دانلود پایان نامه
1-17-1- تجزية گرمايي تفاضلي (DTA) 34
1-17-2- گرما وزن سنجي (TGA) 34
فصل دوم بخش تجربي
2-1- مواد شيميايي و حلال‏ها 36
2-2-1- محيط کشت، باکتري، قارچ، آنتي بيوتيک و وسايل مورد استفاده 36
2-2-1-1- محيط کشتهاي مورد استفاده 36
2-2-1-2- باکتريهاي گرم منفي 36
2-2-1-3- باکتري گرم مثبت 37
2-2-1-4- قارچها 37
2-2-1-5- آنتي بيوتيکهای شاهد 37
2-2-1-6- وسايل مورد استفاده در بخش ميکروبي 37
2-2- دستگاه‏هاي مورد استفاده 37
2-2-1- طيف مادون قرمز 37
2-2-2- طيف رزونانس مغناطيسي هسته (H-NMR1) و (C-NMR13) 37
2-2-3- طيف ماوراي بنفش-مرئي (UV-Vis) 38
2-2-4- نقطه ذوب 38
2-2-5- هدايت مولي 38
2-2-6- آناليز عنصري 38
2-2-7- الکتروشيمي 38
2-2-8- آناليز حرارتي 38
2-2-9- ميکروسکوپ الکتروني روبشي 39
2-2-10- گرم خانه 39
2-2-11- اتوکلاو 39
2-3- سنتز ليگاند دو دندانه‌ باز شيف N,N- بيس ((E)-2- نيترو فنيل آليليدين) -2و 2- دي متيل-1 ,3- دي آمين پروپان 39
2-4- سنتز كمپلكس ZnLCl2 40
2-5- سنتز كمپلكس ZnLBr2 41
2-6- سنتز کمپلکس ZnLI2 42
2-7- سنتز كمپلكس CdLCl2 42
2-8- سنتز كمپلكس CdLBr2 43
2-9- سنتز كمپلكس CdLI2 44
2-10- سنتز كمپلكس HgLCl2 45
2-11- سنتز كمپلكس HgLBr2 46
2-12- سنتز كمپلكس HgLI2 46
2-13- سنتز كمپلكس ZnL(NCS)2 47
2-14- سنتز كمپلكس CdL(NCS)2 48
2-15- سنتز كمپلكس HgL(SCN)2 49
2-16- سنتز كمپلكس ZnL(N3)2 50
2-17- سنتز كمپلكس CdL(N3)2 51
2-18- سنتز كمپلكس HgL(N3)2 51
2-19- بررسيهاي زيست شناسي 52
2-19-1- استريل کردن وسايل 52
2-19-2- تهيه محيط کشت آگار و براث 53
2-19-3- کشت باکتري 53
2-20- آزمونهاي بررسي خواص ضد باکتريايي 53
2-20-1- روش انتشار ديسک 53
2-20-2- اندازهگیری حداقل غلظت ممانعت کننده رشد (MIC) 54
2-20-3- اندازهگیری حداقل غلظت باکتري کشی (MBC) 54
2-21- آزمون بررسي خواص ضد قارچي 54
2-21-1- روش انتشار ديسک 55
2-22- بررسي الکتروشيميایی ليگاند و کمپلکسها 55
2-23- بررسي حرارتي ليگاند و کمپلکسهاي روي 55
2-24- بررسي ريختشناسي کمپلکس روي آزيد ، کادميم کلريد و جيوه برميد 55
فصل سوم بحث و نتيجه گيري
3-1- مقدمه 57
3-2- بررسي طيف‏هاي زير قرمز (IR) ليگاندL 57
3-2-1- طيف‏هاي زير قرمز کمپلکس‎هاي Zn(II) 58
3-2-2- طيف‏هاي زير قرمز کمپلکس‎هاي Cd(II) 59
3-2-3- طيف‏هاي زير قرمز کمپلکس‎هاي Hg(II) 60
3-3- بررسي طيف‌هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR 60
3-3-1- طيف‏ رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR مربوط به ليگاند دو دندانه‌اي باز شيف N,N- بيس ((E)-2- نيترو فنيل آليليدين) -2و 2- دي متيل-1 ,3- دي آمين پروپان(L) 60
3-3-2- طيف‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLCl2 61
3-3-3- طيف‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLBr2 63
3-3-4- طيف‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLI2 63
3-3-5- طيف‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnL(NCS)2 64
3-3-6- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnL(N3)2 65
3-3-7- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLCl2 66
3-3-8- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLBr2 67
3-3-9- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLI2 68
3-3-10- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdL(NCS)2 69
3-3-11- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdL(N3)2 70
3-3-12- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس HgLCl2 71
3-3-13- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس HgLBr2 72
3-3-14- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس HgLI2 72
3-3-15- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس HgL(SCN)2 73
3-3-16- طيف رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس HgL(N3)2 74
3-4- بررسي طيف‎هاي الکتروني UV-Vis 75
3-5- آناليز عنصري 76
3-6- بررسي هدايت هاي مولي 77
3-7- بررسي خواص ضد باکتريايي 78
3-7-1- بررسي خواص ضد باکتريايي ليگاندL 79
3-7-2- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس ZnLCl2 79
3-7-3- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس ZnLBr2 79
3-7-4- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس ZnLI2 79
3-7-5- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس ZnL(NCS)2 79
3-7-6- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس ZnL(N3)2 80
3-7-7- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس CdLCl2 80
3-7-8- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس CdLBr2 80
3-7-9- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس CdLI2 80
3-7-10- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس CdL(NCS)2 80
3-7-11- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس CdL(N3)2 81
3-7-12- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس HgLCl2 81
3-7-13- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس HgLBr2 81
3-7-14- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس HgLI2 81
3-7-15- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس HgL(SCN)2 81
3-7-16- بررسي خواص ضد باکتريايي کمپلکس HgL(N3)2 81
3-8- بررسي خواص ضد قارچي 85
3-8-1- بررسي خواص ضد قارچي ليگاند L 85
3-8-2- بررسي خواص ضد قارچيZnLCl2 86
3-8-3- بررسي خواص ضد قارچي ZnLBr2 86
3-8-4- بررسي خواص ضد قارچي ZnLI2 86
3-8-5- بررسي خواص ضد قارچي ZnL(NCS)2 86
3-8-6- بررسي خواص ضد قارچي ZnL(N3)2 86
3-8-7- بررسي خواص ضد قارچي CdLCl2 86
3-8-8- بررسي خواص ضد قارچي CdLBr2 87
3-8-9- بررسي خواص ضد قارچي CdLI2 87
3-8-10- بررسي خواص ضد قارچي CdL(NCS)2 87
3-8-11- بررسي خواص ضد قارچي CdL(N3)2 87
3-8-12- بررسي خواص ضد قارچي HgLCl2 87
3-8-13- بررسي خواص ضد قارچي HgLBr2 87
3-8-14- بررسي خواص ضد قارچي HgLI2 88
3-8-15- بررسي خواص ضد قارچي HgL(SCN)2 88
3-8-16- بررسي خواص ضد قارچي HgL(N3)2 88
3-9- تجزيه حرارتي 90
3-9-1-1- بررسي تجزيه حرارتي ليگاند 91
3-9-1-2- بررسي تجزيه حرارتي کمپلکس ZnLBr2 91
3-9-2- تعيين پارامترهاي سينتيکي با استفاده از نمودارهاي TG 92
3-10- بررسي نتايج الکتروشيمي 97
3-11- محاسبات تئوري 99
3-11-1- نتايج محاسبات تئوري بر روي ليگاند 99
3-11-2- نتايج محاسبات تئوري بر روي کمپلکسهاي روي 100
نتيجه‏گيري 102
منابع 103
پیوست 107

فهرست جدولها
عنوان صفحه
جدول 3-1 نوارهای جذبی مهم در طیف IR لیگاند و کمپلکس هایZn(II) ………………………………………………………62
جدول 3-2 نوارهاي جذبي مهم در طيف IR ليگاند و کمپلکس‎هاي (Cd(II ……………………………………………………..62
جدول 3-3 نوارهاي جذبي مهم در طيف IR ليگاند و کمپلکس‎هاي Hg(II) ……………………………………………………….63
جدول 3-4 λ (nm) و ε (M-1cm-1) مربوط به ليگاند و کمپلکس‎هاي سنتز شده ………………………………………………79
جدول 3-5 نتايج آناليز عنصري ليگاند و تعدادي از کمپلکس‎ها و مقايسه آن با مقادير تئوري …………………………….80
جدول 3-6 حدود هدايت حد مولي الکتروليت ها در دماي C˚ 25 ………………………………………………………………………..81
جدول 3-7 هدايت هاي مولي مربوط به ليگاند و کمپلکس هاي سنتز شده در حلال کلروفرم و DMF …………….81
جدول 3-8 محدوده ممانعت کننده رشد ( ميلي متر)…………………………… ………………………………………………………………..87
جدول 3- 9 محدوده ممانعت کننده رشد آنتي بيوتيکهاي شاهد (ميلي متر) …………………………………………………….87
جدول 3-10 حداقل غلظت ممانعت کننده رشد (MIC) و حداقل غلظت باکتري کشی(MBC)…………………. 88
جدول 3-11 محدوده ممانعت کننده رشد ( ميلي متر)…………………………… …………………………………………………………….93
جدول 3-12 مراحل تجزيه گرمايي …………………………………………………………………………………………………………………………..95
جدول 3-13 پارامترهاي سينتيکي تعيين شده از طريق TG…. …………………………………………………………………………….98
جدول 3-14 پتانسيل هاي آندي و کاتدي ……………………………………………………………………………………………………………..101
جدول 3-15 نتايج محاسبهي انواع انرژي ها به روش تئوري بر روي ليگاند …. …………………………………………………..102
جدول 3-16 نتايج محاسبهي طول پيوند ها و انواع پيچش ها به روش تئوري بر روي ليگاند …. ……………………….102
جدول 3-17 نتايج محاسبهي طول پيوند ها به روش تئوري بر روي کمپلکس هاي روي ….. ……………………………..103
جدول 3-18 نتايج محاسبهي زواياي مختلف به روش تئوري بر روي کمپلکس هاي روي ….. …………………………….103
جدول 3-19 نتايج محاسبهي انواع پيچش ها به روش تئوري بر روي کمپلکس هاي روي …….. …………………………103
جدول 3-20 نتايج محاسبهي انواع انرژي ها به روش تئوري بر روي کمپلکسهاي روي ………… ……………………….104
جدول 3-21 نتايج محاسبه تغييرات انتالپي، تغييرات انتروپي و تغييرات انرژي آزاد گيبس……………………………….104
جدول 3-22 نتايج محاسبه انرژي پيوند کمپلکسهاي روي … …………………………………………………………………………….104

