پایان نامه درباره جایگاه اجتماعی و میزان استفاده

بانک ها و سازمان هاي مالي براي شناسايي و پذيرش مشتريان خود ، بايد داراي ساز وکارهاي لازم بوده و مشتريان پرريسک را تشخيص داده و مشخص نمايند . اين شناسايي شامل شنا خت زمينه و سوابق کاري مشتري، مليت و حساب هاي مرتبط مشتري است. در اين راستا و به عنوان يک قاعده کلي ، سختي پذيرش يک مشتري با يد متناسب با تصوير مورد انتظار از ري سک بالقوه اي باشد که از نا حيه وي، متوجه موسسه مالي است . همچنين اكيدًا توصيه شده است تا تنها شخص تصمي مگير در مورد مشترياني که از نظر خطر پول شويي پرريسک تشخيص داده شده اند، مديران ارشد موسسه مالي يا بانک باشد. در اين راستا، لازم است تا موسسات مالي بدون بروز زيان اجتماعي ي ك خط مشي و برنامه پذيرش مشتري را براي خود طراحي کنند . اين بويژه درمورد کشورهايي مهم است که بطرف استفاده وسيعتري از ابزارهاي مالي شامل : چک ها، کار ت هاي بدهي، کارت هاي اعتباري و ساز وکارهاي پرداخت الکترونيک حرکت مي کنند و از اقتصاد مبتني ب ر پول نقد دور مي شوند .
Widget not in any sidebars

بر اين اساس براي گشايش حساب ، ارائه مدارک هويت معتبر از طرف مشتري )شناسنامه، کارت ملي، گواهينامه رانندگي و سند هويت مالياتي)الزامي است و هي چ مشتري نبايد اجازه داشته باشد که با نام مستعار و مجعول ، اقدام به گشايش يا نگهداري حساب کند. این ممنوعيت در مورد حسابهاي شماره اي نيز بايد به کار گرفته شود و گشايش حساب بايد با ارائه مدارک شناسايي و نگهداري سوابق مشتري و تاييد رسمي مدارک صورت گيرد . زماني که يک نفر به نمايندگي از طرف يک شرکت يا فرد ي که ذي نفع حساب محسو ب مي شود، تقاضاي گشايش حساب دار د؛ موسسات ما لي با يد مدارک تعيين هويت معتبر مربوط به ذي نفعان حساب را درخواست نموده و باي د قانوني بودن فعاليت آن ها را با درخواست اطلاعات زير مشخص نمايند:
نام و تشکل قانوني سازمان يا شرکت و نشاني آن؛
نام مديران عامل شرکت يا سازمان؛
مالکان اصلي يا ذ ينفعان حساب؛
قوانين و مقررات تنظيم شده در اساسنامه شرکت در خصوص انحلال و بستن شرکت؛
وکلا و عواملي که به نفع شرکت فعاليت مي کنند و شماره حساب آنها.
براي گشايش حساب، نزديکي محل اقامت يا محل کار مشتري بايد مورد نظر قرار گيرد و با سوال از نهادهاي خدمات شهري شرکت مخابرات، آب يا برق ، محل اقامت يا کار مشتري مورد تاييد قرار گيرد. منبع وجوه براي گشايش حساب مورد بررسي قرارگيرد و براي مبالغ بالا, بانک هاي مرجع قبلي بايد کنترل شود. همچنين مسوولين بانک بايد بتوانند منابع وجوهات واريزي و مالکان ذي نفع تمام حساب ها را مشخص کنند.
در مواردي که مشتريان تقاضاي انتقال وجه دارند؛ سازمان هاي مالي بايد در مسير زنجيره پرداخت وجوه؛ اطلاعات مهم و دقيقي را در مورد انتقال دهنده وجه شامل نام، نشاني و شماره حساب او نيز بدست آورند.
