پایان نامه نظامهای آموزشی و مشکلات اجرایی

– تناسب استعداد دانش آموز با محتوا و سر فصل هاي برنامه درسي رشته مورد نظر.
– وجود ظرفيت پذيرش در هنرستان هاي كاردانش.
– نياز بازار كار به فارغ التحصيلان رشته مورد نظر.
فارغ التحصيلان شاخه تحصيلي كاردانش مي توانند در صورت موفقيت در آزمون ورودي در دوره هاي كارداني پيوسته فني و حرفه اي دوره هاي كارداني پيوسته به ادامه تحصيل مشغول شوند. فارغ التحصيلان شاخه تحصيلي كاردانش نيز مي توانند پس از اخذ ديپلم، تغيير رشته داده و در آزمون تغيير رشته مربوطه وارد دوره هاي پيش دانشگاهي شوند و پس از گذراندن دوره يك ساله پيش دانشگاهي در آزمون دانشگاه هاي سراسري شركت نمايند.
2-8- کاردانش وتوسعه
از آنجايي كه آموزشهای کاردانش منبع اصلي تربيت نيروي انساني ماهر و نيمه ماهر به شمار مي رود از اين جهت تأثير ويژه اي در ميزان موفقيت برنامه هاي توسعه اقتصادي و اجتماعي مي گذارد كه اين مهم با آموزش در شاخه كاردانش امكان پذير شده است. اكنون لزوم ارتباط و هماهنگي آموزش و پرورش با نيازهاي بازار كار و تلفيق آموزش با كار بيش از پيش احساس مي گردد، لذا برنامه ريزان آموزشي كوشش كرده اند در اين خصوص به شکل مطلوبي برنامه ريزي كرده و در سطح وسيعي آنرا اجرا كنند.
در برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران (1394-1390) بر این مسأله در ماده 21 آن به شرح ذیل تأکید نموده است: «دولت مکلف است به منظور گسترش شایستگی حرفه‎ای از طریق افزایش دانش و مهارت با نگرش به انجام کار واقعی در محیط، اصلاح هرم تحصیلی نیروی کار و ارتقاء و توانمند سازی سرمایه‎های انسانی، کاهش فاصله سطح شایستگی نیروی کار کشور با سطح استاندارد جهانی و ایجاد فرصتهای جدید شغلی و حرفه‎ای برای جوانان و ارتقاء جایگاه آموزشهای فنی و حرفه‎ای برای نظام آموزش فنی و حرفه‎ای و علمی ـ کاربردی کشور اعم از رسمی، غیررسمی و سازمان‌ نایافته، ظرف یکسال از تاریخ تصویب این قانون در محورهای زیر ساز و کارهای لازم را تهیه و با پیش‎بینی الزامات مناسب اجرا کند:
       الف ـ استمرار نظام کارآموزی و کارورزی در آموزشهای رسمی متوسطه و عالی، غیر رسمی فنی و حرفه‎ای و علمی ـ کاربردی.
ب ـ فراهم‎ سازی ارتقاء مهارت در کشور از طریق اعطاء تسهیلات مالی با نرخ ترجیهی و تأمین فضاهای فیزیکی و کالبدی با شرایط سهل و زمینه‎ سازی حضور فعال و مؤثر بخش غیر دولتی در توسعه آموزشهای رسمی و غیررسمی مهارتی و علمی ـ کاربردی کشور.
ج ـ افزایش و تسهیل مشارکت بهره ‎برداران از آموزش فنی و حرفه‎ای در بخشهای دولتی و غیر دولتی.
د ـ هماهنگی در سیاستگذاری و مدیریت در برنامه‎ریزی آموزشهای فنی و حرفه‎ای کشور به عنوان یک نظام منسجم و پویا متناسب با نیاز کشور.
 ه ـ کاربست چهارچوب صلاحیتهای حرفه‌ای ملی به صورت منسجم برای ارتباط صلاحیتها، مدارک و گواهینامه‎ها در سطوح و انواع مختلف در حوزه حرفه و شغل در جهت به رسمیت شناختن یادگیری مادام‎العمر و تعیین شایستگی‎های سطوح مختلف مهارتی.
و ـ برآورد نیروی انسانی مورد نیاز و صدور مجوز لازم و حمایت به منظور تأسیس و توسعه مراکز آموزش دوره‎های کاردانی در بخش خصوصی و تعاونی و ایجاد ظرفیتهای مورد نیاز تا سال چهارم برنامه.
ز ـ رتبه ‎بندی مراکز فنی و حرفه‎ای رسمی و غیررسمی بر اساس شاخصهای مدیریت اجرائی، فرآیند یاددهی ـ یادگـیری، نیروی انسانی، تحقـیق و توسعه منابع و شاخص پشتیبانی فراگیران .
2-9- کیفیت نظام آموزشی
ارزشیابی در لغت به مفهوم یافتن ارزشهاست، در واقع ارزشیابی قسمتی از فرایند بقای انسان است، به ترتیبی که پیوسته درصدد ارزشیابی اعمال و تجربه هایی است تا عملکرد آینده، رضایت بیشتری را به دست آورد.
ارزشیابی فرایندی پیچیده است که در جستجوی عوامل مربوط به عملکرد و اثر بخشی یک طرح یا پروژه می پردازد تا انجام پذیری آن را تشخیص داده، راه حلهایی برای مشکلات اجرایی بیابد و پروژه ها و طرحهای مفیدتری برای آینده طراحی کند (معاونت ترویج و مشارکتهای مردمی، ۱۳۷۳).
در ارزیابی نظامهای آموزشی معمولا مفاهیم کیفیت، کارایی و اثربخشی موردتوجه قرار می گیرد. کیفیت با کارایی و اثربخشی رابطه مستقیم دارد. کیفیت نظام آموزشی عبارت است از میزان تطابق وضعیت موجود با هریک از حالتهای زیر:
۱ – استانداردها (معیارهای ازقبل تعیین شده) ؛
۲ – رسالت، هدف و انتظارات (کرافت ،1994).
کیفیت نظام آموزشی را می توان بر مبنای هریک از عناصر (عوامل تشکیل دهنده) نظام آموزشی ارزیابی کرد. عناصر آموزشی عبارتند از: درونداد – فرایند – محصول – برونداد و پیامد. بر اساس عناصر نظام آموزشی می توان کیفیت را به شرح زیر تعریف کرد :
الف-کیفیت دروندادها: عبارت است از میزان تطابق دروندادهای نظام (ویژگیهای رفتار ورودی یادگیرندگان، قابلیتهای مدرسان، برنامه درسی و غیره) با استانداردهای از قبل تعیین شده و هدفها (انتظارات).
ب- کیفیت فرایند: عبارت است از میزان رضایت بخشی فرایندهای یاددهی – یادگیری و سایر فرایندها .
ج- کیفیت محصول: عبارت است از اینکه تا چه اندازه بروندادهای واسطه ای نظام (نتایج امتحانات نیمسال تحصیلی، ارتقاء از یک دوره به دوره بالاتر و… )رضایت بخش هستند. به عبارت دیگر، میزان رضایت بخشی هر یک از بروندادهای واسطه ای می تواند نمایانگر کیفیت نظام آموزشی باشد.