فهرست شکلها
عنوان صفحه
شکل 3-1- طيف IR ليگاند L …………………………………………………………………………………………………………………………….. 107
شکل 3-2- طيف UV-Vis ليگاند L در حلال کلروفرم ………………………………………………………………………………………107
شکل 3-3- طيف H-NMR1 ليگاند L در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………………………………………108
شکل 3-4- طيفC-NMR13 ليگاند L در حلال کلروفرم دوتره شده ………………………………………………………………..108
شکل 3-5- ولتاموگرام ليگاند L و نمک TBAH در حلال استونيتريل ……………………………………………………………….109
شکل 3-5-1- ولتاموگرام ليگاند L و نمک TBAH در حلال DMF …………………………………………………………………109
شکل 3-6- نمودارTG و DTA ليگاند L …………………………………………………………………………………………………………….110
شکل 3-7- طيف IR کمپلکس ZnLCl2 ……………………………………………………………………………………………………………..110
شکل 3-8- طيف UV-Vis کمپلکس ZnLCl2 درحلال کلروفرم ……………………………………………………………………..111
شکل 3-9- طيف H-NMR1 کمپلکس ZnLCl2 در حلال کلروفرم دوتره شده ………………………………………………111
شکل 3-10- طيف C-NMR13 کمپلکس ZnLCl2 در حلال کلروفرم دوتره شده ………………………………………….112
شکل 3-11- ولتاموگرام کمپلکس ZnLCl2 در حلال استونيتريل ………………………………………………………………………112
شکل 3-12- نمودارTG و DTA کمپلکس ZnLCl2 ………………………………………………………………………………………..113
شکل 3-13- طيف IR کمپلکس ZnLBr2……………………………………………………………………………………………………………113
شکل 3-14- طيف UV-Vis کمپلکس ZnLBr2 درحلال کلروفرم …………………………………………………………………..114
شکل 3-15- طيف H-NMR1 کمپلکس ZnLBr2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………………..114
شکل 3-16- طيف C-NMR13 کمپلکس ZnLBr2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………………115
شکل 3-17-ولتاموگرام کمپلکس ZnLBr2 در حلال استونيتريل ……………………………………………………………………….115
شکل 3-18- نمودارTG و DTA کمپلکس ZnLBr2 ………………………………………………………………………………………..116
شکل 3-18-1- نمودار اولین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnLBr2 ……………………………………………………………..116
شکل 3-18-2-نمودار دومین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnLBr2 …………………………………………………………….117
شکل 3-19- طيف IR کمپلک ZnLI2 …………………………………………………………………………………………………………………117
شکل 3-20- طيف UV-Vis کمپلکس ZnLI2 درحلال کلروفرم ………………………………………………………………………118
شکل 3-21- طيف H-NMR1 کمپلکس ZnLI2 در حلال کلروفرم دوتره شده ……………………………………………….118
شکل 3-22- طيف C-NMR13 کمپلکس ZnLI2 در حلال کلروفرم دوتره شده ……………………………………………..119
شکل 3-23- ولتاموگرام کمپلکس ZnLI2 در حلال استونيتريل ………………………………………………………………………….119
شکل 3-24- نمودار TG و DTA کمپلکس ZnLI2 …………………………………………………………………………………………..120
شکل 3-24-1- نمودار اولین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnLI2 …………………………………………………………………120
شکل 3-24-2- نمودار دومین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnLI2 ……………………………………………………………….121
شکل 3-25- طيف IR کمپلکس ZnL(NCS)2 ………………………………………………………………………………………………….121
شکل 3-26- طيف UV-Vis کمپلکس ZnL(NCS)2 درحلال کلروفرم ………………………………………………………….122
شکل 3-27- طيف H-NMR1 کمپلکس ZnL(NCS)2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………..122
شکل 3-28- طيف C-NMR13 کمپلکس ZnL(NCS)2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………123
شکل 3-29-ولتاموگرام کمپلکس ZnL(NCS)2 در حلال استونيتريل ……………………………………………………………….123
شکل 3-30- نمودار TG و DTA کمپلکس ZnL(NCS)2 ………………………………………………………………………………124
شکل 3-30-1 نمودار اولین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnL(NCS)2 ……………………………………………………….124
شکل 3-30-2 نمودار دومین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnL(NCS)2 …………………………………………………….125
شکل 3-30-3 نمودار سومین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnL(NCS)2 ……………………………………………………125
شکل 3-31- طيف IR کمپلکس ZnL(N3)2 ………………………………………………………………………………………………………126
شکل 3-32- طيف UV-Vis کمپلکس ZnL(N3)2 درحلال کلروفرم ……………………………………………………………….126
شکل 3-33- طيف H-NMR1 کمپلکس ZnL(N3)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………127
شکل 3-34- طيف C-NMR13 کمپلکس ZnL(N3)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..127
شکل 3-35- ولتاموگرام کمپلکس ZnL(N3)2 در حلال استونيتريل ………………………………………………………………….128
شکل 3-36- نمودارTG وDTA کمپلکس ZnL(N3)2 ……………………………………………………………………………………..128
شکل 3-36-1 نمودار اولین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnL(N3)2 …………………………………………………………….129
شکل 3-36-2 نمودار دومین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnL(N3)2 ………………………………………………………….129
شکل 3-36-3 نمودار سومین مرحله تجزیه گرمایی کمپلکس ZnL(N3)2 …………………………………………………………129
شکل 3-37- طيف IR کمپلکس CdLCl2 ………………………………………………………………………………………………………….130
شکل 3-38-طيف UV-Vis کمپلکس CdLCl2 در حلال دي متيل فرماميد ………………………………………………….130
شکل 3-39- طيف H-NMR1 کمپلکس CdLCl2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده(DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………131
شکل 3-40- طيف C-NMR13کمپلکس CdLCl2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………131
شکل 3-41-ولتاموگرام کمپلکس CdLCl2 در حلال استونيتريل ………………………………………………………………………..132
شکل 3-42- طيف IR کمپلکس CdLBr2 ………………………………………………………………………………………………………….132
شکل 3-43- طيف UV-Vis کمپلکس CdLBr2 درحلال کلروفرم …………………………………………………………………..133
شکل 3-44- طيف H-NMR1 کمپلکس CdLBr2 در حلال کلروفرم دوتره شده ……………………………………………133
شکل 3-45- طيف C-NMR13 کمپلکس CdLBr2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………………134
شکل 3-46- ولتاموگرام کمپلکس CdLBr2 در حلال استونيتريل ………………………………………………………………………134
شکل 3-47- طيف IR کمپلکس CdLI2 ……………………………………………………………………………………………………………..135
شکل 3-48- طيف UV-Vis کمپلکس CdLI2 درحلال کلروفرم ……………………………………………………………………..135
شکل 3-49- طيف H-NMR1 کمپلکس CdLI2 در حلال کلروفرم دوتره شده ………………………………………………136
شکل 3-50- طيف C-NMR13 کمپلکس CdLI2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………………….136
شکل 3-51- ولتاموگرام کمپلکس CdLI2 در حلال استونیتریل ………………………………………………………………………….137
شکل 3-52- طيف IR کمپلکس CdL(NCS)2 …………………………………………………………………………………………………137
شکل 3-53-طيف UV-Vis کمپلکسCdL(NCS)2 در حلال دي متيل فرماميد …………………………………………138
شکل 3-54- طيف H-NMR1 کمپلکس CdL(NCS)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6)…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….138
شکل 3-55- طيف C-NMR13 کمپلکس CdL(NCS)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6)…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….139
شکل 3-56- ولتاموگرام کمپلکس CdL(NCS)2 در حلال استونيتريل ……………………………………………………………..139
شکل 3-57- طيف IR کمپلکس CdL(N3)2 ………………………………………………………………………………………………………140
شکل 3-58-طيف UV-Vis کمپلکس CdL(N3)2 در حلال دي متيل فرماميد ……………………………………………..140
شکل 3-59- طيف H-NMR1 کمپلکس CdL(N3)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………141
شکل 3-60- طيف C-NMR13 کمپلکس CdL(N3)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………141
شکل 3-61- ولتاموگرام کمپلکس CdL(N3)2 در حلال استونيتريل …………………………………………………………………..142
شکل 3-62- طيف IR کمپلکس HgLCl2 …………………………………………………………………………………………………………..142
شکل 3-63- طيف UV-Vis کمپلکس HgLCl2 درحلال کلروفرم …………………………………………………………………..143
شکل 3-64- طيف H-NMR1 کمپلکس HgLCl2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………143
شکل 3-65- طيف C-NMR13 کمپلکس HgLCl2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6) ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………144
شکل 3-66- ولتاموگرام کمپلکس HgLCl2 در حلالDMF ……………………………………………………………………………..144
شکل 3-67- طيف IR کمپلکس HgLBr2 ………………………………………………………………………………………………………….145
شکل 3-68- طيف UV-Vis کمپلکس HgLBr2 درحلال کلروفرم ………………………………………………………………….145
شکل 3-69- طيف H-NMR1 کمپلکس HgLBr2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………………..146
شکل 3-70- طيف C-NMR13 کمپلکس HgLBr2 در حلال کلروفرم دوتره شده ………………………………………..146
شکل 3-71- ولتاموگرام کمپلکس HgLBr2 در حلالDMF …………………………………………………………………………….147
شکل 3-72- طيف IR کمپلکس HgLI2 …………………………………………………………………………………………………………….147
شکل 3-73- طيف UV-Vis کمپلکس HgLI2 درحلال کلروفرم …………………………………………………………………….148
شکل 3-74- طيف H-NMR1 کمپلکس HgLI2 در حلال کلروفرم دوتره شده ……………………………………………..148
شکل 3-75- طيف C-NMR13 کمپلکس HgLI2 در حلال کلروفرم دوتره شده ……………………………………………149
شکل 3-76- ولتاموگرام کمپلکس HgLI2 در حلال DMF ……………………………………………………………………………….149
شکل 3-77- طيف IR کمپلکس HgL(SCN)2 ………………………………………………………………………………………………..150
شکل 3-78- طيف UV-Vis کمپلکس HgL(SCN)2 درحلال کلروفرم ………………………………………………………..150
شکل 3-79- طيف H-NMR1 کمپلکس HgL(SCN)2 در حلال کلروفرم دوتره شده …………………………………151
شکل 3-80- طيف C-NMR13 کمپلکس HgL(SCN)2 در حلال کلروفرم دوتره شده ……………………………….151
شکل 3-81- ولتاموگرام کمپلکس HgL(SCN)2 در حلال DMF …………………………………………………………………..152
شکل 3-82- طيف IR کمپلکس HgL(N3)2 ……………………………………………………………………………………………………..152
شکل 3-83-طيف UV-Vis کمپلکس HgL(N3)2 در حلال دي متيل فرماميد ……………………………………………..153
شکل 3-84- طيف H-NMR1 کمپلکس HgL(N3)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6)…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….153
شکل 3-85- طيف C-NMR13 کمپلکس HgL(N3)2 در حلال دي متيل سولفوکسيد دوتره شده (DMSO-d6)…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….154
شکل 3-86-ولتاموگرام کمپلکس HgL(N3)2 در حلال DMF…………………………………………………………………………..154
شکل 3-87- ساختار بهينه ليگاند L بر اساس محاسبات تئوري…………………………………………………………………………….155
شکل 3-88- ساختار بهينه کمپلکس ZnLCl2 بر اساس محاسبات تئوري…………………………………………………………..155
شکل 3-89- ساختار بهينه کمپلکس ZnLBr2 بر اساس محاسبات تئوري………………………………………………………….155
شکل 3-90- ساختار بهينه کمپلکس ZnLI2 بر اساس محاسبات تئوري……………………………………………………………..156
شکل 3-91- ساختار بهينه کمپلکس ZnL(NCS)2 بر اساس محاسبات تئوري…………………………………………………156
شکل 3-92- ساختار بهينه کمپلکس ZnL(N3)2 بر اساس محاسبات تئوري………………………………………………………156
شکل 3- 93- SEM کمپلکس ZnL(N3)2…………………………………………………………………………………………………………..157
شکل 3- 94- SEM کمپلکس CdLCl2………………………………………………………………………………………………………………157
شکل 3- 95- SEM کمپلکس HgLBr2………………………………………………………………………………………………………………157
فصل اول
مقدمه و اصول مقدماتي
1-1- شيمي کوئورديناسيون
کمپلکس ترکيبي است متشکل از يک اتم فلز مرکزي و دو يا چند اتم، ملکول يا يون که ليگاند ناميده ميشود. ليگاندها داراي اتمهاي غير فلزياند که مانند باز لوييس جفت الکترون در اختيار فلز مرکزي که معمولاً يک فلز واسطه است و به عنوان اسيد لوييس عمل ميکند، قرار ميدهند. بنابراين پيوند در کمپلکسها از نوع داتيو يا کئورديناسيون است. به همين دليل آنها را ترکيبات کئورديناسيون نيز مي‌نامند [1].
1-2- تاريخچه
شيمي فلزات واسطه ارتباط وسيعي با شيمي ترکيبهاي کئورديناسيون دارد. اين ترکيبها که به کمپلکسها نيز موسومند، نقش بسيار مهمي در زندگي امروزي ما دارند. مطالعه و بررسي آنها براي درک مفاهيم پيوند شيميايي و آگاهي يافتن از قواعد و قوانين حاکم بر شيمي معدني و فراگيري آن نقش برجستهاي دارد. علاوه بر اهميت کاربردي و اقتصادي آن، اين ترکيبات از نقطه نظر بررسيهاي نظري نيز از اهميت زيادي برخوردارند. براي ساليان دراز کمپلکسها فقط مورد توجه شيميدانان نظري ومعدني بودند، اما امروزه کاربرد مهم اين ترکيبات بخصوص در زمينه درک فرآيندهاي زيستي مشخص شده است [2]. تعيين تاريخ دقيق کشف اولين ترکيب کمپلکس فلزي، کار دشواري است.شايد نخستين ترکيب کمپلکسي که در تاريخ ثبت شدهاست کمپلکسي به نام آبي پروس باشد، اين ترکيب در آغاز سده نوزدهم توسط ديزباخ تهيه گرديد [3]. يونهاي فلزي علاوه بر نقشي که در ديناميک فرآيندهاي بيولوژيکي و پايدار کردن صورتبنديهاي بيومولکولهاي بزرگ ايفا مي کنند، به
صورت مواد معدني بلورين و يا مواد بي شکل به عنوان اجزاء تشکيل دهنده در بسياري از موجودات زنده نيز اهمّيت دارد [4].
1-3- اعداد کوئورديناسيون
در يک کمپلکس تعداد ليگاندهايي که در اطراف اتم مرکزي قرار دارند، عدد کوئورديناسيون ناميده ميشود. اعداد کوئورديناسيون بين 1 تا 12 تغيير ميکنند.
1-3-1- عدد کوئورديناسيون 4
اين عدد کئورديناسيون جايگاه مهمي در شيمي کئورديناسيون دارد. فرمهاي ساختماني محتمل عبارتند از چهاروجهي کج (D2d)، تتراهدرال يا چهار وجهي (Td)، مسطح مربعي (D4h). از بين اين ساختارها، دو فرم تتراهدرال و مسطحي مربع متداول تر ميباشند [5].
1-3-1-1- کمپلکسهاي چهاروجهي
هيبريدهاي ساختار چهاروجهي را ميتوان به صورت sp3 يا sd3 توصيف کرده و در مورد ترکيبهاي کوئورديناسيون معمولاً مخلوطي از هر دو وجود دارد. هرچه ليگاندها حجيم تر باشند، امکان تشکيل کمپلکسهاي چهار وجهي را بيشتر فراهم ميکنند، زيرا در آرايش مسطح مربعي زاويه پيوندي برابر 90 درجه، اما در آرايش چهاروجهي برابر 5/109 درجه خواهد بود. از اين رو اثر ممانعت فضايي کاهش مييابد و سيستم پايدار ميشود. کمپلکسهاي چهار وجهي ايزومر هندسي ندارند، براي آنها ميدان ضعيف است و پارامغناطيس ميباشند [3].
1-3-1-2- کمپلکسهاي مسطح مربع
در اين ساختار هيبريد شدن اوربيتالهاي لايه ظرفيت اتم مرکزي از نوع dsp2 است که در آن اوربيتال d شرکت کننده در هيبريد شدن، اوربيتالهاي محوري y2-dx2 است و در واقع در راستاي قطرهاي مربع گسترش دارد و دو اوربيتال p که در اين هيبريد شدن شرکت دارند، px و py هستند. هرچه ليگاندها کوچکتر و ميزان هسته دوستي آنها بيشتر و اتم مرکزي حجيمتر و داراي بار مؤثر هسته بيشتر باشد، امکان جفت شدن الکترونها در اوربيتالها و يا ارتقاي آنها به تراز بالاتر وجود دارد. اين اوربيتالها (جز در مورد کمپلکسهاي d7 و d9 ) کم اسپين هستند. يعني تا حد امکان از تعداد الکترونهاي جفت نشده کاسته شده و غالباً به صورت گونههاي ديامغناطيس در ميآيند. با توجه به اين که در بيشتر کمپلکسهاي مسطح مربعي، صفحهاي که مولکول در آن قرار دارد، صفحه تقارن آن گونه را تشکيل ميدهد، بنابراين فاقد فعاليت نوري خواهند بود [3].
1-4- روي
روي داراي آرايش الكتروني به صورت [Ar] (3d10) (4s2) و دو عدد اكسايش (1+) و (2+) مي‌باشد که حالت اكسايش (1+) آن بسيار نادر است. كمپلكس‌هاي روي، به طور معمول عددهاي كوئورديناسيون چهار، پنج و شش دارند به ويژه عدد كوئورديناسيون پنج براي روي متداول است. طيف جذبي اين تركيبها يك نوار جذبي نشان مي‌دهد كه مربوط به انتقال بار است. کمپلکسهاي روي(II) معمولاً بافرهاي خوبي هستند و از آنها براي کنترل pH دردستگاه حياتي استفاده ميشود. از ديگر کاربردهاي غير آنزيمي اين يون، کمک به تشکيل ساختارهاي مناسب براي DNA و پليپپتيدها است. يون Zn2+ يک اسيد لوويس متداول در سيستمهاي بيوشيميايي است. خاصيت اسيدلوويس به ميزان زيادي به نسبت بار به اندازه کاتيون بستگي دارد. اندازه شعاع يوني روي(II)، 74 پيکومتر است که نسبت به بسياري از کاتيونهاي دوظرفيتي ديگر، کوچکتر و بنابر اين اسيد لوويس بهتري است [6].
1-5- کادميم
آرايش الکتروني کادميم به صورت [Kr] (4d10) (5s2) مي‌باشد. کادميم فلزي است دو ظرفيتي، نرم، چکشخوار، انعطاف پذير، سمي و به رنگ سفيد مايل به آبي که با چاقو به راحتي بريده مي‏شود. شيمي کادميم از نظر کاربردي بسيار جالب است، زيرا دو ايزوتوپ آن يعني 113Cd, 111Cd داراي اسپين(2/1) بوده و براي مطالعات NMR مناسب ميباشد. معمولي‏ترين حالت اکسيداسيون کادميم 2+ ميباشد، گرچه نمونههاي کميابي از 1+ نيز مي‏توان پيدا کرد. طيف جذبي اين تركيب‌ها يك نوار جذبي نشان مي‌دهد كه مربوط به انتقال بار است. کمپلکسهاي کادميم به طور معمول عددهاي کئورديناسيون 4و5 و6 دارند [7].
وجود کادميم (II) در بدن باعث ميشود يونهاي Ca2+ جاي خود را به آن بدهند، زيرا از نظر اندازه و بار مشابه ميباشند و با اين جايگزيني استخوانها به تدريج پوک و شکننده ميشوند. کادميم از راه کشيدن سيگار وارد بدن ميشود، زيرا گياه توتون قابليت جذب بالاي کادميم از خاک را دارد. دنبالکردن واکنشهاي کادميم به دليل سميت آن در زيست شناسي حائز اهميت است [8].
1-6- جيوه
آرايش الکتروني جيوه به صورت [Xe] (5d10) (6s2)مي‌باشد. جيوه که فلزي سنگين، نقره‌اي و سمي است، تنها فلزي است که در دماهاي معمولي محيط، حالت مايع دارد. جيوه داراي دو عدد اكسايش (1+) و (2+) است. فلز جيوه در حالت اکسايش (2+) داراي آرايش الکتروني [Xe] (5d10) مي‏باشد و در حالت اکسايش (1+) آرايش الکتروني [Xe] (5d10) (6s1) مي‏باشد. طيف جذبي اين تركيب‌ها يك نوار جذبي نشان مي‌دهد كه مربوط به انتقال بار است.
1-7- چگونگي تشکيل پيوند در ترکيبات کوئورديناسيون
ترکيبات کوئورديناسيون، ساختار و خواص ويژهاي از خود نشان ميدهند. براي توجيه اين خواص و ارتباط آن با ماهيت پيوند بين اتم مرکزي و ليگاندها، با گذشت زمان چهار نظريه متمايز توسط دانشمندان ارائه شد :
– نظريهي پيوند ظرفيت (VBT)
– نظريهي ميدان بلور (CFT)
– نظريه‌ي ميدان ليگاند(LFT)
– نظريهي اوربيتال مولکوليMO))
– مدل همپوشاني زاويه‌اي(AOM)
1-8- انواع انتقالهاي الکتروني
اين انتقالها به چهار دسته تقسيم ميشوند که عبارتند از :
1-8-1- انتقالهاي ميدان ليگاند يا d-d
شامل انتقالات الکتروني ميان اوربيتالهايي هستند که ماهيت فلزي دارند و حاصل شکافتگي اوربيتالهاي همتراز d بر اثر ميدان بلور ميباشند. اين جهشها داراي انرژي هستند که از زير قرمز نزديک تا فرابنفش را در بر ميگيرد. بنابراين، اين نوع جهش الکتروني و جذب مربوط به آن عامل اصلي پيدايش رنگ ترکيبهاي کمپلکسهاي فلزهاي واسطه است [3].
1-8-2- انتقالهاي جابجايي بار
از يک فرآيند انرژي يونش- الکترونخواهي سرچشمه ميگيرد و شامل انتقال الکترون از يک اوربيتال مولکولي است که عمدتاً خصلت ليگاند را دارد به اوربيتال مولکولي ديگر که عمدتاً خصلت فلزي و يا بالعکس دارد ميباشد. اين طيفها معمولاً داراي شدت بسيار زياد هستند.
اين نوع طيفها به دو دسته تقسيم ميشوند:
1-8-2-1- انتقال جابجايي از ليگاند به فلز (LMCT)
در صورتيکه ليگاندهاي يک کمپلکس داراي زوج الکترونهاي تنها با انرژي نسبتاً بالا باشند و فلز داراي اوربيتالهاي خالي با سطح انرژي پايين باشد، نوارهاي انتقال بار در ناحيه مريي طيف ديده مي‌شود و در نتيجه کمپلکس داراي رنگ شديد خواهد بود.
1-8-2-2- انتقال جابجايي از فلز به ليگاند (MLCT)
اين نوع انتقالات وقتي انتظار ميرود که فلز به راحتي اکسيده شده و ليگاند به آساني کاهيده شوند. ليگاندهاي π- اسيدي نظير پيريدين، بي پيريدين و فنانترولين که اوربيتالهاي خالي کم انرژي دارند، براي پذيرش يک الکترون از فلز مناسب ميباشند. اين ليگاندها با داشتن اوربيتالهاي خالي π*مي‌توانند با کاتيونهايي نظيرTi3+، V2+، Fe2+و Cu+ که کاهنده خوبي هستند، ترکيبات رنگي زيادي را تشکيل دهند. فرايند انتقال بار معمولاً به يک واکنش اکسايش-کاهش کامل منتهي نميشود. چون در اين صورت پيوند برگشتي بين فلز- ليگاند از بين ميرود [9].
1-8-3- انتقال‌هاي بين ظرفيتي
اين نوع انتقال‌ها در كمپلكس‌هاي دو هسته‌اي M-L-M مشاهده مي‌شود كه با برانگيختن الكترون از لايه‌ي ظرفيت يك اتم فلز به لايه‌ي ظرفيت اتم فلز ديگر همراه است. در اين مورد اگر ليگاند پل‌ساز مناسبي بين دو مركز فلزي وجود داشته باشد، انتقال بين ظرفيتي مربوطه داراي شدت كافي خواهد بود.
1-8-4- انتقالهاي درون ليگاند
اين نوع انتقالات الکتروني، به جهش الکترون از يک اوربيتال در يک ليگاند به اوربيتال ديگر در همان ليگاند، صورت ميگيرد و معمولاً با جذب انرژي از ناحيه فرابنفش همراه است. از اين رو، کمتر تحت تاثير کوئورديناسيون شدن ليگاند قرار ميگيرد. نوارهاي جذبي اين نوع جهشهاي الکتروني تقريباً با همان شدت نوارهاي انتقال بار و در مجاورت آنها قرار دارند. اين نوع انتقال زماني انجام ميگيرد كه ليگاند خود به تنهايي داراي يك كروموفور باشد و بنابراين بين اوربيتال‌هايي كه عمدتاً بر روي ليگاند متمركز هستند، انجام مي‌پذيرد [10].
1-9- بازهاي شيف
تعداد تركيبات كوئورديناسيون در شيمي معدني بسيار زياد ميباشد و يك دسته از اين تركيبات كه اهميت زيادي در مدل‎هاي سيستمهاي زنده دارند كمپلكسهاي باز شيف ميباشند [11]. مطالعات آغازين بر روي اين تركيب‎ها را اتلينگ ، شيف و فيفر انجام دادند. اين ترکيب‌ها اولين بار توسط دانشمندي بنام شيف در قرن نوزدهم شناسايي شدند و به افتخار وي اين ترکيبات را بازهاي شيف ناميدند [12]. بازهاي شيف به عنوان پيگمنت و رنگ، کاتاليست، حدواسط سنتزهاي آلي، پايدارکننده پليمرها و در عين حال داراي دامنه گستردهاي از فعاليتهاي بيولوژيکي ميباشند از جمله ضد قارچ، ضد باکتري، ضد مالاريا، ضد التهاب، آنتي ويروس و تب بر ميباشند [13].
واکنشهاي آلدهيدها يا کتونها با آمونياک يا آمينهاي نوع اول تحت شرايط اسيدي مناسب منجر به توليد يک “کربينول آمين” ميشود که اين حدواسط يک مولکول آب از دست ميدهد و به “ايمين” يا “باز شيف” تبديل ميگردد.
1-9-1- نامگذاري اختصاري ترکيبات باز شيف
ترکيبات باز شيف عموماً با نام اختصاريشان که بر گرفته از ترکيبات کربونيلدار و آمين اوليه آنها ميباشد نامگذاري ميگردند. به عنوان مثال از تراکم 2-هيدروکسي ساليسيل آلدهيد با اتيلن ديآمين باز شيفي به نام N,N- بيس(ساليسيدين) اتيلن ديآمين حاصل ميگردد که به نام اختصاري “سالن” نامگذاري ميشود. اگر استخلاف سادهاي به باز شيف اضافه شوند، قبل از نام اختصاري باز شيف اوليه، نام گروه استخلاف شده ذکر ميگردد، به عنوان مثال: متيل- سالن
1-9-2- تهيه بازهاي شيف
کمپلکسهاي باز شيف به 4 روش قابل تهيه هستند
1- استفاده از الکوکسيد فلزي
2- استفاده از آلکيلهاي فلزي: انواع آلکيلهاي فلزات گروه اصلي به طور تجاري در دسترس هستند که از اين روش براي سنتز شيف بيسهاي آهن، منگنز، واناديم و مس استفاده ميشود. اين ترکيبات از واکنش بين هاليد فلزي با عامل گرينيارد مزيتيل حاصل ميشوند.
3- واکنش بين ليگاند باز شيف و استات فلزي تحت شرايط رفلاکس: بسياري از کمپلکسهاي باز شيف از اين طريق حاصل ميشوند.
4- پرتون زدايي از ليگاند باز شيف و سپس واکنش با هاليد فلزي: مرحله پرتون زدايي در درجه حرارت اتاق صورت ميگيرد و اين روش يک روش عمومي براي تهيه باز شيف کمپلکسها در مقادير زياد است [14].
1-10- مروري بر کمپلکسهاي سنتز شده با فلزاتZn(II) ،Cd(II) ، Hg(II)
در سال 2002 محمودخاني و همکاران سنتز و شناسايي برخي کمپلکسهاي باز شيف با ليگاند دو دندانه N’,N – بيس ( β – فنيل سينامالدهيد)- 1,2- دي ايمينو اتان را در حضور فلزات روي (II)، کبالت(II) و نيکل(II) انجام دادند. اطلاعات طيفي و شناسايي کمپلکس‏ها نشان داد که ساختار اين کمپلکس‏ها با ساختار شبه چهار وجهي انطباق بسيار خوبي دارد شکل (1-1) [15].
شکل (1 – 1)
در سال2004 آيد سنتز برخي از کمپلکسهاي فلزي همچون کروم(III)، کبالت (II)، نيکل(II)، مس(II)، کادميم(II) و جيوه(II) را با ليگاندهاي باز شيف چند دندانه نشان داده شده در شکل (1-2) را انجام دادند. کمپلکسها از طريق آناليز عنصري، آناليز حرارتي و اسپکتروسکوپي مادون قرمز شناسايي شده و ساختار اکتاهدرال براي آنها پيشنهاد گرديد[16].
شکل (1- 2)
در سال 2007 خان محمدي و همکاران سنتز کمپلکسهاي باز شيف با فلزات منيزيم(II)، منگنز(II)، روي(II) و کادميم(II) را انجام داده و از طريق اسپکتروسکوپي مادون قرمز،1H NMR ،NMR 13C شناسايي شدند و ساختار آنها با کريستالوگرافي اشعه ايکس به صورت دو هرمي پنتاگونالي تعيين گرديد شکل (1-3) [17].
شکل (1- 3)
منتظرظهوري و همکاران در سال 2008 طي پژوهشي سنتز کمپلکسهاي فلزات روي(II)، کادميم(II) و جيوه(II) را با ليگاند نامتقارن بازشيف دودندانه انجام دادند. ترکيبات سنتزي از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي جرمي، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، NMR ,1H NMR 13C شناسايي شده و ساختار شبه چهار وجهي براي آنها پيشنهاد گرديد. کمپلکسها در حلالDMF غير الکتروليت بودند شکل (1-4) [18].
شکل (1-4)
مرشدي و همکاران طي پژوهشي در سال 2009 سنتز و شيمي کئورديناسيون ليگاند جديد چهار دندانه باز شيف با گروه دهنده N2S2 را انجام دادند و کمپلکسهاي تک هستهاي و دو هستهاي مس (I)را با فرمول عمومي [Cu(ca2dapte)]ClO4 , [{Cu(PPh3)(X)}2(ca2dapte)]
(X = I and Br) سنتز نمودند. ترکيبات سنتزي از طريق آناليز عنصري، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز و1H NMR شناسايي شدند. ساختار کريستالي نيز از طريق پراش اشعه ايکس تک بلور به صورت شبه چهار وجهي در اطراف يون مس تعيين گرديد شکل (1-5) [19].