زماني که يک مشتري گذري، تقاضاي انتقال وجوهي بيش از حد مجاز تعيين شده را دارد، هويت اين مشتري بايد طي فرآيندهاي خاصي، مورد تاييد قرار گيرد. همچنين هر زماني که شک و ترديدي نسبت به هويت مشتري وجود دارد؛ بايد هويت آن مورد بررسي و تاييد قرارگيرد. (کشتکار 5،6:1390)
2-19-1-1-عناصر اصلی در استانداردهای شناسایی مشتری:
کلیه بانک ها می بایست دارای سیاست ها، روش ها و رویه های کافی و مناسبی باشند که استانداردهای عالی اخلاقی و حرفه ای را در آن ها ارتقا بخشیده ؛ مانع سوء استفاه ی عمدی یا غیرعمدی عوامل جنایتکار از بانک شونددر تدوین برنامه های شناسایی مشتری، بانک ها می بایست عوامل کلیدی خاصی را مدنظر داشته باشند. (گروه مطالعات بانکی “شناسایی مشتریان بانکها 1384)
این عوامل ضروری می بایست از مدیریت ریسک بانک ها و رویه های کنترل شروع شده و موارد زیر را در برگیرند:خط مشی پذیرش مشتری ،شناسایی هویت مشتری ،نظارت مستمر برروی حسابهای پرریسک ،مدیریت ریسک ،بانک ها نه تنها باید هویت مشتریان خود را احراز نمایند بلکه لازم است بر فعالیت حساب آنها نیز نظارت کنند تا بدین وسیله به تعیین آن دسته از مبادلاتی بپردازند که با وضع معمول یا مورد انتظار آن مشتریان یا نوع حساب آن ها همخوانی ندارند. باید شناسایی مشتری ویژگی اصلی رویه های کنترلی و مدیریت ریسک بانک ها باشد و لازم است این مهم، به وسیله حسابرسی داخلی وا نجام بررسی های تطبیقی منظم تکمیل گردد. میزان استفاده از برنامه های شناسایی مشتری افزون بر عوامل ضروری فوی می بایست متناسب با درجه ریسک هر بانک طراحی و تدوین شود. (دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی بانک مرکزی ج.ا.ا 1390)
توجه به این نکته ضروری است که سیاست پذیرش مشتری نباید به قدری سختگیرانه باشد که امکان دسترسی عموم مردم به خدمات بانکی را از آنان سلب نماید.. رعایت این امر هب خصوص در مورد افرادی که فاقد جایگاه اجتماعی یا مالی خاصی هستند، اهمیت می یابد از سوی دیگر، شناخت بسیار عمیق از فردی که خالص موجودی حساب وی زیاد بوده، ولی منشاء وجوه او نامشخص است،امری ضروری خواهد بود. تصمیم گیری راجع به برقراری روابط تجاری با مشتریان پرریسک، باید منحصرا ًدرسطح مدیریت ارشد بانک اتخاذ شود.
از مشتریان پرریسک می توان به موارد زیر اشاره کرد:
موسسات مالی غیربانکی
آژانس های مسافرتی/ واسطه های فروش املاک
موسسات ارایه دهنده و خدمات مشاوره ای
وارد کنندگان و صادر کنندگان کالاو خدمات
مشاغلی که با پول نقد کار می کنند مثل فروشگاه های خرده فروشی، رستوران ها، خرید و فروش ماشین دست دوم و غیره
شرکت ها بانک های Off-shore
سازمان های غیرانتفاعی مثل موسسه های خیریه(لایل 2007:486،489)
2-19-1-2-شناسایی هویت مشتری:
در استانداردهای شناسایی مشتری، تعیین هویت مشتریان عاملی ضروری به حساب می آید . منظور از مشتری براساس ” دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی موسسات اعتباری” شخص حقیقی یا حقوقی است که در موسسه اعتباری دارای حساب بوده و یا به نفع او یا به نمایندگی ازسوی او، حساب بانکی به نام وی افتتاح شود؛ و یا هر شخص حقیقی یا حقوقی که طرف مقابل موسسه اعتباری ( و یا ذینفع یا ذینفعان) در رابطه با دیگر خدمات بانکی و اعتباری است و از ناحیه وی ممکن است ریسک های مختلف به ویژیه ریسک های شهرت و عملیاتی متوجه موسسه اعتباری شود. (دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی بانک مرکزی ج.ا.ا 1390)