پایان نامه درمورد علف های هرز و ذرت دانه ای

بعضی اوقات نیز کمبود آهن و روی در هنگام رشد ذرت در خاکهای آهکی اتفاق می افتد (122). مقاومت ذرت به شوری خاک از برنج کمتر است CE 6 تا 5/7 دسی زیمنس بر متر موجب 50 درصد افت عملکرد ذرت می شود (17).
2- 5- کود لازم برای ذرت
ذرت از گیاهان پر توقع از دیدگاه کودی است و مصرف کود های شیمیایی، افزایش عملکرد، بهبود کیفیت دانه، علوفه و زود رسی گیاه را به دنبال دارد. با برداشت هر تن دانه ذرت در هکتار نزدیک به 13 کیلو ازت، 3/5 کیلو فسفر، 4 کیلو پتاسیم، 5/1کیلو کلسیم، 2 کیلو منیزیم و 2/1 کیلو گوگرد از زمین بیرون می رود. روی هم رفته برای فراوری هر 100 کیلو گرم دانه، 7/1 کیلو ازت در دانه و یک کیلو ازت در بخش های هوایی نیاز است (160). ازت باید به اندازه بسنده در سر تا سر دوره رشد در دسترس گیاه گذاشته شود. در بیشتر جاها بخشی از ازت را در زمان کشت و بقیه بگونه ی سرک نزدیک به یک ماه پس از نمایانی گیاهچه داده می شود. ذرت سیلویی وعلوفه ای نیاز به ازت بیشتری دارد. در آغاز، جذب عناصر غذایی کم و سپس با افزایش رشد و حجم گیاه شدت جذب نیز افزایش می یابد (4). البته ناگفته نماند که مصرف بیش از اندازه نیتروژن باعث می گردد هزینه و انرژی زیادی در سیستم های کشاورزی پیشرفته مصرف گشته و آلودگی آب های زیرزمینی را بوسیله نیترات سبب می گردد (17 و 23).
میزان فسفر لازم برای ذرت نزدیک به یک چهارم ازت است. نشانه های کمبود فسفر در ذرت 21 تا 40 روز پس از کاشت نمایان می شودکه بیشتر با ارغوانی شدن برگ های پائینی همراه است. پس از ازت، کمبود فسفر بیشتر کاهش رشد و عملکرد ذرت را به همراه دارد. نزدیک به 20 درصد فسفر افزوده شده به خاک، در دوره رشد جذب گیاه می شود. ازت تا نزدیکی زمان رسیدگی دانه جذب می شود . بیشتر خاک ها، به ویژه خاکهای سرزمین های خشک به اندازه بسنده پتاسیم در خود برای رشد ذرت دارند. در ایران اندازه کود های شیمیایی پیشنهاد شده برای ذرت دانه ای در برگیرنده 400 کیلوگرم اوره است که 200 کیلو گرم آن به گونه پایه و 200 کیلو به گونه سرک (مرحله آغاز گلدهی) و 300 کیلوگرم فسفات آمونیوم به گونه کود پایه است (4).
2-6-کشت و کار ذرت
زمین ذرت مانند زمین سایر گیاهان باید ابتدا شخم بخورد و اگر نیاز بود، هموار شود و دیسک و دندانه زده شود. فرایند کاشت بذر باید هر چه زودتر در بهار، درست به هنگامی انجام شود که دمای خاک تا عمق 5 سانتیمتری به نزدیک 10 درجه سانتیگراد برسد. این زمان در زمین های معتدل سرد کشور پیرامون اردیبهشت ماه و در سرزمین های مرکزی در پایان فروردین و در سرزمین های نیمه گرم، در اسفند (کشت بهاره) و تیر ماه (کشت تابستانه) است. کشت زود ذرت در بهار پیشنهاد می شود، زیرا همواره عملکرد بیشتر را به همراه دارد وتا بیش از به بیشینه رسیدن گرمای هوا، گرده افشانی انجام می شود و ریشه ها به اندازه کافی گسترش می یابند. در این گونه سرزمین ها کشت رقم های ذرت دیر رس برای بهره گیری حداکثر از فصل رشد، پیشنهاد می شود. در سرزمین های گرم تر کشت های تابستانه عملکرد دانه بیشتری دارند (160).
2-6-1- فاصله کاشت
با استفاده از ماشین های بذر پاش فواصل خطوط را می توان برای منظور های مختلف به طور دلخواه تنظیم نمود. سالها فاصله ردیف ها را بین 95 تا 105 سانتیمتر انتخاب می کردند ولی امروزه تراکم گیاهی را در واحد سطح افزایش داده و فاصله ها را کمتر انتخاب می کنند. هر چند عرض ردیف ها تا حدودی به ادوات کشت بستگی دارد ولی فواصل 70 تا 75 سانتیمتری بیشتر متداول است و حتی فاصله 50 سانتیمتر نیز برای کشت ذرت به کار می رود و در مواردی که از ذرت به عنوان علوفه تازه برای مصرف دام استفاده می شود فواصل نزدیک تر نیز در نظر گرفته می شود.