شکل (1-5)
در سال 2010 خلجي و همکاران سنتز و شناسايي کمپلکسهاي چهار هستهاي مس (II) و کبالت (II)را با ليگاند باز شيف بيس(3- هيدروکسي پروپان آلدهيد)- 1و2- اتيلن دي ايمين انجام دادند و از طريق آناليز اشعه ايکس شناسايي نمودند. در اين کمپلکسها ليگاند باز شيف از طريق N2O2 به فلزات کئوردينه ميشود شکل (1-6) [20].
شکل (1-6)
در سال 2010 کيپور و همکاران نيز به سنتز برخي کمپلکسهاي فلزات واسطه همچون نيکل(II)، مس(II) و روي (II)با ليگاندهاي باز شيف ماکروسيکل پرداختند. به دليل حلاليت کم محصولات قادر به جداسازي موثر نبودند. شناسايي اين ترکيبات از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي جرمي، اسپکتروسکوپي مادون قرمز انجام گرفت و در مورد روي علاوه بر اين روشها از 1H NMR، 13C NMR نيز براي شناسايي استفاده شد کوئورديناسيون ليگاند اطراف يون فلزي به صورت مربع مسطح انحراف يافته پيشنهاد گرديده است شکل (1-7) [21].
شکل (1- 7)
در سال 2011 منتظرظهوري و همکاران سنتز تعدادي از کمپلکسهاي چهارکئوردينه با فلزات روي(II) و جيوه(II) و ليگاند ارايه شده در شکل (1-8) با فرمول عمومي MLX2 را انجام دادند. در کمپلکسهاي سنتزي نسبت ليگاند به فلز 1:1 ميباشد. با استفاده از آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي فرابنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز شناسايي ترکيبات انجام گرفت. تمامي ترکيبات در حلال DMF غير الکتروليت هستند و ساختار شبه چهاروجهي جهت اين کمپلکسها پيشنهاد شده است [22].
شکل (1-8)
در پژوهشي ديگر منتظرظهوري و همکاران سنتز کمپلکسهاي متقارن دو دندانه را با ليگاند باز شيف انجام دادند و از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي فرابنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز شناسايي ترکيبات انجام گرفت. کليه ترکيبات در حلال DMF غير الکتروليت گزارش شده اند. با توجه به هدايت مولي و ويژگيهاي طيفي مشخص شد کئوردينه شدن ليگاند آلي و يونهاي هاليد به فلز به صورت شبه چهار وجهي است شکل (1-9) [23].
شکل (1-9)
اعظم و همکاران طي پژوهشي سنتز و خواص فتولومينسانس برخي ترکيبات باز شيف و کمپلکسهاي تک هستهاي روي(II)، کادميم(II)، نيکل(II)، مس(II)، پالاديم(II) را بررسي نمودند. کمپلکسهاي سنتزي از طريق اسپکتروسکوپي مادون قرمز، اسپکتروسکوپي فرا بنفش و اسپکتروسکوپي جرمي، فلورسانس، H NMR, 13C NMR, ESR 1شناسايي شده و ساختار اکتاهدرال براي آنها پيشنهاد شد شکل (1-10) [24].

شکل (1-10)

در سال 2012 منتظرظهوري و همکارش سنتز کمپلکسهاي باز شيف را با فلز روي و ليگاند بيس((E)3-(2- نيتروفنيل)-2- پروپنال)پروپان-1و2-دي ايمين با فرمول کلي ZnLX2 انجام دادند که در آن ( (X=Cl, Br, I, SCN, N3 ميباشد. کمپلکسهاي سنتز شده از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي فرابنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز 1H NMR, 13C NMR, شناسايي شدند. با توجه به نتايج هدايت سنجي، کمپلکسها ملکولي و غير الکتروليت ارزيابي شدند. در اين پژوهش با استفاده از ولتامتري چرخهاي، برگشت پذير و غير برگشت پذير بودن و رفتار الکتروشيميايي ليگاند و کمپلکسها بررسي گرديد شکل (1-11) [25].
شکل (1-11)
1-11- مروري بر کمپلکسهاي سنتز شده با ليگاندهاي باز شيف دودندانه
امير نصر و همکاران در سال 2006 سنتز و شناسايي و ساختار کريستالي کمپلکسهاي نقره (I) را در حضور ليگاند باز شيف دو دندانه با فرمول عمومي [Ag(ca2en)(PPh3)(X)] انجام دادند، که در آن
X= N3 – , SCN -و ca2en باز شيف دودندانه ميباشند و سپس ترکيبها از طريق آناليز عنصري، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، اسپکتروسکوپي فرا بنفش و H NMR1شناسايي شدند شکل (1-12). ساختار پيشنهادي در اطراف يون نقره شبه چهار وجهي تعيين گرديد [26].
شکل (1-12)
در سال 2008 منتظرظهوري و همکارش در اين زمينه پژوهشهايي به شرح زير انجام دادند. در اين پژوهش ليگاند دو دندانه باز شيفN’,N- بيس(2- نيتروسينام‎آلدهيد)- 1,2- فنيلن‎دي‎ايمين (Nca2Phen) در حلال متانول سنتز شد و سپس در حلال‏هاي اتانول و دي‏کلرومتان تبلور مجدد گرديد. با استفاده از اين ليگاند، کمپلکس‏هايي با فرمول عمومي MLX2 و ML2X2 که در آن M نشان دهنده فلزهاي کبالت (II)، نيکل (II)، مس (II)، روي (II)، کادميم (II) و جيوه (II) و X شامل يون‏هاي کلريد، برميد، يديد، تيوسيانات و آزيد مي‏باشد، در حلال‏هاي متانول، اتانول و دي‏کلرومتان تهيه گرديدند و در حلال‏هاي متانول و DMF نو بلور شدند. براي شناسايي و تعيين ساختار کمپلکس‏هاي سنتز شده از تکنيک‎هاي گوناگون مانند: آناليز عنصري، IR، MS، UV-Vis، 1H-NMR، 13C-NMR، هدايت سنجي و ممان مغناطيسي استفاده شد شکل (1-13) [27]و[28].
شکل (1 – 13)

همچنين در پژوهشي ديگر منتظرظهوري و همکارانش ليگاند نامتقارن بازشيف N’,N- بيس ((E) 2- متيل – 3- فنيل آليليدن)- 1, 2- پروپان دي آمين و کمپلکسهاي روي ، کادميم و جيوه آن را سنتز و خالص سازي و با روشهاي فيزيکي طيف سنجي نظير آناليز عنصري، IR، MS، UV-Vis،
1H NMR، 13C-NMR، هدايت سنجي و ممان مغناطيسي شناسايي کردند شکل (1-14) [29].
شکل (1-14)
درسال هاي 2006 و 2007 حبيبي و همکاران، تحقيقات گسترده‬اي در جهت سنتز و شناسايي کمپلکس‏هايي با ليگاندهاي باز شيف دودندانه با گروه‏هاي نيتروژن ايميني به عنوان دهنده الکترون، انجام دادند. آنها توانستند با استفاده از ليگاند دودندانه باز شيف بيس‏(2- نيتروسينام‏آلدهيد) اتيلن‏دي‏آمين، کمپلکس‏هاي Zn(II) با فرمول عمومي MLX2 را سنتز و با استفاده از داده‏هاي کريستالوگرافي و اطلاعات طيفي، آنها را شناسايي کنندساختار پيشنهادي با توجه به دادههاي کريستالوگرافي، شبه چهاروجهي گزارش شد شکل (1- 15) [30].
شکل (1-15)
با استفاده از ليگاند بيس(ترانس- سينام‏آلدهيد) پروپان ‏دي ‏ايمين، کمپلکس‏هاي Cu(I) و Zn(II) را با فرمول عمومي MLX2 سنتز و آن‏ها را شناسايي کردند. اطلاعات طيفي و شناسايي کمپلکس‏ها نشان داد که ساختار اين کمپلکس‏ها با ساختار شبه چهار وجهي انطباق بسيار خوبي دارد و اين ساختارها به صورت چهار وجهي کامل نيستند شکل (1-16) [31].
شکل (1-16)
درسال 2003 شيخ شعاعي موفق شد با استفاده از 1,2- فنيلن‎دي‎آمين و پارا- N’,N – دي‎متيل‎بنزآلدهيد، ليگاند باز شيف دودندانه را سنتز کرده و به کمک آن و با استفاده از نمک Cd(NO3)2.4H2O ، کمپلکس Cd(II) را سنتز و شناسايي کند شکل (1-17) [32].
شکل (1-17)
درسال 2002 ايلهان و همکارانش توانستند با واکنش بين 1و2- بيس‎(پارا- آمينوفنوکسي) اتان و سينام‎آلدهيد ليگاند بازشيف دودندانه را سنتز کرده و از آن براي سنتز کمپلکس‎هاي هشت‎وجهي Zn(II) استفاده کنند شکل (1-18)[33].
شکل (1-18)
همچنين آن‏ها توانستند با استفاده از 4- متوکسي‎بنزآلدهيد و 1,2- بيس (پارا- آمينوفنوکسي) اتان ليگاند باز شيف دودندانه را سنتز کنند. آن‎ها با انجام واکنش بين ليگاند با نمک‎ Zn(II) کمپلکس‎ مورد نظر را سنتز کردند شکل (1-19) ]34[.
شکل (1-19)
درسال 2003 سليک و همکارانش کمپلکس‎ شامل نمک ‎Zn(II) و ليگاند باز شيف دودندانه با گروه نيتروژن ايميني به عنوان گروه‎هاي دهنده گزارش دادند شکل (1-20) [35].
شکل (1-20)
درسال 2001 چن و همکاران توانستند با استفاده از ليگاند باز شيف دودندانه NوN’–بيس‎(فروسنيل‎متيلن) – اتيلن‎دي‎آمين (BFEDA)، کمپلکس‎هاي Zn(II) را سنتز وبا روشهاي فيزيکي و طيف سنجي شناسايي کنند. ساختار پيشنهادي اين پژوهش نيز شبه چهار وجهي ميباشد شکل (1-21) [36].
شکل (1-21)
شکل (1-21)

