پایان نامه درباره تامین مالی تروریسم و منابع اطلاعاتی


Widget not in any sidebars

نقض قوانین و مقررات در زمینه پولشویی و مهاجرت
3 میلیون دلار
می 2006
لیبرتی بانک نیویورک
سیستم کنترلی این بانک در خصوص شناسایی مشتریان بسیار غیر رسمی و بدون مدارک کافی دارای نقص بوده است.
600000 دلار
آوریل 2006
بانک آتلانتیک فلوریدا
بانک آتلانتیک به دلیل عدم شناسایی و گزارش انتقالات وجوه مشکوک جریمه گردید. این بانک همچنین به دلیل نداشته برنامه AML موثر جریمه شد
10 میلیون دلار
نوامبر 2003
بانک خصوصی هارتس فیلد
نقص در برنامه ریزی در خصوص AML تا آگوست 2002 یعنی دقیقا ًسه ماه بعد از مهلت نهایی که برای ایجاد برنامه در نظر گرفته شده بود و نقص در کسب گواهی تأیید به بانک های خارجی در خصوص مبارزه با پولشویی
10 میلیون دلار
ژوئن 2003
بانک کره
این بانک به دلیل واریز به یک حساب که هرکدام از آن ها به مبلغ تقریبی 10000 دلار می باشد و این مبالغ به صورت یکجا از این حساب خارج می شوند و همچنین 65 گردش و نقل و انتقال الکترونیکی به یک حساب با مبالغ 3000 دلار جریمه گردید
6.1 میلیون دلار
(کنت برایانت 2009)
2-19-اقدامات موسسات مالی برای مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم
هریک از مرحله های پولشویی ( جایگذاری، لایه گذاری و یکپارچه سازی) متشکل از انواع فعالیت های انفرادی است که در بین موسسات و کشورها تفاوت دارد بعلاوه تعداد کانال های که از طریق آن ها معاملات پولی امکان شستشو دارند متنوع هستند این ترکیب دو گانه تا حد زیادی رشو کشف پولشویی را پیچیده می کند. شیوه های سنتی کشف فعالیت های پولشویی از شیوه دستی پیروی می کند. شیوه های بازرسی سنتی را می توان به شناسایی عوامل پولشویی، پیشگیری از کشف و حفظ فعالیت های پولشویی طبقه بندی کرد. این شیوه ها تا حد زیادی به فعالیت های زمینه ای همچون درخواست های احتیاطی، نظارت، مصاحبه ها، مجوزهای جستجو، مصاحبه های موضوعی و از این قبیل متکی هستند . شیوه بازرسی مذکور زمان و منابع قابل توجهیرا مصرف می کند. مأموران اجرای قوانین سال های پیش ازاینکه بتوانندشواهد کافی برای پیگرد قانونی کی جرم جمع آوری کنند روی کی پرونده خاص تمرکز می کنند. با توجه به اینکه حجم اطلاعات و معاملات به روش های مختلف افزایش یافته است، لازم است چنین تکنیک هایی تحت پشتیبانی تلاش های خودک ار برای کشف الگوی پولشویی قرار گیرند.(مرکز بین المللی ضدپولشویی 2009)
2-19-1- شناسایی مشتری (KYC)1:
شناسایی مشتری براساس ” دستور العمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی موسسات اعتباری ” عبارت است از شناخت و تایید هویت مشتری با استفاده از منابع اطلاعاتی، مستندات و داده های مستقل، معتبر و قابل اتکا. شناسایی مشتری به دو گروه از اقدامات شامل ” شناسایی اولیه” و ” شناسایی کامل” تقسیم می شود.
منظور از شناسایی اولیه، تطبیق و ثبت مشخاصت اطهار شده توسط مشتری با مدارک شناسایی و در صورت اقدام توسط نماینده یا وکیل، علاوه بر ثبت مشخصات وکیل یا نماینده، ثبت مشخصات اصیل می باشد. شناسایی کامل نیز به شناسایی دقیق مشتری شامل موارد شناسای اولیه به علاوه شناخت وضعیت شغلی، رشته فعالیت و مدیران اشتخاص حقوقی، درآمد، تحصیلات، آدرس دقیق محل سکونت و کار و برآوردی از سطح مراودات مالی مشتری و… به هنگام ارایه خدمات پایه اطلاق می شود. (دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی بانک مرکزی ج.ا.ا 1390)