2-6-2- میزان بذر
مقدار بذر مورد نیاز به حاصلخیزی خاک، مقدار رطوبت موجود در خاک، هدف از کشت، واریته مورد نظر و درصد جوانه زدن بذر بستگی دارد. در خاک هایی که رطوبت آنها کم و از حاصلخیزی خوبی برخوردار نیستند مقدار بذر کاهش داده می شود زیرا این خاک ها نمی توانند آب و مواد غذایی کافی را برای تعداد زیادی بوته فراهم سازند.
2-6-3- عمق بذر
عمق کاشت بذر باید به حدی باشد که رطوبت کافی برای جوانه زدن بذر را تامین نماید. این عمق به نوع خاک شرایط اقلیمی بستگی دارد و برای جلوگیری از فاسد شدن بذر، خورده شدن بوسیله کلاغ و سایر جانوران و خشک شدن آن باید در عمق مناسب کشت گردد. این عمق می تواند بین 4 تا 10 سانتیمتر متفاوت باشد. معمولا در خاکهای سبک عمق کاشت را بین 5 تا 10 سانتیمتر و در خاکهای سنگین 4 تا 6 سانتیمتر انتخاب می نمایند.
2-7- عملیات داشت
عملیات داشت ذرت شامل : آبیاری، سله شکنی، وجین و مبارزه با علف های هرز و مبارزه با آفات و بیماریهای احتمالی است.
2-7-1- کولتیواتور و دندانه زدن
استفاده از کولتیواتور در ذرت برای کنترل علف های هرز و تا حدودی ذخیره آب و تهویه خاک می باشد به دلیل اینکه ذرت از نظر رقابت ضعیف است باید علف های هرز آن را کنترل نمود و اکثرا بعد از کشت ذرت تا موقع جوانه زدن این عمل انجام می گیرد. هنگامی که گیاه 5 تا 7 سانتیمتر رشد نمود گیاه نیاز به مواظبت داشته و باید از انتشار علفها جلوگیری نمود. در بعضی موارد برای کاهش مخارج و صرفه جویی در وقت از هرس دندانه دار یا هرس چرخان استفاده می کنند که سرعت بیشتری دارند و برای کنترل علف های هرز در مراحل اولیه رشد مناسب است.
2-7-2- وجین کردن
وجین کردن علاوه بر اینکه باعث از بین رفتن علف های هرز می شود سبب نرم کردن خاک پای بوته ها نیز می شود. ذرت به علت داشتن ریشه های افشان و سطحی و شاخ و برگ فراوان و ساقه طویل و عدم استقامت در برابر باد احتیاج به خاک دادن پای بوته دارد. یکی از عملیات زراعی دیگری که در ذرت قابل اهمیت است، تنک کردن می باشدکه وقتی ذرت به 15 تا 20 سانتیمتری رسیده باشد انجام می شود و بعد از تنک کردن بعلت سست شدن و تکان خوردن بوته ها بلافاصله باید اقدام به آبیاری نمود تا باعث به خاک چسبیدن ریشه گیاهان گردد. حذف پا جوش ها نیز به رشد ساقه اصلی و عملکرد گیاه کمک می کند. در صورتی که منظور تهیه علوفه باشد، تنک کردن احتیاجی نبوده و حتی می توان از وجین کردن هم صرف نظر کرد.
2-7-3- آبیاری
آبیاری یکی از مسائل مهم در کشت ذرت است در نقاطی که میزان بارندگی سالیانه کمتر از 400 میلیمتر و پراکندگی باران مناسب نباشد ذرت احتیاج به آبیاری دارد و مقدار و دفعات آبیاری به نوع زمین، آب و هوا و نوع زراعت بستگی دارد و معمولا هر 7 تا 12 روز یک بار می باشد و برای جلوگیری از تبخیر بهتر است درصورت امکان آبیاری در شب انجام گیرد.
2-7-4- مبارزه با آفات و بیماری ها
یکی از بیماریها سیاهک ذرت است که با ضد عفونی کردن بذر می توان از آن پیشگیری نمود. کرم ساقه خوارذرت، کرم غوزه، شته و آبدزدک آفات معمول مزارع ذرت هستند که با سمپاشی به موقع می توان خسارت آنها را به نحو چشمگیری کاهش داد.