در سال 2011 منتظرظهوري و همکاران کمپلکسهاي فلزات روي، کادميم و جيوه با ليگاند N´,N –بيس ((E )-2-متيل-1-3-فنيل آليليدن)اتان-1و2-دي آمين سنتز و از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي جرمي، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز،
1H NMR ، 13C NMR شناسايي نمودند. کمپلکسهاي تشکيل شده غير الکتروليت ميباشند. بررسي آناليز حرارتي کاهش وزن ترکيبات طي چندين مرحله را نشان ميدهد شکل
(1-22)[37].
شکل (1-22)
در سال 2011 خلجي و همکاران سنتز کمپلکس جيوه(II) يديد را با ليگاند دو دندانه باز شيفN’,N- بيس(2و3- دي متوکسي بنزيليدن)-1و2- دي آمينواتان انجام دادند. کمپلکسهاي سنتز شده از طريق آناليز عنصري، اسپکتروسکوپي مادون قرمز و 1H NMR شناسايي شدند. ساختار کريستالي و ملکولي با استفاده از کريستالوگرافي اشعه ايکس تعيين شد و فضاي کوئورديناسيون شبه چهار وجهي در اطراف يون جيوه پيشنهاد شد شکل (1-23) [38].
شکل (1-23)
در سال 2012 قائدي و همکاران سنتز ليگاند باز شيف دودندانه، کمپلکس فلزات روي(II) و کادميم(II) کلريد آن وکاربرد آنها در ساخت را به عنوان الکترود گزينش پذير يديد را بررسي نمودند شکل (1-24) [39].
شکل (1-24)
1-12- کاربرد کمپلکسهاي بازشيف
بازهاي شيف و كمپلكسهاي آنها به دليل جذابيت و اهميت زياد، بسيار مورد توجه هستند [52]، [53] بازهاي شيف مشتق شده از يك آمين و يك آلدهيد، دسته مهمي از ليگاندها هستند كه از طريق نيتروژن آزومتين به يونهاي فلزي متصل ميشوند [54]. فعاليت كاتاليتيكي در هيدروژندار کردن الفينها ، خواص فوتوكروميك و توانايي كمپلكس شدن با فلزات واسطه ازجمله ويژگيهاي بازهاي شيف ميباشند [55]، [53]. به نظر ميرسد کمپلکسهاي بازهاي شيف روي نقش مهمي در سيستمهاي زيستي ايفا ميكنند [56-58] و از لحاظ بيوشيميايي، تجزيهاي و ضد ميكروبي بسيار با اهميت هستند[59]، [60].
کمپلکسهاي فلزات Pt(II) ،Cu(II) و Pd(II) با بازشيفي به فرمول کلي MeCONHCH2CH2N=CHPy تهيه و خواص ضدتومور آن بر روي سلولهاي سرطاني بررسي شده است. از ميان اين کمپلکسها، کمپلکس مس کاملاً در آب محلول بوده و خواص ضدتوموري قابل توجهي نسبت به پلاتين و پالاديم از خود نشان ميدهد. بعلاوه، از ديگر مزاياي اين کمپلکس انتخاب گري بالاي آن نسبت به سلولهاي سرطاني است[61].
همچنين ميتوان به خاصيت ضد باکتري ترکيبهاي باز شيف اشاره کرد. کمپلکسهاي باز شيف منگنز بدست آمده از تراکم 2-هيدروکسي-1-نفتالدهيد با آمينواسيدهاي گليسين، آلانين، هيستيدين و تريپتوفان تهيه و شناسايي شدهاندکه خواص ضد باکتريايي داشته و به طورقابل ملاحظهاي مانع رشد بسياري از باکتريها و قارچها ميشوند[62]. در مورد اکثر ترکيبهاي پلاتين و پالاديم ميتوان آزمايشهاي ضدتومور، ضد باکتري، ضد قارچ و ضد مخمر را انجام داد. کمپلکسهاي بازشيف در تهيه آنزيمهايي مصنوعي نيز کاربرد دارند. به عنوان مثال کمپلکس باز شيف Cr(salophen) در نقش يک آنزيم مصنوعي قادر است تا در برخي واکنشهاي زيستي به عنوان کاتاليست عمل کند[63].
1-13- باکتري
باکتريها گروهي از موجودات تک سلولي ذره بيني هستند که پوشش بيروني نسبتاً ضخيمي آنها را احاطه کرده است. اين موجودات ساختار سادهاي دارند و به گروه پروکاريوتها تعلق دارند. باکتريها متنوعترين و مهمترين ميکروارگانيسمها هستند. تعداد کمي از آنها در انسان، حيوانات و گياهان بيماريزا هستند. بطور کلي بدون فعاليت آنها، حيات بر روي زمين مختل ميگردد. يوکاريوتها از موجودات زنده شبيه باکتري بوجود آمدهاند. نظر به اينکه باکتريها ساختمان سادهاي داشته و ميتوان به آساني بسياري از آنها را در شرايط آزمايشگاه کشت داد وتحت کنترل در آورد، ميکروب شناسان مطالعه وسيعي درباره فرآيندهاي حياتي آنها انجام دادهاند[64].
افزايش در ميزان مرگ و مير، در ارتباط با بيماريهاي عفوني، به طور مستقيم مربوط به باکتري‌هايي است که نسبت به آنتي بيوتيکها از خود مقاومت نشان ميدهند. توسعه عوامل ضد باکتريايي جديد با سازوکارهاي نوين و کارآمدتر قطعاً نياز ضروري در پزشکي است. باز هاي شيف به عنوان يکي از ترکيبات ضد باکترياي معرفي شدند، به عنوان مثال N-ساليسيدن-2-هيدروکسي آنيلين بر عليه مايکو باکتريوم توبر کلوزيس که باکتري مولد بيماري سل ميباشد، موثر بوده است‌
[65-68].
1-13-1- اشرشيا کولی
اشرشيا کولي که به « اي کُلاي» يا کُلاي باسيل نيز معروف است، يک باکتري گرم منفي از خانواده انتروباکترياسه بوده که در سال ۱۸۵۵ کشف شد. اين باکتري بيهوازي و بدون اسپور مي‌باشد. باکتري‌هاي اشيرشيا کولي، اغلب متحرک مي‌باشند. اشرشيا کولی يکي از اولين باسيلهاي رودهاي است که شرح و کشت داده شده است و ساکن طبيعي رودهي انسان و حيوانات ميباشد. اشرشیاکولی در اين محل عامل نادر گاستروانتريت و اختلالات گوارشي محسوب ميشود، ولي عامل مهم عفونتهاي مجاري ادراري و سپتي سِمي نوزادان و مننژيت ميباشد. اين باکتري انتشار وسيع داشته و در ‌سرتا‌‌سر دنيا در روده انسان و حيوانات خون گرم و خون سرد يافت ميشود، به همين دليل از آنها به عنوان معرف آلودگي آب با مدفوع استفاده ميکنند. اشرشیاکولی ابزار فيزيولوژيستها و ژنتيکدانان ميکروبي ميباشد. اين باکتري مدتها جزو باکتريهاي همسفره غير بيماريزا محسوب ميشد، ولي امروزه نقش آنها به عنوان عامل فرصت طلب و عامل مولد عفونت مورد قبول همگان قرار گرفته است. اغلب تيپهاي اين باکتري در روده بيماريزا نيستند ولي برخي از تيپهاي آن با توليد سم و آسيب مستقيم و تهاجم بافتي مي‌توانند ايجاد اسهال بنمايند. اسهال اغلب خفيف است ولي در تيپهاي مهاجم تر مي‌تواند خوني باشد. اسهال مسافران اغلب نيازي به درمان آنتي بيوتيکي ندارد و فقط بايد اتلاف آب و الکتروليت را جبران نمود وکمتر از يک هفته بهبود مي‌يابد. ولي در موارد شديد از کينولون‌ها مانند سيپروفلوکساسين و ناليدوکسيک اسيد مي‌توان استفاده کرد شکل (1-37) [69]،[70].
شکل (1-37) تصوير ميکروسکوپي باکتري اشرشيا کولي
1-13-2- استافيلوکوکوس اورئوس
استافيلوکوکوسها از نخستين باکتريهاي بيماريزايي هستند که شناخته شدهاند. استافيلوکوکوس اورئوس کوکسي گرم مثبت و بي‌هوازي اختياري است که مهمترين گونه در جنس استافيلوکوکها از نظر پزشکي محسوب مي‌شوند. گاهي اوقات به اين باکتري، استافيلوکوک طلايي نيز مي‌گويند. اورئوس در زبان لاتين به معناي طلايي است [71]. استافيلوکوکوس اورئوس اولين بار در سال ۱۸78 توسط کخ در چرک مشاهده شد و در سال 1880 توسط پاستور در محيط مايع کشت گرديد و روزنباخ در سال 1884 کشت خالص باکتري را تهيه نمود. استافيلوکوکوس از واژه يوناني استافيلو به معني خوشه انگور گرفته شده است. استافيلوکوکها در طبيعت انتشار وسيع داشته وغالباً به صورت ميکروفلور طبيعي پوست، بيني و بخش فوقاني دستگاه تنفس ديده ميشوند [72]. استافيلوکوک اورئوس، گستره وسيعي از عفونت‌ها از عفونت‌هاي ساده پوستي مانند جوشدانه، کورک، کفگيرک، گل مژه و آبسه گرفته تا بيماري‌هاي تهديد کننده زندگي مانند پنوموني، مننژيت، استئوميليت، اندوکارديت، سندرم شوک سمي و سپتي سمي را ايجاد مي‌نمايد [71]. پس از کشف پني سيلين، در ابتدا از اين دارو براي درمان عفونت‌هاي استافيلوکوکي استفاده مي‌شد اما روز به روز به مقاومت آنتي بيوتيکي عليه پني سيلين افزوده شد بهطوريکه در سال ۱۹۵۰، ۴۰ درصد سويه‌هاي بيمارستاني به پني سيلين مقاوم شدند و اين ميزان در سال ۱۹۶۰ به ۸۰ درصد رسيد. آنتي بيوتيک‌هاي آمينوگلوکوزيدي مانند جنتامايسين، استرپتومايسين و کانامايسين زماني به خوبي عليه استافيلوکوک‌ها جواب مي دادند اما استافيلوکوک به مرور زمان به اين آنتي بيوتيک‌ها نيز مقاوم شد شکل (1-38)[70].
شکل (1-38) تصوير ميکروسکوپي باکتري استافيلوکوکوس اورئوس
1-13-3- سالمونلا
سالمونلاها دسته بزرگي از باسيلهاي گرم منفياند که اندازه آنها به طول 1 تا 3 و عرض5/0 تا 8/0 ميکرون مي باشد [73-76]. نامگذاري سالمونلا از نام سالموندامپزشک باکتري شناس منشأ گرفته است. بيماري ناشي از سالمونلا داراي سه حالت اصلي شامل تب روده اي (تيفوئيد)، باکتريمي( وجود باکتري در خون) و آنتروکوليت ميباشد و هر يک ميتواند باعث بروز عوارض متعددي از قبيل تب، سردرد، کندي ضربان قلب، استفراق، اسهال، ازدياد حجم کبد و طحال، تورم کيسه صفرا، زخم و ضايعات مفصلي گردد [77-79]. آنتروکوليت معمولاً يک بيماري خود محدود است و بدون درمان برطرف ميگردد و بهترين روش، درمان محافظتي و جبران مايعات از دست رفته ميباشد. سفترياکسون چاره درمان براي تب رودهاي يا سپتي سمي (عفونت خون) است. داروي مناسب جهت درمان سالمونلوز در انسان کلرامفنيکل است ولي به دليل امکان بروز کم خوني کمتر مورد استفاده قرار ميگيرد. ساير داروهاي مناسب شامل آمپي سيلين، آموکسي سيلين و تري متوپريم ميباشد. عفونتهاي سالمونلايي اساساً به وسيله بهداشت عمومي و رفتارهاي فردي بهداشتي جلوگيري مي‌شوند. پاک سازي صحيح فاضلاب، افزودن کلر به ذخاير آب، شستن دستها پيش از غذا خوردن، پاستوريزاسيون شير و پختن کامل طيور و گوشت همه و همه مهم ميباشند شکل (1-39) [70].
شکل (1-39) تصوير ميکروسکوپي باکتري سالمونلا
1-13-4- سودوموناس آئروژينوزا
سودوموناس آئروژينوزا يک باکتري ميلهاي گرم منفي با اندازه (5/24/0) ميکرون است که معمولاً در محيط يافت ميشود. اين موجود زنده در خاک، آب و ديگر محيطهاي مرطوب يافت ميشود. آئروژينوزا يک پاتوژن (بيماريزا) فرصت طلب است. اين باکتري از سيستم ايمني ضعيف افراد سوء استفاده کرده و در آنها عفونت و سموم مضر براي بافتها ايجاد ميکند. سودوموناس آئروژينوزا سبب عفونتهاي مجاري ادراري، سيستم تنفسي، التهاب و آماس پوست، عفونتهاي بافتهاي نرم، باکتريمي (وجود باکتري در خون)، عفونتهاي استخوان ومفاصل، عفونتهاي معدهاي و روده اي و عفونتهاي سيستميک متنوع به ويژه در بيماران با سوختگيهاي شديد، بيماران مبتلا به سرطان و ايدز که سيستم ايمني آنها سرکوب شده است، مينمايد. سودوموناس آئروژينوزا غالبا نسبت به آنتي بيوتيکهاي معمول مقاومت ميکند، اما برخي انواع به جنتامايسين، توبرامايسين، کوليستين و آميکاسين پاسخ ميدهد. جنتامايسين و کربينيسيلين اغلب براي درمان آلودگيهاي شديد کاربرد دارند. چندين نوع واکسن هم مورد آزمايش قرار گرفتهاند اما هيچيک براي استفاده عمومي، به طور رايج در دسترس نيستند شکل (1-40) [70].
شکل (1- 40) تصوير ميکروسکوپي باکتري سودوموناس آئروژينوزا
1-13-5- کورينه باکتريوم رناله
باکتري ميله اي گرم مثبت ميباشد. کورينه باکتريوم رناله، باکتري ديفتري مانند نسبتاً درشتي است که بهصورت ميلههاي کوتاه و کلفتي ديده ميشود. اغلب يکي از دو انتهاي آن کمي متورم است. طول آن 3 تا 5 ميکرون و عرض آن 5/0 تا 7/0 ميکرون ميباشد. کورينه باکتريوم رناله مانند ساير کورينه باکتريومها فاقد حرکت و هاگ و بهشدت گرم مثبت است. همچنين وجود پيلي در اطراف باکتري موجب شده تا به وسيله ميکروسکوپ الکتروني قابل مشاهده باشد. اين باکتري در تمام محيطهاي عادي آزمايشگاه رشد ميکند. لفظ کورينه، بهمعني گرز از شکل ظاهري باسيل منشأ گرفته است. بهدليل اينکه يکي از طرفين باسيل يا دو طرف آن ممکن است متورم و شبيه گرز باشد. در حال حاضر 3 نوع کورينه باکتريوم رناله از نظر ايمني شناسي، شناسايي شده است که شامل کورينه باکتريوم رناله، پيلوزوم و سيستي تي ديس ميباشند. اين گونهها بهوسيله خواص بيوشيميايي قابل تفريق ميباشند. اين اجرام بيماريزا و فرصت طلب هستند و جايگاه طبيعي آنها دستگاه ادراري گاو و ساير دامهاي اهلي است و باعث بروز موارد تک گير تورم مثانه و پيلونفريت بالارونده ميگردند و از نظر وقوع بيماري، کورينه باکتريوم رناله مهمترين آنهاست. اين باکتري اثري بر گلبول قرمز خون ندارد. گزارشاتي مبني بر درمان موفقيت آميز عفونت هاي ناشي از گروه کورينه باکتريوم رناله با دوز بالاي پني سيلين وجود دارد. اگرچه عود بيماري معمول ميباشد، درمان در صورتيکه به موقع آغاز شوند، رضايت بخش خواهد بود. تأثير درمان بايد از طريق کشت نمونه ادرار مورد ارزيابي قرار گيرد شکل (1-41) [70].
شکل (1-41) تصوير ميکروسکوپي باکتري کورينه باکتريوم رناله با بزرگنمايي 10×
1-13-6- باکتريهاي گرم مثبت و گرم منفي
رنگ‌آميزي گِرم يکي از مهم‌ترين و متداولترين روش‌هاي رنگ‌آميزي در ميکروبشناسي است که اولين بار توسط کريستين گرم ابداع شد. دراين رنگ آميزي باکتري‌ها بر مبناي رنگ باکتري پس از رنگ آميزي به دودسته گرم مثبت و گرم منفي تقسيم مي‌شوند. رنگ باکتري پس از رنگ آميزي به توانايي حفظ رنگ اول و به عبارتي به ساختمان ديواره سلولي باکتري بستگي دارد. در رنگ آميزي گرم باکتري‌هاي گرم مثبت پس از رنگ آميزي به رنگ بنفش و باکتري‌هاي گرم منفي به رنگ قرمز مشاهده مي‌شوند. گرچه هر دو گروه يعني باکتري‌هاي گرم مثبت و منفي داراي ديواره مي‌باشند ولي فرق بين اين دو گروه مربوط به خواصي است که در ساختمان ديواره سلولي آنها وجود دارد. اساس ساختمان در ديواره سلولي باکتري‌هاي گرم مثبت يک لايه ضخيمي‌است از پپتيدوگليکان، ولي در باکتري‌هاي گرم منفي ضخامت آن به حداقل مي‌رسد[81].
1-14- قارچ
قارچها ارگانیسمهای هوازی اجباری یا اختیاری هستند و اکثراً بیماریزا هستند و زیستگاه طبیعی آن‌ها آب،خاک و بقایای مواد آلی است. عفونتهای قارچی را میکوزیس مینامند. قارچها به دو شکل اصلی مخمر و کپک رشد میکنند، رشد به صورت کپک از طریق پرگنههای چند سلولی رشتهای انجام میگیرد. مخمرها سلولهای منفرد کروی تا بیضوی شکل هستند که از طریق جوانه زدن تکثیر می‌یابند[70].
1-14-1- کانديدا آلبيکنز
کانديدا آلبيکنز که مهمترين گونه کانديدياهاست، سبب برفک دهان، واژينيت و کانديدياز مخاطي جلدي مزمن و نيز بيماريهاي ديگري ميشود. کانديدا آلبيکنز يک مخمر بيضوي داراي تنها يک جوانه است. اين قارچ جزئي از فلور طبيعي غشاهاي مخاطي دستگاه تنفس فوقاني، دستگاه گوارش و دستگاه تناسلي خانمهاست. اين قارچ از آنجايي که جزيي از فلور طبيعي بدن است، انتقال نمييابد. داروي انتخابي براي برفک دهاني-حلقي يا مروي، فلوکونازول است. درمان عفونتهاي پوستي شامل داروهاي ضد قارچ موضعي است نظير کلوتريمازول يا نيستاتين. کانديدياز جلدي- مخاطي را ميتوان با کتوکونازول کنترل کرد. برخي از عفونتهاي کانديديايي نظير برفک دهان را ميتوان با غرغره کردن نيستاتين يا کلوتريمازول خوراکي پيشگيري کرد شکل (1-42) [70].
شکل (1-42) تصوير ميکروسکوپي قارچ کانديدا البيکنز
1-14-2- آسپرژيلوس نايجر
جزو آسکوميستها ميباشد. داراي ميسليوم همراه با تيغه مياني است، از جمله قارچهاي ساپروفيت و فرصت طلب ميباشد، که اسپور آن در هوا پراکنده بوده و باعث آلودگي محيط کشت، مواد غذايي، سبزيجات، ميوهجات، داروهاي سر باز، کيسههاي دياليز و دستگاههاي تهويه هوا ميباشد. اين قارچ قادر است در افرادي که از نظر ايمني ضعيف هستند بيماري ايجاد کند. بيش از 800 گونه آسپرژيلوس شناخته شده که فقط چند گونهي آن قادر هستند در افراد ايجاد بيماري کنند. آسپرژيلوس از جمله قارچهاي مهم آلرژيزا مي باشد و مي تواند در افرادي که داراي زمينه آلرژي هستند ايجاد بيماريهاي آلرژيک کند و ميتواند مشکلات شنوايي از جمله کاهش شنوايي ايجاد نمايد. از مهمترين گونههاي آسپرژيلوس مي توان آسپرژيلوس فلاووس، فوميگاتوس، نايجر، تريوس، نيدولانس را نام برد. از نظر ماکروسکوپي داراي پرگنه کرکي و سياه رنگ ميباشد. مهم ترين وجه تشخيص آسپرژيلوس نايجر، رنگ سياه پرگنه، وزيکول کاملاً گرد، رنگ سياه خود قارچ در زير ميکروسکوپ و کنيدي خار دار مي باشد [71].
شکل (1-43) تصوير ميکروسکوپي قارچ آسپرژيلوس نايجر
1-14-3- پني سيليوم کريزوژنوم
پني سيليوم کريزوژنوم يک قارچ است که به طور گستردهاي در طبيعت توزيع شده است و اغلب در غذاها و محيطهاي سرپوشيده موجود است. در گذشته بهعنوان پني سيليوم نوتاتوم شناخته ميشد. اين قارچ منبع چندين آنتي بيوتيک β- بتالاکتام است که مهمترين آنها پني سيلين ميباشد. مانند گونههاي ديگر پني سيليوم، پني سيليوم کريزوژنوم با تشکيل زنجيره خشک اسپور (يا کنيديوم) از کونيديوفور قلم مو شکل مانند باز توليد ميشود. کنيديوم معمولاً توسط جريان هوا به سايت هاي کلونيزاسيون جديد حمل ميشود. در پني سيليوم کريزوژنوم کنيدي به رنگ آبي، سبز- آبي و گاهي اوقات در قالب يک رنگدانه زرد بدبو است. با اين حال پني سيليوم کريزوژنوم به تنهايي براساس رنگ شناخته نميشود و مشاهدات ريختشناسي و ويژگيهاي ميکروسکوپي براي تاييد هويت مورد نياز است. اسپورهاي پني سيليوم کريزوژنوم موجود در هوا به عنوان عامل مهم حساسيتزا در انسان است. پني سيليوم کريزوژنوم به ندرت بيماري زا است، به جز در شرايطي که سيستم ايمني بدن به شدت سرکوب شوند، مانند افراد مبتلا به ويروس نقص ايمني انساني. با توجه به بيماري زايي کم، تشخيص در سطح پايين عفونت مشکل است و هنگامي که تشخيص داده ميشود، عفونت ممکن است با عمل جراحي براي برداشتن کانون عفونت و يا استفاده از گروه خوراکي ضد قارچ، معمولاً آمفوتريسين بي درمان شوند [71].
شکل (1-44) تصوير ميکروسکوپي باکتري پنيسيليوم کريزوژنوم
1-15- مروري بر کاربردهاي کمپلکسهاي فلزي باز شيف در حوزه زیست شناسی
ژان يانگ گو و همکاران در سال 2007 سنتز بازشيفهاي کيتوسان و چندين مشتق از کيتوسان را انجام دادند و خواص ضد قارچي کيتوسان را بررسي نمودند. خواص ضد قارچي بر روي دو نوع قارچ صورت گرفت و با يک نمونه شاهد که فاقد کيتوسان و مشتقهاي آن بود مقايسه شد نتايج حاکي از خاصيت ضد قارچي قابل قبول آنها بود شکل (1-25) [40].
شکل (1-25)
در سال 2010 عبدالله و همکاران سنتز بازشيف جديد 4 دندانه و ترکيبات کئورديناسيوني را انجام دادند. ترکيبات سنتز شده از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، ممان مغناطيسي، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز،NMR ,1H NMR 13C ESR, TGA , شناسايي شدند. بررسي خواص ميکروبيولوژيکي پتانسيل اين ترکيبات به عنوان ضد باکتري و ضد قارچ را پيشنهاد داد شکل (1-26) [41].
شکل (1- 26 )
در سال 2010 چوهان و همکاران سنتز باز شيفهاي تريازول و کمپلکسهاي اگزو واناديم(IV) را انجام دادند و از طريق روشهاي فيزيکي همچون مغناطيس پذيري و هدايت مولي و روشهاي طيفي همچون اسپکتروسکوپي جرمي، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، NMR 13C 1H NMR, شناسايي شدند و سپس خاصيت ضد باکتريايي اين ترکيبات بر عليه 2 گونه باکتري گرم مثبت و 4 گونه باکتري گرم منفي بررسي گرديد، همچنين خاصيت ضد قارچي اين ترکيبات بر عليه 6 گونه قارچ بررسي شد شکل (1-27) [42].
شکل (1-27)
شکل (1-27)

