پایان نامه ارشد درمورد اتحاد و همبستگی، مشکلات اجتماعی

کما تَخْرُجُ الأُسدُ من غابها
و نأتي المنیّة من بابها
بعسفِ الطغاة و إرهابها
دکتر «علی عقله عرسان» درمورد «بردونی» گفته است: «بردونی» مرد وطن بود، خودش را فدای مردم می‌کرد و آنان را درک می‌نمود، مخالف ظالمان بود، نمی‌توانست ذلت و خواری ملتش را ببیند و در برابر آن سکوت کند، او بر علیه ظلم قیام می‌نمود، به سبب تعصب وغیرتی که در او وجود داشت مردم را به آزادی و نبرد بر علیه استعمارگران دعوت می‌کرد.
«عبدالله بردونی» شاعری است که نه تنها در عرصة شعر وطنی درخشیده، بلکه در سرودن اشعار قومی نیز مهارت و استادی خویش را نشان داده است. قومیت گرایی در بخش قابل توجهی از اشعارش نمایان است.«ای عزام وطن من تو را بسان مصری که محل رویش هنرونبوغ است آئینه خود دیده است و وحدت عرب پرچمی در تپه های مصر می‌باشد و آرزوهای کشورهای عرب در دستانش انباشته است ای عزام بدان که تو هشداری از جانب مردم مصر به سوی قوم عرب می‌باشی که احساسات را تحریک می‌کنی و سفیر و نماینده ای که وحدت حقیقی را بنا می‌کندونور و روشنایی را در چشم ها بر پا می‌کند».
قَدْ‌رأی (موطني) بمرآكَ «مصراً»
وحدة العُربِ رأیهٌ فی رباها
أیه عزّامُ أنتَ وعیٌ من النیل
و سفیرٌ تشیّدُ الوحدةَ الشما
منبتَ الفنِّ والإبا والعباقر
و مُنی العُربِ فی یدیها زواخر
إلی العُرْبِ تستثیرُ المشاعر
و تستنهضُ السنافی البصائر
«بردونی» ابیات فوق را به مناسبت دیدار با عبدالوهاب عزام یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های اجتماعی، سیاسی و فکری اتحادیه عرب سروده و از دیدار وی ابراز شادمانی کرده است؛ و او را رمز رسیدن به آرمان مقدسشان که همان وحدت عرب‌ها است، می‌داند. در آن هنگام که اتحادیه عرب تشکیل شد، رهبران بزرگ عرب (امام احمد، جمال عبدالناصر، و ملک سعود بن عبدالعزیز) پیمان اتحاد و دوستی را بنا نمودند. بردونی تلاش‌های او را از عوامل اصلی دستیابی اعراب به وحدت می‌داند.
2- شعر «بردونی»
«بردونی» در اغراض متنوع، شعر سروده است و اشعارش متین و حاکی از قدرتش در نظم و قافیه است. شعرش دارای موسیقی است و بیشتر قصائد دیوانش در موضوعات گوناگون سیاسی و اجتماعی است. احساسات وطن پرستانه و عشق به میهن در اشعارش موج می‌زند. او قوم عرب را به اتحاد و همبستگی، پیشرفت و ترقی و احیای افتخارات گذشته فرا می‌خواند. تشویق به فراگیری علم ودانش در اشعارش به چشم می‌خورد. همچنین در اشعار خود دردها و مشکلات مردم را به تصویر می‌کشد. بر تهیدستان و بینوایان بسیار مهربان است و در این مورد قصائد زیادی را سروده و در آنها مصائب و مشکلات این مردم را به تصویر کشيده است. هموطنانش را به حل مشکلات آنان فرا می‌خواند. او از جمله شاعرانی است که به بیان میراث و فرهنگ گذشته کشورش در دیوانش پرداخته است.
از مهمترین اغراض شعر «بردونی»، مشکلات اجتماعی و انسانی است که به بررسی مشکلات جامعه از جمله،‌ فقر، اهمیت علم و دانش، آزادی اجتماعی و سیاسی و فکری و آزادی ملت در تعیین سرنوشت خود پرداخته است. آنچه باعث شهرت او شده، اشعار سیاسی و ملی او است. او به وزن و قافیه اهتمام ویژه‌ای داشته است. در بررسی موسیقی شعر بردونی می‌توان به انتخاب بحر طویل که دارای موسیقی آرام و متین، برای موضوعاتی همچون مبارزه با استعمار و بیان حال فقرا است از این بحر، استفاده کرده است.
همچنین شعر وطنی «بردونی» عبارت است از، بیان اعتقادات سیاسی‌اش و اعلان صریحِ دیدگاه‌های وطنی و قومی او. اگر کسی دیوان دو جلدی او را مطالعه کند، متوجه می‌شود که نود درصد از قصائد دواوینش پیرامون غم و اندوه، وطن و قومیت عرب می‌چرخد، زیرا برای وی عرب بودن ملاک است و وحدت خود، به معنی وحدت سرنوشت است. «بردونی» در اشعار وجدانی روان و در حماسه و وطنیاتش جزل است. در قصائد ذاتی و درونی، قوی و در شعر مناسبات، ضعیف است و در شعر وصفی و عاطفی بواسطة موسیقی شعری‌اش موفق است.
2-1. ویژگی‌های اشعار وطنی «عبدالله بردونی”
2-1-1.تعصب وتعهد
«بردونی» در شعر وطنی خود سه هدف مرتبط به هم را دنبال می‌کند: قومیت، وطن و سوسیالیسم. او در آغاز شاعری نسبت به قومیت و وطن تعصب و نسبت به سوسیالیسم تنفر داشت، بدون اینکه در آنها از حد معمول خارج شود. از نشانه‌های تعصبش نسبت به قومیتش، کثرت استفاده کلمات و واژه‌های فرهنگ و تمدن عربی است؛ همچنین حوادث و شخصیت‌ها و علوم و فنون در مجموعه قصائدش به وضوح دیده می‌شود.
از دیگر نشانه‌های تعصب «بردونی» شعر کلاسیک او است. با تکیه بر اطلاعات پیشین از شعر اعشی، بشار، معری و الجسی العمانی و بردونی می‌توان گفت که این گروه بیشترین تمسک و پایبندی را نسبت به شعر کلاسیک داشته و در آن زیاده‌روی کرده‌اند.
یقیناً نابینایی این افراد در آن تأثیر داشته، زیرا گوش‌هایشان به شنیدن این نوع شعر عادت کرده است. یکی دیگر ازنشانه‌های تعصب «بردونی» نسبت به وطن، کثرت استفاده از الفاظ فرهنگ و تمدن یمن و حوادث و شخصیت‌ها علوم و فنون است. که این ویژگی در مجموعه قصائدش بسیار است. در قصیده «صدیقات» این ویژگی دیده می‌شود.
هُنَّ أنَّي ذهبنَ وجهُ بلادي