پایان نامه رایگان درمورد پیشگیری از اعتیاد و انحرافات اجتماعی


Widget not in any sidebars

فرهنگ عبارت است از مجموعه افکار و اندیشه ها،دانش و فلسفه، ادبیات و آداب و رسوم ،شعائر و مناسک ،هنر و صنایع، اخلاق و ارزشها و نیز دیگر یافته های اجتماع یک جامعه .
منظور از محیط فرهنگی در جرم شناسی کلیه جنبه های فرهنگی هر اجتماع ، اعم از آداب و رسوم و اخلاقیات و اعتقادات و نیز موسسات مربوط به تعلیم و تربیت و کلیه امور مربوط به آن ها است که نحوی از اتحاد شخصیت افراد را تحت تاثیر قرار می دهد و عامل موثری در میزان انواع انحرافات و بزهکاری های هر اجتماع محسوب می شود .
الف) جهل و بیسوادی
فقدان تعلیم و تربیت کامل همیشه نقش اساسی در توسعه انحرافات و جرایم را بازی می کند . به عبارت دیگر ، بی سوادی و نداشتن تحصیلات منظم و تربیت فرهنگی ریشه بسیاری از انواع بزهماری ها و انحرافات از جمله اعتیاد است .تجربه نشان داده است که بین میزان آگاهی و شناخت یا حدود تحصیلات و اعتیاد رابطه معکوس وجود دارد ،هر چه میزان تحصیلات کمتر باشد احتمال اعتیاد بیشتر است ؛ چرا که بیسوادی همراه با جهل و بی خبری بوده و بیسواد یا کم سواد کمتر می تواند مالک یک فکر صحیح و اندیشه درست برای پذیرفتن حقایق زندگی باشد و ظرفیت درک آنچه را که در اطراف او ، در اجتماع و در دنیا می گذرد داشته باشد.پس چون ازز لحاظ فکری دچار نارسایی است ، بعید نیست بر اثر کمبود رشد فکری و اخلاقی به اعتیاد روی آورد.
ب) میزان سواد والدین
همانگونه که اشاره شد جهل و بیسوادی افراد و محرومیت ایشان از تعلیم و تربیت صحیح می تواند یکی از مهمترین علل در توسعه جرایم و انحرافات اجتماعی آنان به شمار آید . علاوه بر آن فرزندانی هم که در دامان اینگونه والدین پرورش می یابند از بسیاری راهنمایی و تعالیم لازمه محروم مانده و از این رو زودتر به ورطه سقوط کشانده می شوند.
ج)امکانات فرهنگی
عدم وجود امکانات ورزشی و فرهنگی تاثیر بسزایی در افسردگی افراد به خصوص نوجوانان پسر دارد هرچه محیط های ورزشی و تربیتی در جامعه بیشتر باشد امکان فساد در جامعه کمتر است . از این رو به نظر می رسد عدم دسترسی به امکانات فرهنگی و ورزشی با بزهکاری جوانان و نوجوانان در زمینه مواد مخدر رابطه معنا داری وجود دارد.
فصل پنجم:
راه هاي مداخله و پيشگيري از اعتياد
راه هاي مداخله و پيشگيري از اعتياد
گسترش روز افزون جوامع، زندگي نوين اجتماعي، پيچيدگي فناوري و به دنبال آن تغييران مستمر در شرايط اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي ظهور بزه و جرم را به شيوه‌هاي مختلف در سطح وسيعي افزايش داده كه بازتاب آن به نوعي در بطن جامعه تاثير گذاشته و آن را متحول ساخته است.
در اين گذار سوء مصرف مواد مخدر نيز به صورت پديده اجتماعي بسيار پيچيده‌اي در آمه است. به طوري كه افراد به دلايل مختلف از جمله خصيصه‌هاي شخصي، شرايط زندگي، محيط اجتماعي، آرزوها و سرخوردگي‌ها مستعد گرايش به مصرف مواد مخدر مي‌شوند و آن را بعنوان راه حلي براي مشكلات خود تلقي مي‌كنند.