در سال 2011 سورش و همکاران تهيه و شناسايي باز شيفهاي مشتق شده از 4-آمينو آنتي پرين وانيلين و ارتو فنيلين دي آمين را انجام دادند و براي تهيه کمپلکسها از فلزات واسطه همچون منگنز(II)، کبالت(II)، نيکل(II) و مس(II) استفاده نمودند. ترکيبات سنتز شده از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، NMR ,1H NMR 13C ESR, TGA , شناسايي شدند و در پايان بررسي خواص بيولوژيکي به يافت کارايي آنها به عنوان ضد باکترياي منتهي شد شکل (1-28) [43].
شکل (1-28)
در سال 2011 هونگ جيا ژانگ و همکاران سنتز باز شيفهاي مشتق شده از N-(2و4- بنزالدهيد-امينو) فنيل- N’-فنيل-تيواوره را انجام دادند و خواص ضد باکتريايي اين ترکيبات بر عليه باکتريهاي اشرشیاکولی3، سودوموناس اروژينوزا4، باسيلوس سوبتيليس5 و استافيلوکوکوس اورئوس6 بررسي شد شکل (1-29) [44].
شکل (1-29)
در سال 2011 رامان و همکاران سنتز کمپلکسهاي فلزي و باز شيف سه دندانه هتروسيکل مشتق شده از 2-متيل استواستانيليد را انجام دادند. در اين کمپلکسها فلزات مورد استفاده روي(II) ، مس(II) ، نيکل(II) و کبالت(II) ميباشد. ترکيبات سنتز شده از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، مغناطيس پذيري، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، 1H NMR ,ESR شناسايي شدند. خواص ضد باکتريايي اين ترکيبات بر عليه باکتريهاي اشرشیاکولی، سودوموناس اروژينوزا، باسيلوس سوبتيليس و استافيلوکوکوس اورئوس و خواص ضد قارچي بر عليه آسپرژيلوس نايجر، کانديدا آلبيکنز و انجام گرفت شکل (1-30) [45].
شکل (1-30)
در سال 2012 شکير و همکاران سنتز ليگاند تترا آزا ماکروسيکل و کمپلکسهاي فلزي آن را با فرمول عمومي MLCl2 که M فلزاتي همچون کبالت(II)، نيکل(II)، مس(II) و روي(II) را انجام دادند و ترکيبات را از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، مغناطيس پذيري، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، 13C NMR, 1H NMR ,EPR شناسايي نمودند. خواص ضد باکتريايي و برهمکنش با DNA اين ترکيبات به طور موثر ارزيابي گرديد شکل (1-31) [46].
شکل (1-31)
در سال 2012 صداقت و همکاران کمپلکسهاي دوهستهاي قلع (IV) را سنتز و از طريق آناليز عنصري، اسپکتروسکوپي مادون قرمز، 1H NMRو 119Sn NMR شناسايي نمودند. مطالعات نشان داد که باز شيف به عنوان ليگاند 3 دندانه عمل ميکند و با نيتروژن و اکسيژن فنولي و انولي کئوردينه ميشود. ساختار کريستالي با کريستالوگرافي اشعه ايکس تاييد شد. فعاليتهاي آنتي باکتريايي بر عليه باکتريهاي گرم مثبت و گرم منفي ارزيابي گرديد شکل (1-32) [47].
شکل (1-32)
در سال 2012 آنيتها و همکاران سنتز کمپلکسها با ليگاند باز شيف و فلزات روي(II)، کبالت(II)، مس(II)، نيکل(II) را انجام دادند. کمپلکسهاي سنتز شده از طريق آناليز عنصري، هدايت سنجي، مغناطيس پذيري، اسپکتروسکوپي فرا بنفش، اسپکتروسکوپي مادون قرمز،1H NMR ،EPR ، SEM، اسپکتروسکوپي جرمي، مغناطيس پذيري، کريستالوگرافي اشعه ايکس و فلورسانس شناسايي نمودند. خواص بيولوژيکي کمپلکسهاي سنتز شده از جمله خاصيت ضد قارچي و ضد باکتريايي مورد بررسي قرار گرفت شکل (1-33) [48].
شکل (1-33)
در سال 2012 سينگ وهمکاران سنتز کمپلکسهاي فلزات واسطه با ليگاندهاي باز شيف مشتق شده از 2-نيترو بنزالدهيد با گليسين و متيونين را انجام دادند. با توجه به مطالعات طيفي مشخص شد که ليگاندها به صورت دو دندانه عمل ميکنند و از طريق نيتروژن آزومتين و اکسيژن کربوکسيلات به فلزات کئوردينه ميشوند. خاصيت ضد باکتريايي ليگاندها و کمپلکسهاي سنتز شده بررسي شد و مشخص شد اين خاصيت در کمپلکسها نسبت به ليگاند به طور قابل توجهي بيشتر است شکل (1-34) [49].
شکل (1- 34)
در سال 2012 کي پور و همکاران سنتز و شناسايي و خواص بيولوژيکي کمپلکسهاي باز شيف تک هستهاي مس(II)، نيکل(II)، کبالت(II)، روي(II) و کادميم(II) شش دندانهاي مشتق شده از ساليسالدهيد را انجام دادند. در اين کمپلکسها نسبت ليگاند به فلز 1:1 ميباشد. با توجه به نتايج هدايت سنجي ترکيبات غير الکتروليت هستند. ساختار کمپلکسهاي روي و کبالت با توجه به کريستالوگرافي اشعه ايکس به صورت تتراهدرال است. طيف الکتروني کمپلکسهاي نيکل و مس ساختار مسطح مربع را پيشنهاد ميکند شکل (1-35) [50].
شکل (1- 35)
در سال 2012 طي پژوهشي آذرکيش و همکاران کمپلکسهاي باز شيف 3 دندانه را با فلزات نيکل(II)، مس(II) و روي(II) سنتز نمودند. ليگاند باز شيف از طريق ONOبه فلز مرکزي کئوردينه ميشود. تجزيه گرمايي کمپلکسها با استفاده از وزن سنجي حرارتي انجام شد. خواص ضد باکتريايي قابل توجه ترکيبات نيز در اين پژوهش ارزيابي گرديد شکل (1-36) [51].
شکل (1-36)
1-16- ولتامتري چرخهاي
ولتامتري چرخهاي به عنوان روشي عمومي و سريع براي تجزيههاي کمي و کيفي است و از اين روش به عنوان ابزار مهمي براي مطالعه مکانيسم و سرعت فرآيندهاي اکسايشي- کاهشي به خصوص در سيستمهاي آلي و آلي فلزي به وفور استفاده ميشود و داراي بيشترين کاربرد در دريافت اطلاعات کيفي دربارۀ واکنشهاي الکتروشيميايي ميباشد[80]. به دليل اين قابليتها در دو دهه اخير روش‌هاي روبش پتانسيل ولتامتري چرخهاي تقريباً هميشه به عنوان يک روش مفيد براي سيستم‌هايي که اولين بار مطالعه ميشوند، به کار رفته است. اغلب ولتاموگرامهاي چرخه اي حضور محصولات واسطه را در واکنشهاي اکسايش-کاهش مشخص ميسازند.
ولتاموگرام سيستمي است که در آن فرآيند انتقال الکترون آني نميباشد وتفاوت در پتانسيل پيک‌هاي کاتدي و آندي مقياسي از سرعتهاي نسبي واکنشهاي کاهشي و اکسايشي در اختيار مي‌گذارد. رسم نمودار جريان در الکترود کار بر اساس ولتاژ اعمالي ايجاد ولتاموگرام چرخهاي ميکند.
ولتامتري چرخهاي شايد موثرترين و متنوعترين تکنيک الکتروشيميايي در دسترس براي مطالعه مکانيکي سيستمهاي اکسايشي است که قادر به اسکن سريع پتانسيل الکترود جهت جستجوي زوج اکسايشي ميباشد. زوج اکسايشي توسط پتانسيل پيکهاي ولتامتري چرخهاي و از تغييرات ايجاد شده در سرعت اسکن قابل تشخيص است.
در ولتامتري چرخهاي پتانسيل بين الکترود مرجع و الکترود کار اعمال ميشود و جريان بين الکترود کار و شمارنده اندازهگيري ميشود. دادهها به صورت جريان بر اساس پتانسيل رسم ميشوند و اسکن رو به جلو ايجاد پيک جريان براي هر آناليت ميکند که در حين اسکن پتانسيل کاهيده يا اکسيده ميشود( بسته به جهت اسکن اوليه). همانطور که پتانسيل به پتانسيل کاهشي آناليت نزديک ميشود جريان افزايش خواهد يافت و سپس در حاليکه سطح الکترود از آناليت نزديک آن تهي مي‌شود، کاهش مييابد.
برای یک واکنش الکترودی برگشت پذیر، جریان های پیکهای آندی و کاتدی تقریباً مساویاند ولی با علامت مخالف به عبارتی معمولاً برابر یک میباشد. با توجه به میزان جدایی دماغهها و اختلاف در پتانسیلهای پیک که برای فرآیندهای برگشتپذیر یا نرنستی معادل میلیولت است و در آن n تعداد الکترونهای درگیر در نیم واکنش است، به حدود برگشتپذیری میتوان پیبرد. نزدیکی پتانسیل دماغههای آندی وکاتدی در ولتاموگرام (شکل ب) فرآیند برگشتپذیر و دور شدن پتانسیل دماغهها، نشانه دور شدن از برگشتپذیری و قرار گرفتن در ردیف واکنشهای شبه برگشت‌پذیر میباشد (شکل ج) و بالاخره، عدم مشاهده دماغه برگشت (شکل د) بیانگر برگشت ‌ناپذیری فرآیند الکترودی میباشد(شکل 1-37).
شکل(1-37)
جفت اکسايشي که در آن هر دو گونه به طور سريع الکترون با الکترود کار مبادله ميکنند به عنوان جفت برگشت پذير الکتروشيميايي در نظر گرفته ميشوند. اگر جفت کاهشي برگشت پذير باشد، پيک اکسيد شکل مشابه پيک کاهشي خواهد داشت در نتيجه اطلاع دربارهي پتانسيل کاهش و سرعتهاي واکنش الکتروشيميايي ترکيبات بدست ميآيد. نمودار جريان – پتانسيل يا ولتاموگرام که شامل پيک کاتدي و آندي ميباشد با واکنش زير در ارتباط است: O + ne
اين واکنش وقتي که از لحاظ ترموديناميکي و سينتيکي مطلوب باشد در يک ناحيه پتانسيلي رخ خواهد داد که باعث انتقال الکترون شده و کاهش الکتروشيميايي گونههاي فعال در سطح الکترود را باعث ميشود. در لحظه صفر جرياني وجود ندارد با منفي شدن پتانسيل، کاهش گونه فعال الکتروني در سطح الکترود صورت گرفته و به تناسب آن شدت جريان افزايش مييابد تا به مقدار حد برسد. در آن صورت تمام لايه نفوذ تخليه شده و سپس جريان از محلول به سطح الکترود تحت کنترل نفوذ انتقال جرم در ميآيد. اگر پتانسيل منفي شوند بلافاصله جهت جريان عکس ميشود و با همان سرعت رفت در جهت عکس پيمايش ميشود[83-81].
1-17- آناليز حرارتي
آناليز حرارتي روشي براي بدست آوردن اطلاعات كيفي و كمّي در مورد تأثير حرارت بر انواع مختلف مواد، از جمله تركيبات شيميايي، پليمرها (لاستيك، پلاستيك و كامپوزيت)، سراميك‏ها، آلياژها، مواد معدني، غذا و دارو است. آناليز حرارتي، گروهي از روش‏هاي تجزيه و تحليل حرارتي است كه در آن خواص فيزيكي يك ماده و يا محصولات واكنش آن بعنوان تابعي از دما در شرايطي كه ماده تحت يك برنامة دمايي كنترل شده قرار دارد، اندازه‏گيري مي‏شود و عبارتند از: تجزيه گرمايي تفاضلي(DTA) ، گرماسنجي پويشي تفاضلي(DSC)، گرماوزن‏سنجي(TGA) ،تجزيه گرما مكانيكي(TMA) ، تجزيه آزادسازي گاز (جهت تعيين ماهيت يا مقدار محصولات فرار) (EGA)، تجزيه گرمايي ديناميك-مكانيكي (DMTA)
اين روش‏هاي آناليز گرمايي، تكنيك‏هايي هستند كه تغيير برخي از خواص مواد را ضمن اعمال يك برنامه دمايي مشخص بررسي مي‏كنند. اين برنامة دمايي مي‏تواند، ديناميك باشد كه در آن نمونه با سرعت ثابتي در محدودة دمايي مورد نياز، گرم يا سرد ‏شود، همچنين مي‏تواند شامل ثبات دما در مقداري از پيش تعيين شده باشد و تغييراتي را كه در محدودة زماني مشخص اتفاق مي‏افتد، بررسي نمايد. روش‏هاي آناليز حرارتي به تنهايي در تشخيص و شناسايي مواد مؤثر نيستند اما به شناسايي كمك مي‏كنند. در صورت كوپل شدن دستگاه‏هاي آناليز حرارتي با دستگاه‏هاي اسپكترومتر جرمي (MS) و اسپكتروسكوپي (FTIR)، مي‏توانند اطلاعات بسيار مفيدي از نمونه در اختيار بگذارند.
1-17-1- تجزية گرمايي تفاضلي (DTA)
شناخته شده‏ترين روش تجزيه گرمايي، تجزيه گرمايي تفاضلي است. وقتي نمونه‏اي با سرعت ثابت گرم مي‏شود، سرعت افزايش دماي نمونه، با تغيير حرارتي بوجود آمده در نمونه، تغيير مي‏كند. اگر يك مادة بي‏اثر (معمولاً آلومينيوم نوع α ) بعنوان مرجع بكار رود، بين اين دو، اختلاف دما بوجود مي‏آيد. اين اختلاف دما به شكل پيك گرماگير، گرمازا يا جابجايي خط پايه معادل با مقدار تغيير گرمايي نمونه ظاهر مي‏شود. معمولاً آشكارسازي اين اختلاف دمايي بوسيلة ترموكوپل انجام مي‏شود و حساسيّت آن بسيار زياد است.
1-17-2- گرما وزن سنجي (TGA)
گرما وزن سنجي براي اندازه‏گيري جرم نمونه بعنوان تابعي از دما بكار مي‏رود. اندازه‏گيري پيوسته افت وزني در اثر تجزيه يا از دست دادن آب و افزايش وزن بدليل جذب يا اكسيد شدن با استفاده از اين دستگاه انجام مي‏شود. حساسيت آشكارسازي ترازوي گرمايي بسيار بالاست، بنابراين TGAتغييرات وزن ماده را بصورت كمّي اندازه‏گيري مي‏كند.كاربردهاي دستگاه گرما‏وزن‏سنج يا TGA عبارتنداز:
ـ بررسي فرآيندهاي جذب (واجذب)
– تخريب
– تخريب اكسيداسيوني
– پايداري حرارتي
– مراحل افت وزني و شرايط دماي آن
– مواد كمپلكس
– تجزيه كمّي [84-87].
نتايج قابل توجهي که ميتوان از نمودارهاي TG استخراج نمود پارامترهاي فعالسازي ترموديناميکي مربوط به تجزيهي گرمايي کمپلکسها ميباشد که شامل انرژي فعالسازي (E*)، تغييرات آنتالپي (∆H*)، تغييرات آنتروپي (∆S*)، تغييرات انرژي آزاد گيبس (∆G*) فرايند تخريب از طريق معادلهي کوت-ردفرن که در شمای (1-1) مشخص شده به دست ميآيند [88].
شماي ( 1-1)
در اين رابطه Wf جرم از دست رفته در پايان هر مرحله، W جرم از دست رفته در دماي T (قلهي نمودار DTG)، R ثابت گازها، E* انرژي فعالسازي برحسب کيلوژول بر مول، θ سرعت گرمادهي برحسب درجهي سانتيگراد بر دقيقه وA ثابت آرنيوس است. در معادله (1-2) با توجه به مقدار کم R ميتوان مقدار عددي رابطه 1-2RT/E* را تقريباً برابر يک در نظر گرفت، در اين صورت از رسم بر حسب 1/T نمودار خطي بهدست ميآيد که E* از شيب خط و A (ثابت آرنيوس) از عرض از مبدا آن بهدست مي آيند. با محاسبه E* و A ميتوان با استفاده از شمای (1-2)، (1-3) و (1-4) پارامترهای ∆S* ، ∆H* و∆G* را محاسبه نمود.
شماي (1-2)
شماي (1-3)
شماي (1-4)

فصل دوم
بخش تجربي
2-1- مواد شيميايي و حلال‏ها
مواد اوليه جهت سنتز ترکيب‎ها از شرکت‎هاي مرک و آلدريچ خريداري شده و بدون خالص سازي بيشتر مورد استفاده قرار گرفته‎اند. مواد اوليه و حلال‏ها شامل 2-نيترو سينام آلدهيد، 2و2-دي متيل 1و3- دي آمين پروپان نمک‏هاي MX2 {M= Zn(II), Cd(II), Hg(II)} و
X= Cl-, Br-, I-, SCN-, N3-}}، متانول، اتانول، استونيتريل، کلروفرم، دي کلرومتان، اتيل استات،DMF ،THF ، DMSO مي‏شود.
2-2-1- محيط کشت، باکتري، قارچ، آنتي بيوتيک و وسايل مورد استفاده
2-2-1-1- محيط کشتهاي مورد استفاده
مولر هينتون آگار(MHA)، مولر هينتون براث (MHB)، نوترينت آگار(NA)، آگار قندي سابورو(SDA).
2-2-1-2- باکتريهاي گرم منفي
اشرشیاکولی (25922ATCC )، سالمونلا و سودوموناس اروژينوزا (9027ATCC ) به عنوان باکتري گرم منفي استفاده گرديدند.
2-2-1-3- باکتري گرم مثبت
کورينه باکتريوم رناله و استافيلوکوکوس اورئوس(6538ATCC ) به عنوان باکتري گرم مثبت استفاده گرديد.
2-2-1-4- قارچها
آسپرژيلوس نايجر، پني سيليوم کريزوژنوم و کانديدا آلبيکنز به عنوان نمونه براي بررسي خواص بيولوژيکي مورد استفاده قرار گرفت.
2-2-1-5- آنتي بيوتيکهای شاهد
آموکسي سيلين و پني سيلين به عنوان مرجع مطالعات باکتریشناسی استفاده گرديد.
2-2-1-6- وسايل مورد استفاده در بخش ميکروبي
وسايل عبارتند از: ديسک آنتي بيوگرام خام، سوآپ، لوپ و پيپت پاستور
2-2- دستگاه‏هاي مورد استفاده
2-2-1- طيف مادون قرمز
طيف ‎هاي مادون قرمز توسط دستگاه طيف سنج FT-IR (JASCO-680 model) و با استفاده از قرص‎هاي KBr گرفته شده‎اند.
2-2-2- طيف رزونانس مغناطيسي هسته (H-NMR1) و (C-NMR13)
تمامي طيف‎ها توسط دستگاه NMR از نوع MHz FT-NMR 400 ساخت شرکت Brucker ، در حلال کلروفرم و يا DMSO-d6 و با شاهد داخلي تترامتيل‎سيلان (TMS)، در دماي محيط گرفته شده است.
2-2-3- طيف ماوراي بنفش-مرئي (UV-Vis)
طيف‎ هاي ماوراي بنفش- مرئي توسط دستگاه طيف سنج (UV-Vis) مدل JASCO-V570 در حلال هاي کلروفرم و يا DMFّ تهيه شده است.
2-2-4- نقطه ذوب
نقطه ذوب ترکيب‌ها توسط دستگاه نقطه ذوب BI Barnstead گرفته شده است.
2-2-5- هدايت مولي
هدايت مولي کليه ترکيبات توسط دستگاه هدايت سنج Metrohm 712 conductometer در حلال هاي کلروفرم و ياDMF ّ بررسي شده است.
2-2-6- آناليز عنصري
آناليز عنصري ترکيب‌ها توسط دستگاهCHNS-932(leco) به ثبت رسيده است.
2-2-7- الکتروشيمي
بررسيهاي الکتروشيمي توسط دستگاه ولتامتر چرخهاي (SAMA 500) Electro Analyzer System انجام گرفته است. الکترودهاي مورد استفاده عبارتند از الکترود کربن شيشهاي، سيم نقره و ديسک پلاتين(Metrohm 301016*).
2-2-8- آناليز حرارتي
آناليز حرارتي ترکيبات روي توسط دستگاه TGA(model: STA 1500) ساخت شرکت Rheo Metric scientific گرفته شدهاست.
2-2-9- ميکروسکوپ الکتروني روبشي
تصاوير ترکيبات توسط ميکروسکوپ الکتروني روبشي (model: EM3900M) ساخت شرکت KYKY و ميکروسکوپ الکتروني روبشي ((Philips XI30 ساخت شرکت Philips گرفته شده‌است.
2-2-10- گرم خانه
تمامي پليتها براي رشد باکتري و قارچ به موجب فراهم آمدن دماي مورد نيازدر اين محيط قرار گرفتند.
2-2-11- اتوکلاو
تمامي وسايل مورد آزمون در بخش بيولوژيکي براي استريل شدن تحت دماي 121 درجه به مدت 20 دقيقه در اتوکلاو قرار گرفتند.
2-3- سنتز ليگاند دو دندانه‌ باز شيف N,N- بيس ((E)-2- نيترو فنيل آليليدين) -2و 2- دي متيل-1 ,3- دي آمين پروپان
1 ميلي‏مول 2و2-دي متيل 1و3- دي آمين پروپان (18/102 ميلي‎گرم) را در 10ميلي ليتر اتانول حل کرده و به صورت قطره قطره به 2 ميلي مول 2-نيترو سينام آلدهيد (16/177 ميلي‎گرم) حل شده در 10ميلي ليتر اتانول همراه با بهم زدن شديد افزوده ميشود. پس از گذشت 5 ساعت، محلول واکنش را زير هود قرار داده تا حلال تبخير شوند و ليگاند که به صورت رسوبات عسلي رنگ ميباشد از ظرف جدا شوند. بازده اين واکنش 83% ميباشد.
M.W= 46/420
M . P.(°C): 85
ΛM (µS.cm-1): 011/0
IR (KBr,cm-1): 2869 (w), 1636(s), 1529(vs), 1473(m), 1434(m), 1338(vs), 1164(m).
شکل(3-1)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 295(19876),328(sh)(11045).
شکل(3-2)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 09/8(dd, 2Hc,c’, J=8/76Hz) , 7/99(dd, 2Hi,i’, J=20/8Hz, 1/12Hz), 7/74(dd, 2Hf,f’, J=7/86Hz, 00/1Hz), 7/64(dt, 2Hg,g’, J=7/56 Hz, 26/7Hz, 92/0Hz), 7/48(dt, 2Hh,h’,J=66/7Hz, 44/7 Hz, 32/1 Hz), 7/48(d,2He,e’, J=84/15Hz), 94/6(dd,2Hd,d’, J=86/15Hz, 76/8Hz), 3/46(s, 4Hb,b’), 1/02(s, 6Ha,a’).
شکل(3-3)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 162/69, 96/147, 68/135, 35/133, 04/133, 49/131, 27/129, 38/128, 87/124, 75/70, 96/36, 59/24.
شکل(3-4)
2-4- سنتز كمپلكس ZnLCl2
مقدار 1 ميلي‎مول نمك روي کلريد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل کرده، سپس1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوبي کرم رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %92 است.
M.W=76/556
M . P.(°C): 263
ΛM (µS.cm-1): 008/0
IR (KBr,cm-1): 2872(w), 1630(vs), 1524(vs), 1472(m), 1440(m), 1343(vs), 1168(s), 531(w), 515(w).
شکل(3-7)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 304(27552),325(sh)(20865)
شکل(3-8)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 8/15(d,2Hc,c’, J=52/10Hz), 8/14(m, 2He’,d’, Je’=08/14Hz, Jd’=08/14 Hz, 52/9 Hz), 8/05(dd, 2Hi,i’, J=8/2Hz, J=1/04Hz), 7/97(d, 2Hf,f’, J=7/16Hz), 7/79(m(1d, 1dd), 2He,d, Je=10/14Hz, Jd=04/14 Hz, 28/11 Hz), 7/73(t, 2Hg,g’, J=08/7Hz, 60/7 Hz), 7/58(t, 2Hh,h’, J=84/7Hz, 76/7 Hz, 2/1 Hz), 3/85(s,4Hb,b’), 1/07(s,6Ha,a’).
شکل(3-9)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 55/170, 13/148, 00/144, 04/134, 01/131, 81/129, 48/129, 43/128, 02/125, 92/71, 90/36, 63/24.
شکل(3-10)
2-5- سنتز كمپلكس ZnLBr2
1ميلي‎مول نمك روي برميد را در10 ميلي‎ليتر اتانول حل نموده و 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوبي کرم رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %83 است.
M.W= 66/645
M . P.(°C): 259
ΛM (µS.cm-1): 004/0
IR (KBr,cm-1): 2872(w), 1631(vs), 1524(vs), 1471(m), 1440(m), 1343(vs), 1166(s), 530(w), 513(w).
شکل(3-13)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 304(27766),325(sh)(22145).
شکل(3-14)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 19/8(d,2Hc,c’, J=56/10Hz), 18/8(m, 2He’,d’, Je’=05/15Hz, Jd’=04/15 Hz, 32/10 Hz), 07/8(d, 2Hi,i’, J= 08/8Hz), 00/8(d,2Hf,f’, J= 08/11 Hz), 81/7(m(1d, 1dd), 2He,d , Je= 04/15Hz, Jd=28/14 Hz, 84/10 Hz), 74/7(t, 2Hg,g’ , J= 6/7Hz), 59/7(t, 2Hh,h’ , J= 44/7Hz), 81/3(s,4Hb,b’), 09/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-15)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 57/170, 09/148, 12/144, 10/134, 07/131, 87/129, 60/129, 42/128, 04/125, 39/71, 76/36, 78/24.
شکل(3-16)
2-6- سنتز کمپلکس ZnLI2
1 ميلي مول نمك روي يديد را در10 ميلي‎ليتر اتانول حل نموده و به آن 1 ميلي‎مول ليگاند L که در 10 ميلي‎ليتر اتانول حل شده است، به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوبي کرم رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %95 است.
M.W= 66/739
M . P.(°C): 275
ΛM (µS.cm-1): 012/0
IR (KBr,cm-1): 2865(w), 1634(vs), 1525(vs), 1469(m), 1443(m), 1343(s), 1163(m), 524(w), 515(w).
شکل(3-19)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 305(27653), 327(sh)(22907).
شکل(3-20)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 23/8(d,2Hc,c’, J=6/8Hz), 21/8(d, 1Hi,
J= 4Hz), 16/8(d, 1Hi’, J= 6/9Hz), 09/8 (d, 2Hf,f’, J= 7/8Hz), 07/8(dd, 2Hd,d’, J=60/13 Hz, 76/7Hz), 85/7(d, 2He,e’, J=48/14Hz), 76/7(t, 2Hg,g’, J=36/7Hz, 24/7 Hz), 62/7(dt, 2Hh,h’, J=84/7Hz, J=76/7 Hz, J=04/1Hz), 73/3(s, 4Hb,b’), 14/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-21)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 33/170,32/148 , 95/143, 19/134, 10/131, 94/129, 65/129, 41/128, 08/125, 32/70, 69/36, 04/25
شکل(3-22)
2-7- سنتز كمپلكس CdLCl2
1 ميلي‎مول نمك کادميم کلريد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل کرده، 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوب شيري رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %92 است.
M.W=78/603
M . P.(°C): 243
ΛM (µS.cm-1): 031/0
IR (KBr,cm-1): 2862(m), 1633(vs), 1519(vs), 1469(m),1441(m), 1339(vs), 1168(m), 525(w), 518(w).
شکل(3-37)
UV-Vis [(DMF), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]:(8946 )269,295(19641),327(sh)(10641).
شکل(3-38)

