن تماس مي‌گرفتند يا منتظر برقراري ارتباط با سيستم تلفن مي‌شدند و كسي كه پاسخ مي‌داد و پيام را دريافت مي‌كرد. اما با پيشرفت فن‌آوري هرگاه متقاضي پيامي داشته باشد سيستم را مطلع مي‌سازد.
ـ پست الكترونيك: خدمات مربوط به متن و پيام به نوار اين امكان را مي‌دهد تا پيامهايي را كه بصورت متون كوتاه نوشته شده‌اند بصورت يك به يك يا يك به چند معادله كنند. اصطلاح پست الكترونيكي كه براي اين كار استفاده مي‌كنند. معمولاً طيف وسيعتري مانند فاكس مايل (نمابر) تلكس و خدمات ديگري از اين قبيل را نيز شامل مي‌شود. ويژگي مهم خدمات پيام اينست كه فرستنده و گيرنده در زمان و مكان مناسب نسبت به ارسال پيام عمل مي‌كند.
ـ نظامهاي كنفرانس رايانه‌اي:
اين نوع نظامها امكان مكاتبات چند نفره را فراهم مي‌كنند. كاربرد اصلي اين نظامها در تبادل نظر افراد با يكديگر و در حقيقت تشكيل كنفرانس الكترونيكي است.