نظر به عوارض و مشكلات متعددي كه اين پديده براي جوامع بشري به وجود آورده تاكنون تلاشهاي زيادي در جهت مهار و پيشگيري آن به عمل آمده به طوري كه مي‌توان گفن هم اكنون اعتياد يكي از مهمترين مباحثي است كه توجه سياستمداران ، متخصصين و پژوهشگران را به خود جلب كرده و آنها را بر آن داشته كه در جهت مهار، كنترل و پيشگيري از اين پديده به ارائه راهكارهاي علمي ـ كاربردي مبادرت ورزند.
پيشگيري از اعتياد هم چون ساير جرايم و انحرافات اجتماعي از مقوله‌هايي است كه نياز به برنامه داشت. به بيان ديگر پيشگيري از اعتياد صرفاً با مبارزه‌هاي نهادهاي انتظامي و قضايي تحقق نمي‌يابد زيرا اعتياد به مواد مخدر به عنوان يك بزه ريشه در فرهنگ عمومي و تعليم و تربيت دارد و لذا در مهار آن ابتدا بايد فرهنگ عمومي و نگرش مردم را نسبت به مواد مخدر متحول ساخت و بايد سياست پيگيري در كنار پيشگيري در جهت كاهش نرخ بزهكاري عمل نمود و بر اقدامات فرهنگي، رفاهي، اقتصادي و غيره تاكيد نمود و با كار فرهنگي دراز مدت اين فرهنگ‌هاي غلط و عاميانه را عوض كرد، در پيشگيري از اعتياد علاوه بر ضرورت تعامل و همكاري وسيع نهادها و سازمانها، مشاركت مردمي از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. مهم ترين استراتژي‌ پيشگيري از اعتياد را كه در جهان مورد استفاده قرار مي‌گيرد، به شرح زير مي‌توان خلاصه كرد:
افزايش اطلاعات و آگاهي افراد در مورد خطرات و زيانهاي مصرف مواد مخدر.
ارتقاي سطح فرهنگ و تقويت باورهاي مذهبي.
افزايش مهارت هاي زندگي مانند مهارت تصميم گيري، حل مساله و ارتباطات اجتماعي.
مبحث اول: تعريف، مفهوم و اقسام پيشگيري
طبق اصل ۱۵۶ قانون اساسی یکی از وظایف قوه قضائیه، پیشگیری از وقوع جرایم (به طور مطلق) است ولی متأسفانه در طول ۹۰ سال و اندی سابقه تقنین در خصوص مواد مخدّر، تا به حال یا اصلاً به مسأله پیشگیری –که بهتر و آسانتر و کم هزینه تر از درمان است- در خصوص اعتیاد توجّهی نشده و اگر هم توجّهی شده صرفاً در حد شعار بوده و گام عملی برداشته نشده است.
گفتار اول: تعريف و مفهوم پيشگيري
پیشگیری در لغت به معنای «جلوگیری» و «دفع» آمده است. در زمینه پیشگیری سه موضوع «انسان اعتیادپذیر»، «محیط اعتیادساز» و «عامل اعتیاد» را باید در نظر گرفت. در نتیجه، برای پیشگیری باید با توجه به ریشه اعتیاد در زمینه ها و موارد خاص با درایت تمام، دست كم، یكی از این علل را حذف كرد تا زنجیره اعتیاد از هم بپاشد.
پیشگیری از اعتیاد باید در دو جهت مورد توجه قرار گیرد: طرف تقاضا و طرف توزیع. هر كدام از این دو جهت ویژگی های مخصوص به خود را دارند. راهكارهای پیشگیری از عرضه كننده، مجموعه فعالیت هایی می باشد كه از منبع تولید تا مصرف كننده را در برمی گیرد. بخش دیگر، كه مربوط به فرد معتاد (تقاضاكننده) می باشد، جنبه وسیعی دارد.
بند اول ـ معناي لغوي پيشگيري