1H-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 17/8 (d, 2Hc,c’, J=68/8Hz), 03/8(d, 2Hi,i’, J=16/8Hz), 98/7(d, 2Hf,f’, J=88/7Hz), 78/7(t, 2Hg,g’, J=64/7Hz, 56/7Hz), 62/7(t, 2Hh,h’, J=76/7Hz, 72/7 Hz), 43/7(d, 2He,e’, J=8/15Hz), 36/3(s, 4Hb,b’), 91/0(s, 6Ha,a’).
شکل(3-39)
13C-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 30/164, 01/148, 25/136, 60/133, 11/132, 06/130, 43/128, 56/124, 82/69, 42/36, 17/24.
شکل(3-40)
2-8- سنتز كمپلكس CdLBr2
مقدار 1 ميلي‎مول نمك کادميم برميد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل کرده سپس، 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوب کرم رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %80 است.
M.W= 68/692
M . P.(°C): 235
ΛM (µS.cm-1): 009/0
IR (KBr,cm-1): 2867(w), 1633(vs), 1166(m), 1471(m), 1443(m), 522(w), 518(m), 1524(vs), 1348(vs).
شکل(3-42)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 305(28273), 325(sh)(22667).
شکل(3-43)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 23/8(d, 2Hc,c’, J=2/9Hz), 05/8(dd, 2Hi,i’, J=1/8Hz, J=08/1Hz), 04/8(d, 2Hf,f’, J=36/7Hz), 95/7(dd, 2Hd,d’, J=44/15Hz, J=2/9Hz), 78/7(d, 2He,e’, J=56/15Hz), 74/7(t, 2Hg,g’, J=04/10Hz, 88/7 Hz), 58/7(dt, 2Hh,h’, J=72/7Hz, J=12/1Hz, 96/0 Hz), 86/3(s, 4Hb,b’), 03/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-44)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 75/169, 21/148, 32/143, 99/133, 99/130, 62/129, 32/129, 82/128, 02/125, 38/72, 74/37, 83/24.
شکل(3-45)
2-9- سنتز كمپلكس CdLI2
1 ميلي‎مول نمك کادميم يديد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل کرده، 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوب کرم رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %95 است.
M.W=68/786
M . P.(°C): 237
ΛM (µS.cm-1): 011/0
IR (KBr,cm-1): 2861(w), 1635(vs), 1524(vs), 1468(m), 1442(m), 1348(vs), 1168(s), 524(w), 519(w).
شکل(3-47)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 302(26263), 326(sh)(19754).
شکل(3-48)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 26/8(d, 2Hc,c’,J=24/9Hz), 06/8(dd, 2Hi,i’, J=16/8Hz, J=28/1Hz), 05/8(dd, 2Hf,f’, J=92/7Hz, J=08/1Hz), 99/7(dd, 2Hd,d’, J=44/15Hz, J=2/9Hz), 81/7(d, 2He,e’, J=52/15Hz), 75/7(dt, 2Hg,g’, J=66/7Hz, 64/7 Hz,84/0Hz), 60/7(dt, 2Hh,h’, J=82/7Hz, 58/7 Hz, 28/1Hz), 81/3(s, 4Hb,b’), 05/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-49)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 70/169, 15/148, 41/143, 99/133, 03/131, 71/129, 38/129, 78/128, 05/125, 47/71, 62/37, 90/24.
شکل(3-50)
2-10- سنتز كمپلكس HgLCl2
1 ميلي‎مول نمك جيوه کلريد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل نموده و 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوب شيري رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %82 است.
M.W= 96/691
M . P.(°C): 180
ΛM (µS.cm-1): 092/0
IR (KBr,cm-1): 2854(w), 1635(vs), 1521(vs), 1473(m), 1442(m), 1345(vs), 1165(m), 523(w), 515(w).
شکل(3-62)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm)]: (22899)229,268 (sh) ((20579,291(35293), 324(sh)(19233).
شکل(3-63)
1H-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 33/8(d, 2Hc,c’, J=72/8Hz), 05/8(d, 2Hi,i’, J=12/8Hz), 95/7(d, 2Hf,f’, J=76/7Hz), 80/7(t, 2Hg,g’, J=68/7Hz, 52/7 Hz), 65/7(t, 2Hh,h’, J=92/7 Hz ,52/7Hz), 54/7(d, 2He,e’, J=76/15Hz), 27/7(dd, 2Hd,d’, J=64/15Hz, J=8/8Hz, 72/8 Hz), 35/3(s, 4Hb,b’), 93/0(s, 6Ha,a’).
شکل(3-64)
13C-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 50/156, 06/148, 09/138, 72/133, 88/130, 42/130, 84/129, 35/128, 67/124, 18/70, 77/36, 15/24.
شکل(3-65)
2-11- سنتز كمپلكس HgLBr2
مقدار 1 ميلي‎مول نمك جيوه برميد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل مينماييم سپس 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول، به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوب شيري رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده مي‌شود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %98 است.
M.W= 86/780
M . P.(°C): 178
ΛM (µS.cm-1): 024/0
IR (KBr,cm-1): 2853(w), 1635(vs), 1523(vs), 1470(m), 1442(m), 1348(vs), 1165(m), 526(w), 518(w).
شکل(3-67)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 302(26150), 324(sh)(19419).
شکل(3-68)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 23/8(d, 2Hc,c’, J=68/8Hz), 04/8(dd, 2Hi,i’, J=2/8Hz, J=2/1Hz), 98/7(dd, 2Hf,f’, J=92/7Hz, J=12/1Hz), 80/7(dd, 2Hd,d’, J=60/15Hz,J=72/8Hz), 73/7(dt, 2Hg,g’, J=62/7Hz, 56/7Hz, 08/1Hz), 70/7(d, 2He,e’, J=64/15Hz), 57/7(dt, 2Hh,h’, J=92/7Hz, 68/7Hz, J=28/1Hz), 78/3 (s, 4Hb,b’), 01/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-69)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 37/167, 15/148, 56/141, 85/133, 61/130, 05/130, 10/129, 03/129, 99/124, 34/71, 70/37, 90/24
شکل(3-70)
2-12- سنتز كمپلكس HgLI2
مقدار 1 ميلي‎مول نمك جيوه يديد در10 ميلي‎ليتر اتانول حل نموده، سپس 1 ميلي‎مول ليگاند L حل شده در 10 ميلي‎ليتر اتانول را به صورت قطره قطره و بتدريج اضافه کرده و به مدت 2 ساعت، در دماي محيط بهم زده مي‏شود. با گذشت زمان فوق، کمپلکس مورد نظر به صورت رسوب زيتوني رنگ در محلول واکنش تشکيل مي‎شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده مي‌شود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش 94% است.
M.W= 86/874
M . P.(°C): 164
ΛM (µS.cm-1): 027/0
IR (KBr,cm-1): 2851(w), 1633(vs), 1521(vs), 1470(m),1442(m), 1348(vs), 1166(m), 525(w), 517(w).
شکل(3-72)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 229(23604), 232(23237), 291(37412), 325(sh)(20124).
شکل(3-73)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 25/8 (d, 2Hc,c’, J=24/8Hz), 05/8(dd, 2Hi,i’, J=16/8Hz, 2/1Hz), 97/7(dd, 2Hf,f’, J=82/7Hz, 00/1Hz), 76/7(dd, 2Hd,d’, J=74/15Hz, 16/8Hz), 73/7(t, 2Hg,g’, J=12/8Hz, 44/7Hz), 69/7(d, 2He,e’, J=76/15Hz), 58/7(dt, 2Hh,h’, J=96/7Hz, 64/7 Hz, 36/1Hz), 67/3(s, 4Hb,b’), 02/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-74)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 91/166, 09/148, 10/141, 85/133, 53/130, 23/130, 12/129, 07/129, 01/125, 97/69, 58/37, 90/24.
شکل(3-75)
2-13- سنتز كمپلكس ZnL(NCS)2
به محلولي حاوي 1 ميلي‏مول ZnL(NCS)2 تازه تهيه‏ شده در اتانول، 1 ميلي‏مول ليگاند حل شده در 15 ميلي‏ليتر اتانول، به صورت قطره قطره اضافه کرده و به مدت 2 ساعت در دماي اتاق بهم زده مي‏شود. رسوب کرم رنگي تشكيل مي‏شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %88 است.
M.W= 02/602
M . P.(°C): 225
ΛM (µS.cm-1): 006/0
IR (KBr,cm-1): 2874(w), 2073(vs), 1633(vs), 1523(vs), 1469(m), 1442(m), 1344(vs), 1166(m), 539(w), 520(w).
شکل(3-25)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 228(22881), 265(17499)(sh), 291(32953), 324(sh)(19888).
شکل(3-26)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 16/8(d, 2Hc,c’, J=76/9Hz), 15/8(d, 2Hi,i’, J=76/5Hz), 10/8(dd, 2Hf,f’ , J=2/8Hz, J=2/1Hz), 94/7(d, 2He,e’ , J=6/15Hz), 84/7(dt, 2Hg,g’ , J=04/8Hz, J=18/7Hz, J=76/0 Hz), 64/7(dt, 2Hh,h’, J=9/7Hz, J=78/7 Hz, J=24/1Hz), 58/7(dd, 2Hd,d’, J=56/15Hz, J=68/9Hz), 78/3(s, 4Hb,b’), 04/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-27)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 25/171, 06/148, 18/146, 47/139, 61/134, 58/131, 05/130, 19/129, 95/126, 14/125, 25/72, 02/37, 43/24.
شکل(3-28)
2-14- سنتز كمپلكس CdL(NCS)2
به محلولي حاوي 1 ميلي‏مول CdL(NCS)2 تازه تهيه‏ شده در اتانول، 1 ميلي‏مول ليگاند حل شده در 15 ميلي‏ليتر اتانول، به صورت قطره قطره اضافه کرده و به مدت 2 ساعت در دماي اتاق بهم زده مي‏شود. رسوب شيري رنگي تشكيل مي‏شود رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %89 است.
M.W=04/649
M . P.(°C): 210
ΛM (µS.cm-1): 2/49
IR (KBr,cm-1): 2860(w), 2059 (vs),1633 (vs), 1521(vs), 1472(m), 1440(m), 1340(vs),1169(m), 527(w), 519(w).
شکل(3-52)
UV-Vis: [(DMF), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 268(12934),297(22549), 327(sh)(13751).
شکل(3-53)
1H-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 15/8(d, 2Hc,c’, J=68/8Hz), 02/8(d, 2Hi,i’, J=12/8Hz), 00/8(d, 2Hf,f’, J=8/7Hz), 75/7(t, 2Hg,g’, J=56/7Hz, 44/7 Hz), 61/7(t, 2Hh,h’, J=52/7Hz, 48/7Hz), 39/7(d, 2He,e’, J=76/15Hz), 05/7(dd, 2Hd,d’, J=90/14Hz, J=92/8Hz, 2/8 Hz), 35/3(s, 4Hb,b’), 93/0(s, 6Ha,a’).
شکل(3-54)
13C-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 57/160,97/147, 18/143, 57/133, 51/135,35/132, 10/130, 89/129, 44/128, 50/124, 68/69, 53/36, 25/24.
شکل(3-55)
2-15- سنتز كمپلكس HgL(SCN)2
به محلولي حاوي 1 ميلي‏مول HgL(SCN)2 تازه تهيه‏ شده در اتانول، 1 ميلي‏مول ليگاند حل شده در 15 ميلي‏ليتر اتانول، به صورت قطره قطره اضافه کرده و به مدت 2 ساعت در دماي اتاق بهم زده مي‏شود. رسوب خاکستري رنگ تشكيل مي‏شود. رسوب هاي حاصل صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %44 است.
M.W= 22/737
M . P.(°C): 169
ΛM (µS.cm-1): 018/0
IR (KBr,cm-1): 2872(w), 2114(vs), 1624(vs), 1520(vs), 1470(m), 1440(m), 1342(vs), 1163(m), 520(w), 505(w).
شکل(3-77)
UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 229(24025),292(36180),323(sh)(22813)
شکل(3-78)
1H-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 42/8(d, 2Hc,c’, J=56/8Hz), 12/8(dd, 2Hi,i’, J=18/8Hz, 16/1Hz), 95/7(dd, 2Hf,f’, J=88/7Hz, 12/1Hz), 89/7(d, 2He,e’, J=48/15Hz), 78/7(dt, 2Hg,g’, J=52/7Hz, 84/0Hz), 62/7(dt, 2Hh,h’, J=94/7Hz, 70/7 Hz, 32/1Hz), 37/7(dd, 2Hd,d’, J=40/15Hz, J=16/9Hz), 83/3(s, 4Hb,b’), 08/1(s, 6Ha,a’).
شکل(3-79)
13C-NMR spectra (in CDCl3)(ppm): 81/168, 99/147, 27/144, 16/134, 02/131, 09/130, 45/129, 00/128, 17/125, 43/117, 94/71, 51/37, 99/24.
شکل(3-80)
2-16- سنتز كمپلكس ZnL(N3)2
به محلولي حاوي 1 ميلي‏مول ZnL(N3)2 تازه تهيه‏ شده در اتانول، 1 ميلي‏مول ليگاند حل شده در 15 ميلي‏ليتر اتانول، به صورت قطره قطره اضافه کرده و به مدت 2 ساعت در دماي اتاق بهم زده مي‏شود. رسوب کرم رنگ تشكيل شده در محلول واكنش صاف شده صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %80 است.
M.W= 09/705
M.W= 89/569
M . P.(°C): 192
ΛM (µS.cm-1): 007/0
IR (KBr,cm-1): 2873(w), 2061(vs), 1631(vs), 1524(vs), 1471(m), 1442(m), 1345(vs), 1166(m), 531(w), 519(w).
شکل(3-31)

UV-Vis: [(CHCl3), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 228(22979),262(20343)(sh),291(31389), 324(sh)(17421).
شکل(3-32)
1H-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 19/8(d, 2Hc,c’, J=8/8Hz), 03/8(dd, 2Hi,i’, J=16/8Hz, J=92/0Hz), 98/7(d, 2Hf,f’, J=64/7Hz), 76/7(t, 2Hg,g’, J=56/7Hz), 62/7(dt, 2Hh,h’, J=56/7Hz, J=44/7Hz, J=04/1Hz), 44/7(d, 2He,e’, J=8/15Hz), 05/7(dd, 2Hd,d’, J=80/15, J=84/8), 35/3(s, 4Hb,b’), 93/0(s, 6Ha,a’).
شکل(3-33)
13C-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 03/164, 00/148, 56/136, 63/133, 70/131, 07/130, 02/130, 43/128, 56/124, 82/69, 42/36, 17/24.
شکل(3-34)
2-17- سنتز كمپلكس CdL(N3)2
به محلولي حاوي 1 ميلي‏مول CdL(N3)2 تازه تهيه‏ شده در اتانول، 1 ميلي‏مول ليگاند حل شده در 15 ميلي‏ليتر اتانول، به صورت قطره قطره اضافه کرده و به مدت 2 ساعت در دماي اتاق بهم زده مي‏شود. رسوب شيري رنگ تشكيل شده در محلول واكنش صاف شده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %53 است.
M.W=91/616
M . P.(°C): 174
ΛM (µS.cm-1): 64/74
IR (KBr,cm-1): 2865(w), 2041(s), 1634(vs), 1524(vs), 1472(m), 1444(m), 1345(vs), 1168(m), 518(w), 511(w).
شکل(3-57)
UV-Vis: [(DMF), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 268(8555),295(20293), 326(sh)(11212).
شکل(3-58)
1H-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 15/8(d, 2Hc,c’, J=68/8Hz), 02/8(dd, 2Hi,i’, J=28/8Hz, 92/0Hz), 99/7(d, 2Hf,f’, J=08/8Hz), 75/7(t,2Hg,g’, J=56/7Hz), 61/7(dt, 2Hh,h’, J=84/7Hz, 66/7Hz, 04/1Hz), 38/7(d, 2He,e’, J=84/15Hz), 04/7(dd, 2Hd,d’, J=66/15Hz, 68/8Hz), 36/3(s, 4Hb,b’), 93/0(s, 6Ha,a’).
شکل(3-59)
13C-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 96/162, 97/147, 44/135, 56/133, 37/132, 10/130, 88/129, 42/128, 50/124, 68/69, 52/36, 25/24.
شکل(3-60)
2-18- سنتز كمپلكس HgL(N3)2
به محلولي حاوي 1 ميلي‏مول HgL(N3)2 تازه تهيه‏ شده در اتانول، 1 ميلي‏مول ليگاند حل شده در 15 ميلي‏ليتر اتانول، به صورت قطره قطره اضافه کرده و به مدت 2 ساعت در دماي اتاق بهم زده مي‏شود. رسوب نخودي رنگ تشكيل شده در محلول واكنش را صاف كرده و با کمي اتانول شستشو داده ميشود و سپس در مخلوط حلال ديکلرومتان/ متانل نو بلور ميگردد. بازده واكنش %21 است.
M.W= 09/705
M . P.(°C): 153
ΛM (µS.cm-1): 7/12
IR (KBr,cm-1): 2867(w), 2023(vs), 1631(vs), 1523(vs), 1470(m), 1440(m), 1340(vs), 1161(m), 527(w), 517(w).
شکل(3-82)
UV-Vis: [(DMF), λ(nm), (ε,M-1cm-1)]: 269(9107),295(19876), 325(sh)(10780)
شکل(3-83)
1H-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 15/8(d, 2Hc,c’, J=72/8Hz), 02/8(d, 2Hi,i’, J=72/7Hz), 00/8 (d, 2Hf,f’, J=44/7Hz), 74/7(t, 2Hg,g’, J=64/7Hz, 48/7 Hz), 60/7(t, 2Hh,h’, J=92/7 Hz ,80/7Hz), 38/7(d, 2He,e’, J=84/15Hz), 03/7(dd, 2Hd,d’, J=80/15Hz, J=72/8Hz), 35/3(s, 4Hb,b’), 93/0(s, 6Ha,a’).
شکل(3-84)
13C-NMR spectra (in DMSO-d6)(ppm): 83/162, 98/147, 32/135, 54/133, 42/132, 11/130, 85/129, 43/128, 48/124, 71/69, 51/36, 25/24.
شکل(3-85)
2-19- بررسيهاي زيست شناسي
2-19-1- استريل کردن وسايل
يکي از مهمترين و اولين کارهايي که بايد در آزمايشهاي زيست شناسي صورت گيرد، استريل نمودن وسايل مورد استفاده ميباشد که به دو صورت انجام ميگيرد: در مورد وسايل فلزي و مقاوم به حرارت از شعله مستقيم استفاده ميشود، اما براي ديگر موارد از اتوکلاو استفاده ميشود، بدين صورتکه در دماي 121 درجه سانتيگراد به مدت 20 دقيقه وسايل استريل ميشوند.
2-19-2- تهيه محيط کشت آگار و براث
باتوجه به دستور نوشته شده روي ظرف محيط کشت، پودر محيط کشت در آب مقطر حل ميشود و روي گرمکن همزده ميشود تا بجوش آيد، سپس درب ارلن با پنبه بسته شده و به مدت 20 دقيقه تحت دماي 121 درجه درون اتوکلاو قرار ميگيرد تا استريل شوند. پس از خروج از اتوکلاو در کنار شعله حدود 15ميليليتر از محيط کشت در هر پليت ريخته شده و پس از خنک شدن در يخچال نگه‌داري ميشود. در مورد محيط کشت براث چون به صورت مايع است لزومي به ريختن در پليت نبوده و ميتوان به طور مستقيم پس از استريل و خنک شدن در يخچال نگهداري و در موقع نياز استفاده نمود.
2-19-3- کشت باکتري
براي بررسي خواص ضد باکتريايي، کشت باکتري تازه تهيه شده نياز است. براي اين منظور کشت اوليهاي از باکتري تهيه شد به این شکل که با استفاده از لوپ يک پرگنه از باکتري مورد نیاز برداشته و درون محيط کشت مايع مولر هينتون براث (MHB) کشت داده شد و در دماي 37 درجه به مدت 24 ساعت گرمخانهگذاري شد.
2-20- آزمونهاي بررسي خواص ضد باکتريايي
2-20-1- روش انتشار ديسک
در اين روش ابتدا محيط کشت مولر هينتون آگار (MHA) بر اساس دستور ساخت شرکت سازنده تهيه گردید، سپس 1/0 ميلي ليتر از محیط کشت مولر هینتون براث حاوی باکتري مورد آزمون به کمک ميکرو پيپت روي محيط کشت ريخته شد و به کمک سواپ پخش گرديد. سپس غلظتهاي 50 و 25 و 10 ميليگرم بر ميليليتر از کليه ترکيبات مورد آزمون (ليگاند و کمپلکسها) در حلال DMSO تهيه و ديسکهاي آنتي بيوگرام خام در محلول تهیه شده غوطهور و روي پليتها با فاصله مشخصی قرار داده شد. در نهايت پليتها در دماي 37 درجه سانتي گراد به مدت 24 ساعت گرم‌خانه‌گذاري شد. پس از گذشت زمان گرمخانهگذاري، محدوده عدم رشد اندازهگيري و بر حسب ميليمتر بر میلیگرم ثبت گرديد. روش انتشار ديسک براي تمامي ترکيبات به شرح بالا انجام پذيرفت.
2-20-2- اندازهگیری حداقل غلظت ممانعت کننده رشد (MIC)
طبق تعریف پايينترين غلظت آنتي بيوتيک که رشد چشمي ميکرو ارگانيسم را بعد از يک شبانه روز ممانعت کند، حداقل غلظت ممانعت کننده رشد ميباشد. در اين روش ابتدا رقتهاي سريالي ترکيبات از 32 تا 00024/0 ميليگرم بر ميليليتر در حجم نهایی تهيه شد. در تمامي لولههاي آزمايش 65/0 ميليليتر محيط کشت مولر هينتون براث، 1/0 ميلي ليتر باکتري کشت داده شده در محیط کشت (MHB) و 25/0 ميليليتر حلال DMSO به همراه نمونه مورد آزمون شامل ليگاند يا کمپلکس اضافه گردید. لولهها در دماي 37 درجه به مدت 24 ساعت گرمخانهگذاري شد. سپس لولهها خارج شده و کدورت مايع که بيانگر رشد باکتري در محيط کشت بود به کمک لولههای مک فارلند که معادل 5/0 بود (تعداد باکتری در حدودCFU/ml 108×5/1 ميباشد بررسي شد، به دليل کدورتي که کمپلکسها به طور ذاتي به دليل رنگشان داشتند، رويت کدورت در برخی غلظتها امکان پذير نبود. روش MIC براي تمامي ترکيبات به صورت بالا انجام پذيرفت. با توجه به خاصيت ضد باکتريايي قويتر در برخي کمپلکسها از جمله جيوه، غلظت ترکيبات تا 48/0 ميکروگرم بر ميليليتر نیز ساخته شد.
2-20-3- اندازهگیری حداقل غلظت باکتري کشی (MBC)
پايينترين غلظت آنتيبيوتيک که براي کشتن تعداد مشخصي از باکتري مورد نياز است را حداقل غلظت باکتري کشی گویند. در اين روش ابتدا محيط کشت جامد آگارمغزي (NA) بر اساس دستور ساخت شرکت سازنده تهيه گرديد و هر پليت به هشت قسمت تقسيم شد، يک لوپ کامل (001/0 میلیلیتر) از محيط کشت حاوي نمونه، تهیه شده در بخش قبل (MIC) روي هر قسمت پليت NA کشت داده شد و در دماي 37 درجه به مدت 24 ساعت گرمخانهگذاري شد. پس از گذشت زمان، از گرمخانه خارج و رشد باکتريها مورد بررسي قرار گرفت و غلظت مربوطه ثبت گرديد. روش MBC براي تمامي ترکيبات به شرح بالا انجام پذيرفت.
2-21- آزمون بررسي خواص ضد قارچي
ابتدا کشت يک هفتهاي از قارچهاي آسپرژيلوس نايجر) سياه رنگ)، پني سيليوم کريزوژنوم) سبز رنگ) و مخمرکانديدا آلبيکنز تهيه شد، سپس در زير هود محيط کشت حاوي قارچ به 100 ميلي ليتر سرم فيزيولوژي استريل اضافه و به مدت 2 ساعت بر روي همزن قرار گرفت، سپس تعداد کنيدي موجود در فاز مايع با استفاده از لام هموسيتو متر شمارش و در يخچال نگهداري شدند.
2-21-1- روش انتشار ديسک
ابتدا غلظتهاي 100 و 50 و 25 ميليگرم بر ميلي ليتر از کمپلکس و ليگاند در حلال DMSO تهيه گرديد. سپس 1/0 ميلي ليتر از قارچ شمارش شده حاوی 105کنيدي در ميلي ليتر روي پليت محيط کشت خام آگار قندي سابورو (SDA)ريخته و با پيپت پاستور گسترده شد، پس از آن ديسکهاي آنتي بيوگرام خام در محلولهاي کمپلکس و ليگاند غوطهور و روي پليت با فاصله مشخصی قرار داده شد و در دماي 32 درجه سانتيگراد به مدت 7 روز گرمخانهگذاري شد، البته در مورد مخمر کانديدا آلبيکنز دماي گرم خانهگذاري 37 درجه و به مدت 24 ساعت بود. پس از گذشت زمان مورد نیاز محدوده عدم رشد اندازه گيري و بر حسب ميليمتر بر میلیگرم ثبت گرديد. روش انتشار ديسک براي تمامي ترکيبات به شرح بالا انجام پذيرفت.
2-22- بررسي الکتروشيميایی ليگاند و کمپلکسها
در اين سيستم الکتروشيميايي سه الکترود استفاده شده است. کربن شيشهاي به عنوان الکترود کار، ديسک پلاتين(Metrohm 301016*) به عنوان الکترود کمکي و سيم نقره به عنوان الکترود مرجع. الکترود کار کربن شيشهاي با قطر 1/0 ± 0/2 بعد از هر بار اسکن توسط آلومينا صيقل داده شده است. اندازهگيريهاي ولتامتري در حلال استونيتريل انجام شدهاست و تترا بوتيل آمونيوم هگزا فلورو فسفات به عنوان الکتروليت حامل انجام شده است. پس از هر بار اسکن الکترود نقره درون محلول اسيد کلريدريک ( 1سي سي اسيد کلريدريک+ 5 سي سي آب مقطر) و الکترود پلاتين نيز درون محلول اسيد نيتريک (5/2 سي سي اسيدنيتريک+ 5/2 سي سي آب مقطر) به مدت 5 دقيقه قرار گرفتند، سپس خشک شده و با استونيتريل شستشو داده شدند و براي اسکن مورد استفاده قرار گرفتند. ضمناً از آرگون براي اکسيژن زدايي محلولها استفاده گرديد.
2-23- بررسي حرارتي ليگاند و کمپلکسهاي روي
در اين بررسي ترکيبات در محدوده دمايي 25 تا 600 درجه سانتي گراد تحت حرارت قرار گرفتند و نمودارهاي TG، DTG و DTA آنها ثبت گرديد.
2-24- بررسي ريختشناسي کمپلکس آزيد روي، کادميم کلريد و جيوه برميد
در بررسي ريختشناسي کمپلکسهاي کادميم کلريد و جيوه برميد از دستگاه ميکروسکوپ الکتروني روبشي (KYKY: EM3900M) استفاده گرديده است و در مورد کمپلکس آزيد روي از دستگاه ميکروسکوپ الکتروني روبشي (Philips XI30) استفاده شده است.

فصل سوم
بحث و نتيجه گيري
3-1- مقدمه
در اين فصل با استفاده از تکنيک‎هاي مختلف مانند: IR، UV-Vis، 1H-NMR، 13C-NMR، هدايت سنجي، الکتروشيمي و آناليز حرارتي به شناسايي و تعيين ساختار کمپلکس‎هاي سنتز شده مي‎پردازيم. کمپلکس‎هاي ساخته شده داراي فرمول عمومي MLX2 هستند که در آنها M به عنوان فلز مرکزي شامل Zn(II)، Cd(II) و Hg(II) و X به عنوان آنيون‏هاي کوئوردينه شونده شامل Cl-، Br-، I-، SCN-و N3- و L ليگاند دو دندانهاي باز شيف مي‎باشد. در ادامه به بررسي خواص زیستشناسی ليگاند و کمپلکسهاي سنتز شده پرداخته ميشود.
3-2- بررسي طيف‏هاي زير قرمز (IR) ليگاندL
در طيف IR مربوط به ليگاند N,N- بيس ((E)-2- نيترو فنيل آليليدين) -2و 2- دي متيل-1 ,3- دي آمين پروپان (L) نوار جذبي در ناحيهcm-1 1682 مربوط به 2- نيترو سينام آلدهيد و دو نوار جذبي در ناحيه cm-1 3357 و 3281 مربوط به گروه آمين (NH2) ترکيب 2و2-دي متيل 1و3- دي آمين پروپان ديده نمي‎شود که اين تاييدي بر ساخته شدن ليگاند مورد نظر و بوجود آمدن گروه عاملي ايمين (C=N) مربوط به ليگاند و خالص بودن ليگاند سنتز شده مي‎باشد. طيف IR کمپلکس‎هاي سنتز شده، ارتعاشات مربوط به ليگاند L را نشان مي‎دهد اما با اين تفاوت که محل نوارهاي جذبي ليگاند با کوردينه شدن به فلز واسطه تغيير کرده است. تغييرات حاصل شامل جابجايي محل نوارهاي جذبي ارتعاشي، کاهش شدت جذب، حذف و يا ظاهر شدن نوارهاي ارتعاشي جديد مي‎شود. ترکيب L که به عنوان يک ليگاند دو دندانه در سنتز کمپلکس‎ها مورد استفاده قرار گرفته است، داراي چند پيک مشخص در طيف زير قرمز مي‎باشد (شکل 3-1).
نوار جذبي گروه عاملي ايمين (C=N) در حدود cm-1 1636 که جابجا شدن اين نوار جذبي، نشان‎دهندهي کوردينه شدن ليگاند از طريق نيتروژن ايميني به فلز مرکزي در کمپلکس‎ها مي‎باشد.
دو نوار جذبي تيز مربوط به گروه NO2 موجود بر روي حلقه بنزن در cm-1 1338 و cm-1 1529 که نشان‎دهنده کششي متقارن و نامتقارن گروه NO2 مي‎باشد. اين نوار جذبي طي اتصال ليگاند به فلز مرکزي و تشکيل کمپلکس‎، به طور محسوسي جابجايي نشان مي‎دهد.
نوارهاي ارتعاشي مربوط به C-Hحلقه هاي آروماتيک و C-H الکني و الکاني که در محدودهي cm-1 3100-2900 ظاهر مي‎شوند و با کوردينه شدن ليگاند، جابجايي چشم‎گيري ندارند
نوارهاي جذبي در cm-1 1434و 1473 مربوط به گروه C=C مي‎باشد که با کوردينه شدن ليگاند به فلز مرکزي به فرکانس‏هاي ديگر جابجا مي‏شوند.
ارتعاشات مربوط به C-H ايميني که در حدود 2869 ظاهر ميشوند و پس از کوردينه شدن جابجا ميشوند.
نوار ارتعاشي ايمين که اغلب در کمپلکس‎ها جابجايي نسبت به ليگاند آزاد نشان مي‎دهد و اين جابجايي به دليل پيوند پاي برگشتي فلز ميباشد که باعث تضعيف پيوند ايميني ميشود و نوار آن را به فرکانسهاي پايين تر جابجا ميکند.
3-2-1- طيف‏هاي زير قرمز کمپلکس‎هاي Zn(II)
در کمپلکس‎هاي روي (II) نوار جذبي موجود در ناحيهcm-1 1634- 1630، مربوط به گروه ايمين (C=N) مي‎باشد که اين نوار جذبي نسبت به ليگاند حدود cm-16-2 به سمت فرکانسهاي پايين جابجايي نشان‎ مي‎دهد (جدول 3-1). در مورد کمپلکس ZnL(NCS)2، وجود يک نوار جذبي در ناحيه cm-1 2073 مربوط به گروه SCN کوردينه شده )از سر (N ]92 و 93 [و همچنين در مورد کمپلکس ZnL(N3)2، وجود يک نوار جذبي در ناحيه cm-1 2061 مربوط به گروه N3- کوردينه شده ]93 و 91[ و جابجايي قابل ملاحظه‎اي که اين دو نوار جذبي نسبت به حالت آزاد آن‏ها (cm-1 2049 براي KSCN و cm-1 2126 براي NaN3‎ نشان مي‎دهد، حاکي از کوردينه شدن SCN- و N3- به اتم فلز مرکزي است. (طيف کمپلکسهاي کلريد، برميد، يديد، ايزو تيوسيانات و آزيد روي به ترتيب در شکلهاي 3-7، 3-13،3-19، 3-25 و 3-31 مشاهده ميشوند.)

جدول (3-1) نوارهای جذبی مهم در طیف IR لیگاند و کمپلکسهایZn(II)
-SCN (cm-1)
-N3 (cm-1)
-NO2 (cm-1)
-C=N (cm-1)
ترکيبات


1338 و1529
1636
Ligand


1343 و 1524
1630
ZnLCl2


1343 و 1524
1631
ZnLBr2


1343 و 1525
1634
ZnLI2
2073

1344 و 1523
1633
ZnL(NCS)2

2061
1345 و 1524
1631
ZnL(N3)2
3-2-2- طيف‏هاي زير قرمز کمپلکس‎هاي Cd(II)
در طيف کمپلکس‎هاي کادميم (II) نوارهاي جذبي موجود در ناحيه حدودcm-1 1635 -1633، مربوط به گروه ايمين (C=N) مي‎باشد که اين نوار جذبي نسبت به ليگاند به فرکانسهاي پايين تر جابجايي نشان‎ مي‎دهد (جدول 3-2). در مورد کمپلکس CdL(NCS)2 وجود يک نوار جذبي در ناحيه cm-1 2059 مربوط به گروه SCN کوردينه شده (از سر N) [89 و 90] و همچنين در مورد کمپلکس CdL(N3)2، وجود يک نوار جذبي در ناحيه cm-1 2041 مربوط به گروه N3- کوردينه شده ]90 و 91[ و جابجايي که اين دو نوار جذبي نسبت به حالت آزاد آن‏ها NaN3 ‎نشان مي‎دهد، حاکي از کوردينه شدن SCN- و N3- به اتم فلز مرکزي است. (طيف کمپلکسهاي کلريد، برميد، يديد، ايزو تيوسيانات و آزيد کادميم به ترتيب در شکلهاي 3-37، 3-42، 3-47، 3-52 و 3-57 مشاهده ميشوند.)
جدول (3-2) نوارهاي جذبي مهم در طيف IR ليگاند و کمپلکس‎هاي (Cd(II
-SCN (cm-1)
-N3 (cm-1)
-NO2 (cm-1)
-C=N (cm-1)
ترکيبات


1338و 1529
1636
Ligand


1339 و 1519
1633
CdLCl2


1348 و 1524
1633
CdLBr2


1348 و 1524
1635
CdLI2
2059


1340 و 1521
1633
CdL(NCS)2
2041
1345 و 1524
1634
CdL(N3)2
3-2-3- طيف‏هاي زير قرمز کمپلکس‎هاي Hg(II)
در طيف کمپلکس‎هاي جيوه (II) نوارهاي جذبي موجود در ناحيهcm-1 1635-1624، مربوط به گروه ايمين (C=N) مي‎باشد که اين نوار جذبي نسبت به ليگاند حدود cm-1 12-1 به فرکانسهاي پايين
تر جابجايي نشان‎ مي‎دهد (جدول 3-3). در مورد کمپلکس HgL(SCN)2، وجود يک نوار جذبي در ناحيه cm-1 2114 مربوط به گروه SCN کوردينه شده (از سر S) ]89 و 90[ و همچنين در مورد کمپلکس HgL(N3)2، وجود يک نوار جذبي در ناحيه cm-1 2023 مربوط به گروه N3- کوردينه شده ]90 و 91 [و جابجايي قابل ملاحظه‎اي که اين دو نوار جذبي نسبت به حالت آزاد آن‏ها‎ نشان مي‎دهد، حاکي از کوردينه شدن SCN- و N3- به اتم فلز مرکزي است. (طيف کمپلکسهاي کلريد، برميد، يديد، تيوسيانات و آزيد جيوه به ترتيب در شکلهاي 3-62، 3-67، 3-72، 3-77 و 3-82 مشاهده ميشوند.)
جدول (3-3) نوارهاي جذبي مهم در طيف IR ليگاند و کمپلکس‎هاي Hg(II)
-SCN (cm-1)
-N3 (cm-1)
-NO2 (cm-1)
-C=N (cm-1)
ترکيبات


1338 و 1529
1636
Ligand


1345 و 1521
1635
HgLCl2


1348 و 1523
1635
HgLBr2


1348 و 1521
1633
HgLI2
2114

1342 و 1520
1624
HgL(SCN)2

2023
1340 و 1523
1631
HgL(N3)2
3-3- بررسي طيف‌هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR
3-3-1- طيف‏ رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR مربوط به ليگاند دو دندانه‌اي باز شيف N,N- بيس ((E)-2- نيترو فنيل آليليدين) -2و 2- دي متيل-1 ,3- دي آمين پروپان(L)
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-3 و 3-4) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به نگارهي (3-1) براي ساختار پيشنهادي ليگاند، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است :
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژن ايميني c’ ,c به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 76/8 در ناحيه ppm 09/8 ظاهر ميشوند. هيدروژن i’,i توسط هيدروژنهای h’,h و به مقدار جزيي با هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژHz 20/8 و Hz12/1 است و در ناحيه ppm 99/7 مشاهده ميشوند. هيدروژنf’,f توسط هيدروژنهای g’,g و به مقدار جزيي با هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند و در ناحيهppm 74/7 و با ثابتهاي کوپلاژHz 86/7 و 00/1 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 64/7 با ثابتهاي کوپلاژ Hz 56/7، Hz 26/7 و Hz 92/0 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژن‌هاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 48/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 66/7، Hz 44/7 و Hz 32/1 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e’,e توسط هيدروژنهایd’,d به صورت دوتايي در ناحيه ppm 48/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 84/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای d’,d ابتدا توسط هيدروژن e’,e به دوتايي شکافته و اين دوتايي توسط هيدروژن c’,c به دوتايي ديگر شکافته مي‎شوند، که ثابت کوپلاژ آن‎ها Hz 86/15 و Hz 76/8 است و در ناحيه ppm 94/6 قرار ميگيرند. در ناحيه ppm 46/3 يک نوار يک تايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهاي b’,b است. نوار يک تايي در ناحيه ppm 02/1 مربوط به هيدروژنهاي a’,a است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 69/162 مربوط به C4 و C4’، 96/147 مربوط به C8 و ′C8، 68/135 مربوط به C6 و C6′، 35/133 مربوط به C9 و C9′، 04/133 مربوط به C7 و C7’، 49/131 مربوط به C5 وC5′ ، 27/129 مربوط به C12 و C12’، 38/128 مربوط به C11 و C11′، 87/124 مربوط به C10 و ′C10، 75/70 مربوط به C3 و C3′، 96/36 مربوط به C1 ، 59/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي ليگاند مورد نظر در شکل
(3- 1) دارد.
شکل (3-1)
3-3-2- طيف‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLCl2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-9 و 3-10) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 15/8 با ثابت کوپلاژHz 52/10 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيک به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای e’ ,d’ به صورت چندتايي در ناحيه ppm 14/8 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 08/14, 08/14, 52/9 ظاهر مي‌شوند. هيدروژنهای i’,i به صورت دوتايي دوتایی شکافته ميشوند که داراي ثابتهای کوپلاژHz 2/8 و Hz 04/1 است و در ناحيهppm 05/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهای f’,f به صورت دوتايي در ناحيهppm 97/7 و با ثابت کوپلاژHz 16/7 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e ,d به صورت چندتايي در ناحيه ppm 79/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 10/14, 04/14,28/11 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 73/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz60/7 و 08/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژن i’,i و g’,g به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 58/7 با ثابتهاي کوپلاژ Hz84/7 ,76/7 ,2/1 شکافته مي‎شوند. در ناحيه ppm 85/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b’,b است. در ناحيه ppm 07/1 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژن‌های a’,a ميباشد.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 55/170 مربوط به C4 و C4’، 13/148 مربوط به C8 و C8′، 00/144 مربوط به C6 و ′C6، 04/134 مربوط به C9 و C9′، 01/131 مربوط به C5 و C5′، 81/129 مربوط به C7 و C7′، 48/129 مربوط به C12 و ′C12، 43/128 مربوط به C11 و C11’،02/125 مربوط به C10 و C10’، 92/71 مربوط C3 و C3’، 90/36 مربوط بهC1 ، 63/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
M = Zn(II), Cd(II), Hg(II)
X = Cl-, Br-, I-, SCN-, N3-
شکل (3-2)
3-3-3- طيف‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLBr2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-13 و 3-14) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 19/8 با ثابت کوپلاژHz 56/10 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای d’,e’ به صورت چندتایی شکافته مي‎شوند که ثابتهای کوپلاژ هیدروژن d معادل Hz 04/15 و Hz 32/10 و هیدروژن e معادل Hz 05/15 است و در ناحيه ppm 18/8 قرار ميگيرند. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 08/8 است و در ناحيه ppm 07/8 مشاهده ميشوند. پيک در ناحيهppm 00/8 مربوط به هيدروژن هاي f و f’ که با هيدروژن g و g’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 08/11 شکافته ميشوند. هيدروژنهای d,e به صورت چندتایی (یک دوتایی و یک دوتایی دوتایی) شکافته میشوند که ثابتهای کوپلاژ هیدروژن d معادل Hz 28/14و Hz 84/10 و هیدروژن e معادل Hz 04/15 است و در ناحيه ppm 81/7 قرار ميگيرند. هيدروژنهایg’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي f’,f و h’,h به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 74/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 60/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سهتايي در ناحيه ppm 59/7 با ثابت کوپلاژ Hz 44/7 شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 81/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 09/1 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 57/170 مربوط به C4 و C4’، 09/148 مربوط به C8 و C8′، 12/144 مربوط به C6 و ′C6، 10/134 مربوط به C9 و C9’، 07/131 مربوط به C5 و C5’، 87/129مربوط به C7 و C7′، 60/129 مربوط به C12 و C12’، 42/128 مربوط به C11 و C11’، 04/125 مربوط به C10 و C10′، 39/71 مربوط به C3 و ′C3، 76/36 مربوط به C1، 78/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-4- طيف‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnLI2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-21 و 3-22) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه
ppm 23/8 با ثابت کوپلاژHz 6/8 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژن i به صورت دوتايي شکافته ميشود که داراي ثابت کوپلاژHz 4 است و در ناحيه ppm 21/8 مشاهده ميشود. هيدروژنi’ به صورت دوتايي شکافته ميشود که داراي ثابت کوپلاژHz 6/9 است و در ناحيه ppm 16/8 مشاهده ميشود. هيدروژنهای f و f’توسط هيدروژنهای g و g’ به دوتايي شکافته مي‎شوند که ثابت کوپلاژ آن Hz8/7 است و در ناحيه ppm09/8 قرار ميگيرند. هيدروژن‌های dو d’ توسط هيدروژنهای e و e’ به دوتايي شکافته شده و به مقدار جزيي با هيدروژنهای c و c’ به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند و در ناحيهppm 07/8 و با ثابتهای کوپلاژHz 76/7 و Hz 60/13 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهایd و d’ به دوتايي شکافته مي‎شوند و ثابت کوپلاژ آن‎ Hz 48/14 است و در ناحيه ppm 85/7 قرار ميگيرند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 76/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 24/7 و Hz36/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 04/1 و Hz 84/7 و Hz76/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای b و b’ به صورت يکتايي در ناحيه ppm 73/3 ظاهر مي‌شوند. در ناحيه ppm 14/1 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 33/170 مربوط به C4 و C4’، 32/148 مربوط به C8 و C8’، 95/143 مربوط به C6 و ′C6، 19/134 مربوط به C9 و C9′، 10/131 مربوط به C5 و C5′، 94/129 مربوط به C7 و C7’، 65/129 مربوط به C12 و ′C12، 41/128 مربوط به C11 و C11’، 08/125 مربوط به C10 و C10′، 32/70 مربوط به C3 و C3’، 69/36 مربوط به C1، 04/25 مربوط به C2 و ′C2 نشان مي‎دهد. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-5- طيف‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnL(NCS)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-27 و 3-28) مشاهده ميشود که درحلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژن ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 76/9 در ناحيه ppm 16/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,iتوسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 76/5 است و در ناحيهppm 15/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهای g’,g و به مقدار جزيي توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي دوتايي در ناحيهppm 10/8 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 2/1 و 2/8 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهایd و d’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 94/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 60/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 84/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 04/8، Hz18/7 و Hz 76/0 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 64/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 90/7،Hz 78/7 و Hz 24/1 شکافته مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d ابتدا با هيدروژنهای e’,e به دوتايي شکافته و سپس با هيدروژنهای c’,c به دوتايي ديگر شکافته ميشوند و در ناحيه ppm 58/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 56/15 و 68/9 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای b و b’ به صورت يک نوار يکتايي در ناحيه ppm 78/3 ظاهر ميشوند. در ناحيه ppm 04/1 يک نوار يکتايي مربوط به هيدروژنهای a و a’ مشاهده ميشود.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 25/171 مربوط به C4 و C4’، 06/148 مربوط به C8 و C8′، 18/146 مربوط به C6 و ′C6، 47/139 مربوط به CSCN، 61/134 مربوط به C9 و C9′، 58/131 مربوط به C5 و C5’، 05/130 مربوط به C12 و C12′، 19/129 مربوط به C7 و C7′ ، 95/126 مربوط به C11 و ′C11، 14/125 مربوط به C10 و C10′، 25/72 مربوط به C3 و ′C3، 02/37 مربوط به C1، 43/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. سيزده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-6- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس ZnL(N3)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي(3-33 و 3-34) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 گرفته شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهاي ايميني cو c’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 19/8 با ثابت کوپلاژHz 8/8 ديده مي‎شوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h و به مقدار جزيي با هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژHz 16/8 و 92/0 است و در ناحيه ppm 03/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهایg,g’ به صورت دوتايي در ناحيهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژHz 64/7 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 76/7 با ثابت کوپلاژ Hz 56/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژن‌هایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 56/7 ، Hz 44/7 و Hz 04/1 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهای dو d’ به صورت دوتايي در ناحيه ppm 44/7 با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 شکافته مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d توسط هيدروژنهای e’,e و c’,c به صورت دوتايي دوتايي در ناحيه ppm 05/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 80/15و Hz 84/8 شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 35/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 93/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ ميباشد.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 03/164 مربوط به C4 و C4’، 00/148 مربوط به C8 و ′C8، 56/136 مربوط به C6 و C6’، 63/133 مربوط به C9 و C9′، 70/131 مربوط به C7 و C7’، 07/130 مربوط به ′C5 و C5’، 02/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11و C11′، 56/124 مربوط بهC10 و C10′، 82/69 مربوط به C3 و C3′، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-7- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLCl2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-39 و 3-40) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژن ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 17/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 16/8 است و در ناحيه ppm 03/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهایf’,f توسط هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي در ناحيهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 88/7 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 78/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 64/7 و Hz 56/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 76/7 و Hz 72/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e’,e توسط هيدروژنهای d’,d به صورت دوتايي در ناحيه ppm 43/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 ظاهر مي‌شوند. در ناحيه ppm 36/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 91/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 30/164 مربوط به C4 و C4’، 01/148 مربوط به C8 و C8′ و C6 و C6’، 25/136 مربوط به C9 و C9’، 60/133 مربوط به کربن C7 و C7’، 11/132 مربوط به C5 وC5′، 06/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11 و C11′، 56/124 مربوط به C10 و C10’، 82/69 مربوط به C3 و C3′، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و ′C2 نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-8- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLBr2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-44 و 3-45) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 2/9 در ناحيه ppm 23/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهایi’,i توسط هيدروژنهای h’,h و g’,g به صورت دوتايي دوتايي در ناحيهppm 05/8 و با دو ثابت کوپلاژHz 10/8 و Hz 08/1 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژHz 36/7 است و در ناحيه ppm 04/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای d’,d توسط هيدروژنهای e’,e و هيدروژنهای c’,c به صورت دوتايي دوتايي در ناحيه ppm 95/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 44/15 و Hz 2/9 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای e و e’ توسط هيدروژنهای d و ′d به دوتايي شکافته مي‎شود که ثابت کوپلاژ آن‎ها Hz 56/15 و در ناحيه ppm 78/7 قرار ميگيرند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 74/7 با دو ثابت کوپلاژ Hz 04/10 و Hz 88/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهایh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 59/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 72/7 و Hz 12/1 و Hz 96/ 0شکافته ميشوند. در ناحيه ppm 86/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 03/1 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 75/169 مربوط به C4 و C4′، 21/148 مربوط به C8 و ′C8، 32/143 مربوط به C6 و C6′، 99/133 مربوط به کربن C9 و C9’، 99/130 مربوط به C5 و ′C5، 62/129 مربوط به C7 و C7′، 32/129 مربوط به C12 و C12′، 82/128 مربوط به C11 و C11′، 02/125 مربوط به C10 و ′C10، 38/72 مربوط به C3 و C3’، 74/37 مربوط به C1، 83/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-9- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdLI2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-49 و 3-50) مشاهده مي‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايمينيc و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 24/9 در ناحيه ppm 26/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i’,i توسط هيدروژنهای h’,h و به مقدار جزيي با هيدروژنهای g’,g به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژ Hz16/8 و Hz 28/1 است و در ناحيه ppm 06/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای f’,f توسط هيدروژنهای g’,g و به مقدار جزيي با هيدروژنهای h’,h به صورت دوتايي دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابتهاي کوپلاژHz 92/7 وHz 08/1 هستند و در ناحيه ppm 05/8 مشاهده ميشوند. هيدروژنهایd’,d توسط هيدروژنهای e’,e به صورت دوتايي شکافته و سپس با هيدروژنهای c’,c به دوتايي ديگر شکافته ميشوند و در ناحيهppm 99/7 و با ثابتهاي کوپلاژHz 44/15 و Hz 2/9 ظاهر ميشوند. هيدروژن e و e’توسط هيدروژن d وd′ به صورت دوتايي در ناحيهppm 81/7 و با ثابت کوپلاژHz 52/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 75/7 با ثابتهاي کوپلاژ Hz 66/7 ، Hz 64/7 و Hz 84/0 شکافته مي‎شوند. هيدروژنهای h’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت دوتايي سه‎تايي در ناحيه ppm 60/7 و با ثابتهاي کوپلاژ Hz 82/7 ، Hz 58/7 و Hz 28/1 شکافته ميشوند. هيدروژنهای b و b’ به صورت نوار يکتايي در ناحيه ppm 81/3 ظاهر ميشوند. نوار يکتايي در ناحيه ppm 05/1 مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 70/169 مربوط به C4 و C4′، 15/148 مربوط به C8 و ′C8، 41/143 مربوط به C6 و C6′، 99/133 مربوط به کربن C9 و C9′، 03/131 مربوط به C5 و ′C5، 71/129 مربوط به C7 و C7′، 38/129 مربوط به C12 و C12′، 78/128 مربوط به C11 و C11′، 05/125 مربوط به C10 و ′C10، 47/71 مربوط به C3 و ′C3،62/37 مربوط به C1، 90/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. دوازده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل(3- 2) دارد.
3-3-10- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdL(NCS)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-54 و 3-55) مشاهده ميشود که در حلال DMSO-d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 15/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيون ليگاند به فلز است. هيدروژنهای i و i’ توسط هيدروژنهای h و h′ به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژ Hz 12/8 است و در ناحيه ppm 02/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای f وf’ توسط هيدروژن g و g’ به صورت دوتايي شکافته ميشوند که داراي ثابت کوپلاژHz 8/7 است و در ناحيه ppm 00/8 مشاهده مي‌شوند. هيدروژنهای g’,g ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 75/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 56/7 و Hz 44/7 شکافته مي‎شوند. هيدروژنh’,h ناشي از کوپل شدن با هيدروژنهاي i’,i و g’,g به صورت سه‎تايي در ناحيه ppm 61/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 52/7 و Hz 48/7 شکافته ميشوند. هيدروژنهای e’,e توسط هيدروژنهای d’,d به صورت دوتايي در ناحيه ppm 39/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 76/15 ظاهر ميشوند. هيدروژنهای d’,d ابتدا توسط هيدروژنهای e’,e به دوتايي و سپس توسط هيدروژنهای c’,c به دوتايي ديگر شکافته ميشوند که ثابت کوپلاژ آن‎ها Hz 90/14 وHz 92/8 و Hz 2/8 است و در ناحيه ppm 05/7 قرار ميگيرند. در ناحيه ppm 35/3 يک نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای b و b’ است. در ناحيه ppm 93/0 نوار يکتايي مشاهده ميشود که مربوط به هيدروژنهای a و a’ است.
طيف 13C-NMR اين ترکيب سيگنال‎هايي را در 57/160 مربوط به C4 و C4’، 97/147 مربوط به C8 و C8’، 18/143 مربوط به C6 و C6’، 51/135 مربوط به CSCN، 57/133 مربوط به C9 و C9′، 35/132 مربوط به C7 و C7′ ، 10/130 مربوط به C5 و ′C5، 89/129 مربوط به C12 و C12’، 44/128 مربوط به C11 و C11′، 50/124 مربوط به C10 و C10′، 68/69 مربوط به C3 و C3′، 53/36 مربوط به C1، 25/24 مربوط به C2 و C2′ نشان مي‎دهند. سیزده سيگنال مشاهده شده در طيف رزونانس مغناطيسي هسته کربن ترکيب به شرح تفسير شده، توافق خوبي با ساختار پيشنهادي کمپلکس مورد نظر در شکل (3-2) دارد.
3-3-11- طيف‏‏‏‏‏هاي رزونانس مغناطيسي هسته، 1H-NMR و 13C-NMR كمپلكس CdL(N3)2
طيف‏هاي 1H-NMR و 13C-NMR اين ترکيب در شکل‎هاي (3-59 و 3-60) مشاهده ميشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطيسي هسته با قدرت ميدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) براي ساختار پيشنهادي کمپلکس، تفسير طيف‏هاي NMR اين ترکيب به شرح زير است:
در طيف 1H-NMR اين ترکيب، هيدروژنهای ايميني c و c’ به صورت دوتايي با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحيه ppm 15/8 ظاهر ميشوند. جابجايي اين پيکها به سمت ميدان ضعيف در کمپلکس نسبت به ليگاند آزاد شاخص اصلي کورديناسيو